ഭക്തിയുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും വേലിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിജീവിച്ച ശാലിനിയുടെ ഉള്ളിൽ, ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിലുള്ള കാമചിന്തകളും ശാരീരികമായ ആവശ്യങ്ങളും പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നത് ആ നിമിഷത്തിലായിരുന്നു. തനിക്ക് ഇനി വിക്രമിനെ തള്ളിപ്പറയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് പതുക്കെ സമ്മതിച്ചു തുടങ്ങി.
ഗായത്രിയുടെ ഹോസ്റ്റൽ
തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ വെച്ച് ഗായത്രി കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.
വിക്രം വാങ്ങി നൽകിയ ആധുനികമായ, ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന പുതിയ കുർത്തിയും ജീൻസുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.
കഴുത്തു ഇറങ്ങിയ ആ ഡ്രെസ്സിൽ അവളുടെ കാറിന്റെ വിടവ് കാണാമായിരുന്നു…
നാടൻ ശീലങ്ങൾ കാരണം ആദ്യമൊക്കെ ഷാളില്ലാതെ പുറത്തിറങ്ങാൻ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു മടി തോന്നിയിരുന്നു.
എന്നാൽ റൂംമേറ്റ്സായ അഞ്ജനയുടെയും മേഘയുടെയും പ്രോത്സാഹനം അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി.
അവൾ പുതിയ ലുക്കിൽ കോളേജ് കാമ്പസിലേക്ക് നടന്നു കയറിയപ്പോൾ സഹപാഠികളുടെയും സീനിയേഴ്സിന്റെയും നോട്ടം മുഴുവൻ അവളിലേക്കായിരുന്നു.
ഇത്രയും കാലം വലിയ ചുരിദാറുകൾക്കുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന അവളുടെ 38 സൈസ് ശരീരവടിവുകളുടെ വശ്യതയും വെളുത്തുരുണ്ട മുഖത്തിന്റെ ഭംഗിയും ആ വസ്ത്രത്തിൽ എടുത്തുതിളങ്ങി നിന്നു.
എപ്പോഴും തലതാഴ്ത്തി നടന്നിരുന്ന ഗായത്രിക്ക് ആ നോട്ടങ്ങൾ ഭയത്തിന് പകരം ഒരു പുതിയ ലഹരിയും ആത്മവിശ്വാസവുമാണ് സമ്മാനിച്ചത്.
ആൺകുട്ടികൾ തനിക്കരികിലേക്ക് വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നതും അവൾ ഒരു പുതിയ അനുഭവമായി ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി.
അന്ന് രാത്രി പത്തുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ ലൈറ്റുകളെല്ലാം അണഞ്ഞു. കൂട്ടുകാരികൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണ ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഗായത്രി തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ പുതിയ ഡ്രെസ്സിൽ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ എടുത്തത് വിക്രമിന് അയച്ചു കൊടുത്തു.
അത് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈ എന്തെന്നിലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിക്രം മെസ്സേജ് എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടു ആ ചുവന്ന സ്ലീവലസ് ചുരിദാറിൽ അവളുടെ കാറിന്റെ തള്ളിച്ച അവന്റെ കുണ്ണനെ അനക്കം
സൃഷ്ടിച്ചു.
. അവൾ തനിക്കു വഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി എന്ന് വിക്രമിന് മനസ്സിലായി….
കാമ്പസിൽ ഇന്ന് തനിക്ക് ലഭിച്ച വലിയ ശ്രദ്ധയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച് അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്—സ്ക്രീനിൽ വിക്രമിന്റെ പേര്.
അവൾ പതുക്കെ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി, ശബ്ദം പുറത്തുകേൾക്കാത്ത രീതിയിൽ ഫോൺ എടുത്തു.
”ഹലോ, വിക്രം അങ്കിൾ…” ഗായത്രി പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.
”എന്താ ഗായത്രീ, ഉറങ്ങിയോ നീ? ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ,” അപ്പുറത്ത് നിന്നും വിക്രമിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
അവൻ എപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അല്പം ആഴത്തിലും വശ്യതയോടെയുമാണ് അന്ന് സംസാരിച്ചത്.
”ഇല്ല അങ്കിൾ, റൂമിൽ മറ്റുള്ളവർ ഉറങ്ങുകയാണ്… അതുകൊണ്ട് പതുക്കെ സംസാരിക്കുന്നതാ.”
”മ്മ്… ഇന്ന് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ഇട്ടാണോ കോളേജിൽ പോയത്? കൂട്ടുകാരൊക്കെ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?” വിക്രം വളരെ തന്ത്രപൂർവ്വം ചോദിച്ചു.
”അത്… എല്ലാവർക്കും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി അങ്കിൾ. ഒരുപാട് പേര് വന്ന് സംസാരിച്ചു.
എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി. താങ്ക്സ് അങ്കിൾ, ഇതൊക്കെ നിങ്ങളുടെ സഹായം കൊണ്ടാണ്,” ഗായത്രി തന്റെ മനസ്സിലെ സന്തോഷം മുഴുവൻ അവനോട് പങ്കുവെച്ചു.
”നിനക്ക് സന്തോഷമായെങ്കിൽ എനിക്കും സന്തോഷം ഗായത്രീ. പിന്നെ… എന്നെ എന്തിനാണ് ഇപ്പോഴും ഈ അങ്കിൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?
നമ്മൾ തമ്മിൽ അത്ര വലിയ പ്രായവ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലല്ലോ.
എന്നെ വെറുതെ ‘വിക്രം’ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി,” വിക്രം പതുക്കെ അവരുടെ ബന്ധത്തിലെ അകലം കുറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.