“അയാൾ നിധിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു..
ദത്തൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണോടീ… “
നിധിക് ഉത്തരം പറയാനുള്ള… കെൽപ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാതെ തറയിലേക് തന്നെ നോക്കി നിന്നതിൽ നിന്നും ദത്തൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യം ആണെന്ന് അയാൾക് തോന്നി …
“അസ്സത്… കേറി പോടീ ഉള്ളിൽ… ഇതോടെ നിർത്തിക്കോണം പഠനവും മാങ്ങാ തൊലിയും… “
ദേഷ്യത്തോടെ നിധിയെ പിടിച്ചു ഉള്ളിലേക്കു ഉന്തി.. ബഹളം കേട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന പല്ലവിയുടെ നേരേ വേച്ചു തെറിച്ചു വീണ നിധിയെ പല്ലവി ചേർത്തു പിടിച്ചു….
മുഖത്തേക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ അവൾ പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി… അവളുടെ വെളുത്തു സുന്ദരമായ മുഖത്തു തിണർത്തു കിടക്കുന്ന ദത്തന്റെ വിരൽ പാടുകൾ… പല്ലവിയുടെ കണ്ണുകളിൽ കനലെരിഞ്ഞു… അവൾ നിധിയെ അമ്മയെ ഏല്പിച്ചു… പുറത്തേക് നടന്നു….
വണ്ടിയിൽ ചാരി ദത്തൻ അപ്പോളും ഉണ്ടായിരുന്നു…. അവൻറെ അടുത്തേക് അവൾ നടന്നു…
അവൾ വരുന്നത് അവൻ ഒരു പുച്ഛ ഭാവത്തോടെ നോക്കി നിന്നു…
“ദത്താ…അവളുടെ വിളി ഉറച്ചതു ആയിരുന്നു…നിനക്ക് നിന്റെ കൈ കരുത് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളോടല്ലേ കാണിക്കാനറിയു….”
“എന്താ നീ ഇനി ആണുങ്ങളെ ഇറക്കാൻ പോകുന്നുണ്ടോ എന്നെ തല്ലാൻ… “പരിഹാസത്തോടെ അവൻ തിരക്കി.
“മോളു പോയി ദത്തേട്ടന്റെ ഭാര്യ ആവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തു… അതു കഴിഞ്ഞു മോൾക്ക് ഞാൻ ആണിനെ കാണിച്ചു തരാം….പരിഹാസ ചിരിയോടെ ദത്തൻ പറഞ്ഞു… “
“തഭൂ…” പല്ലവി ദത്തന്റെ മുഖത്തേക് ആഞ്ഞു തുപ്പി…..
“ഡീ… ”
ദത്തൻ പല്ലവിയുടെ നേരേ കൈ വീശി… അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി
ദത്തൻ അവളുടെ അടുത്തേക് നടന്നടുക്കുമ്പോളേക്കും അവൾ പിന്നോട്ട് നടന്നു പടിയിലേക് കയറി
“പിന്നെ നീ ഇത് കൂടെ കേട്ടോ….ഈ ലോകത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാ… നീ.. എന്നെ കെട്ടി എന്റെ ശരീരം നിനക്ക് നിന്റെ കൈ കരുത്തിൽ കീഴടക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും… പക്ഷെ എന്റെ മനസ്സ് അതു നിന്നെക്കാളും മുൻപേ ഒരാളുടെ സ്വന്തം ആയതാണ്… ഞാൻ സ്വയം സമർപ്പിച്ചവൾ ആണ്… മനസ്സ് കൊണ്ട്….
നിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ എച്ചിൽ…
നീ വന്നു എന്നെ കെട്ടിക്കോ… നീ എന്ന ചാവാലി പട്ടിക് എച്ചില് തിന്നാനെ വിധിയൊള്ളു..”
“നിനക്ക് ഒരു പെണ്ണിന്റെയും മനസ്സു കീഴടക്കാൻ ആവില്ല ദത്താ… അതിനു മിനിമം നീ ഒരു ആണായിരിക്കണം… പെണ്ണിന് നേരേ കൈ കരുത്തു കാണിക്കുന്ന നീയടക്കമുള്ള മൂക്കിന് താഴെ രോമം വെച്ച ആണെന്ന് അഹങ്കരിക്കുന്നവർ വെറും ഷണ്ഡൻ മാരാണ്… വെറും ഷണ്ഡൻ മാർ… “
ദത്തന്റെ മുഖത്തടിക്കും പോലെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ഉള്ളിലേക്കു കയറി പോയി…
ദത്തന്റെ ചുരുട്ടിയ കൈ തലം ഊക്കോടെ കാറിന്റെ ബോണറ്റിലേക് ഇടിച്ചു.. പല്ലവിയോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ….
ഇതൊന്നും തന്നെ ബാധിക്കുന്നതല്ല എന്ന തരത്തിൽ കയ്യും കെട്ടി വിശ്വനാഥൻ തൂണും ചാരി നിന്നിരുന്നു അപ്പോളും…
✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️✳️
‘ഡോണ… ”
ഹ്മ്മ്… നമുക്ക് അനുവിനോട് പറഞ്ഞാലോ നമ്മുടെ കാര്യം..
“എന്ത്.. ”
“നമുക്കും വേണ്ടേ.. ദേവൂട്ടിയെ പോലെ…”
ഡോണയുടെ മടിയിൽ തല വെച്ച് കിടക്കുക ആയിരുന്നു പൃഥ്വി… ഡോണ അവൻറെ മുടിയിഴകൾ തഴുകി കൊണ്ടും ഇരുന്നു…
“വല്ലാണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ…എന്റെ പൃഥ്വി.. “
“പ്രിത്വിക് നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയേനെ.. ഇത് അമ്മയാവാൻ കഴുവില്ലാത്ത എന്നെ..”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വേദന നിറഞ്ഞിരുന്നു
“ഡോണ വേണ്ടാത്തതൊന്നും പറയല്ലേ…” പൃഥ്വി ഡോണയുടെ വാ പൊത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ഒന്നും വേണ്ട എനിക്ക് നീ മതി ഈ ജന്മം മുഴുവൻ സ്നേഹിക്കാൻ.. നമ്മൾക്ക് ഇടയിൽ ആരും വേണ്ട അല്ലേ ഡോണ… “
നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുളുമ്പാതിരിക്കാൻ അവൻ അവളുടെ മുഖത്തു നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റി…
പക്ഷെ അവൻറെ വിങ്ങുന്ന മനസ്സ് അവൾക് അറിയാമായിരുന്നു..
“നമ്മൾ ഒരുപാടു ഡോക്ടർസിനെ കണ്ടതല്ലേ… അനുവേട്ടനോട് കൂടി പറഞ്ഞു നോക്കാം… നാളെ തന്നെ… പോരെ…”
പ്രിത്വിയുടെ കവിളിൽ തഴുകി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…