അമലൂട്ടനും അനുക്കുട്ടിയും – 2 1

ഉടനെ ബിന്ദു അമ്മ കുട്ടിയെ എടുത്ത് അവളുടെ മൂക്കിൽ വിരലുകൾകൊണ്ട് ശക്തിയിൽ അമർത്തി വലിച്ചു
കുഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു എന്നിട്ട് വീണ്ടും കരച്ചിൽ തുടർന്നു……

“ബിന്ദു അമ്മ എന്നെ നോക്കി ദേഷ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു”…

“””പിഴച്ചുണ്ടായ ദ്രോഹി നീ എൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാൻ നോക്കിയല്ലെ”””എന്ന് പറഞ്ഞ് കാലുകൊണ്ട് എന്നെ ചവിട്ടി…..

“മറിഞ്ഞ് നിലത്ത് വീണ ഞാൻ എന്ത് പറയണമെന്ന് പോലുമറിയാതെ നിന്നു വിക്കി”…..

“””ഇനി എൻ്റെ കുഞ്ഞിൻ്റെ നിഴൽ വെട്ടത്ത് പോലും നിന്നെ കണ്ട് പോകരുത്”””
അത്രയും പറഞ്ഞ് ബിന്ദു അമ്മ കുഞ്ഞുമായ് മുറിയിലേക്ക് പോയി…

”’ബിന്ദു അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എൻ്റെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിച്ചു”’ …..
അത് വരെ ഞാൻ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ച എൻ്റെ ””കല്യാണിയമ്മയുടെ മുഖം”” എൻ്റെ മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തി…….
സങ്കടം അലകടലായ് മാറി എൻ്റെ ഹൃദയം ഇരുണ്ടുകൂടി……

ബിന്ദു അമ്മയുടെ വാക്കുകളുടെ മൂർച്ചയാൽ ഞാൻ പഴയ ഡിപ്രഷൻ അവസ്ഥയിലേക്ക്
വീണ്ടും യാത്രയാവാൻ തുടങ്ങി….

‘ഒരു നിമിഷം എൻ്റെ ഹൃദയവും മനസ്സും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി അതെൻ്റെ മിഴികളെ ഈറനണിയിച്ചു’ പതിയെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്റ്റെയർ കയറി എൻ്റെ മുറിയിലെത്തി….

ബിന്ദു അമ്മ എന്നെ ചവിട്ടിയതിലും കൂടുതൽ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത്
എൻ്റെ കല്യാണിയമ്മയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണ്….

“”പിഴച്ചുണ്ടായവനെന്ന് എന്നെയാണ് വിളിച്ചതെങ്കിലും അത് എൻ്റെ കല്യാണിയമ്മയുടെ പാതിവ്രത്യത്തെയാണ് ചോദ്യം ചെയ്തത്”’”

എൻ്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായ്….

ഞാൻ കട്ടിലിൽ വീണ് കരയുവാൻ തുടങ്ങി….
എൻ്റെ മനസ്സാകെ ””കല്യാണിയമ്മയുടെ രൂപം””’ ഓടിയെത്തി ….
ഹൃദയം തകർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ””’കല്യാണിയമ്മയുടെ ഫോട്ടോയെടുത്ത് മാറോടണച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു””….

“”’എന്തിനാ കല്യാണിയമ്മേ എന്നെ തനിച്ചാക്കിപ്പോയത്”””
‘അമ്മ “”’ഇന്നെന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അമ്മയുടെ അമലൂട്ടന് ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു””’
“ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ തനിച്ചായില്ലേ ആരോരുമില്ലാതെ എന്തിനാ ഇങ്ങനൊരു ജന്മം എനിക്ക്”…..

ഒരു പാട് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി ഞാൻ തളർന്നുറങ്ങിപ്പോയ് ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റില്ല…..

സന്ധ്യയായപ്പോൾ എന്നെ കാണാതെ അച്ഛൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നു…..

നോക്കിയപ്പോൾ അച്ഛൻ കാണുന്നത് ”’കല്യാണിയമ്മയുടെ ഫോട്ടോയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉറങ്ങുന്ന എന്നെയാണ്””’ .
കട്ടിലിൻ്റെ അരികിലായിരുന്ന് അച്ഛൻ എൻ്റെ ശിരസിൽ തലോടുന്നതറിഞ്ഞാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്….

”’എന്താടാ എന്ത്പറ്റി നിനക്ക്??????”’

”’ഒന്നുമില്ലച്ഛാ”’…..

“””പിന്നെന്താ നീ അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉറങ്ങുന്നത്????”””

”’വെറുതെ കല്യാണിയമ്മയെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നു”” അതുകൊണ്ടാണ്…….

മോനെ അതൊക്കെ ഇനിയും ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടാതെ മോനിപ്പോൾ “ബിന്ദു അമ്മയില്ലേ” പിന്നെന്തിനാ നീ സങ്കടപ്പെടുന്നേ…..
നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അച്ഛനോട് പറയണോ???….
വേണ്ട, ബിന്ദു അമ്മയ്ക്ക് ഒരു പെൺകുഞ്ഞാണ് ഞാൻ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞാൽ എന്നോടും കല്യാണിയമ്മയോടുമുള്ള സ്നേഹം കാരണം അച്ഛൻ ചിലപ്പോളവരെ ഉപദ്രവിക്കും. ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു…..

“നീ വാ എഴുന്നേൽക്ക്‌ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം”…..

”’വേണ്ട അച്ഛാ എനിക്ക് വിശപ്പില്ല നിങ്ങൾ കഴിച്ചു കിടന്നോളു””…

മ്മ് ശരി…..
“മോനെ നീ ഇനിയും സങ്കടപ്പെടരുത്”…
നിൻ്റെ സങ്കടം അച്ഛന് ഒരിക്കലും തങ്ങാനാവില്ല….

””ഇല്ല അച്ഛാ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എനിക്കിപ്പോൾ ഒരു അമ്മയില്ലേ”” …
”’ഒരു അനിയത്തിക്കുട്ടിയില്ലേ””…
പിന്നെന്തിനാ ഞാൻ സങ്കടപ്പെടുന്നത് അച്ഛൻ പൊക്കോളൂ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ …
“രാജീവച്ഛൻ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി താഴേക്ക് പോയി” ….
അന്ന് എത്ര തന്നെ ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല…

””’കണ്ണൊന്നടച്ചാൽ പുഞ്ചിരി തൂകി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കല്യാണിയമ്മയുടെ മുഖമാണ് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നത്”’ എന്നാൽ ആ രൂപത്തിന് അധികം ആയുസ്സുണ്ടാവില്ല…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *