അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 2 49അടിപൊളി 

അന്നും ഈ പതിവിന് വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല, പക്ഷേ 11.30 ക്ക് ഞാൻ മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഇച്ചായൻ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു വർക്ക് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു. ഫോണിൽ അപ്പോഴേക്കും മനുവിന്റെ ഒരുപാട് സോറി മെസ്സേജുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അവനെ വിളിച്ചു, ആദ്യം അവൻ എടുത്തില്ല. ഒന്ന് രണ്ട് വട്ടം വിളിച്ചപ്പോൾ എടുത്തു.

 

ഞാൻ: എന്താടാ, ഫോൺ എടുക്കാത്തത്..

 

എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് എന്റെ ദേഷ്യമൊക്കെ മാറിയെന്ന്.

 

മനു: നീ അല്ലെ, വിളിക്കണ്ട മിണ്ടണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ് കട്ട് ചെയ്തു പോയത്.

 

ഞാൻ: അങ്ങനെ ഞാൻ പോയാൽ പിന്നെ നീ എന്നെ വിളിക്കില്ലേ..

 

അവൻ തിരിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

 

ഞാൻ: സ്കൂളിലേക്ക് നീ എന്തിനാ അങ്ങനെയുള്ള ഫോട്ടോ ഒക്കെ അയച്ചത്.. അതെങ്ങാനും പുറത്ത് വേറെ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലുള്ള പ്രശ്നമൊക്കെ നിനക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്നതല്ലേ..

 

മനു: എന്റെ നാൻസി, എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്നെക്കൊണ്ട് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഈ പഞ്ചായത്തിൽ ഒന്നുമില്ല. കാശുകൊടുത്ത് കളിക്കാൻ പോലും ഒരുത്തിയും കിട്ടുന്നില്ല. ഈ വാടകവീട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. രാത്രി മുഴുവനും എനിക്ക് നിന്റെ ചിന്ത മാത്രമേ ഉള്ളൂ..

 

ഞാൻ: മനു, എനിക്കറിയാം നമ്മൾ നോക്കുന്നതല്ലേ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ..

 

മനു: ഞാൻ രണ്ടുമൂന്നുവട്ടം ലീവെടുത്ത് വന്നതല്ലേ അന്നേരം നിന്റെ മൈരൻ കെട്ടിയവൻ അവിടെ കാണും..

 

അമർഷത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു.

 

മനു: നാൻസി, നീ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഒരു രണ്ടുമൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വാ നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാം..

 

ഞാൻ: ഡാ, നിനക്ക് പറയുന്നത് മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ.. ഞാൻ എന്ത് കാരണം പറഞ്ഞാടാ കാസർഗോഡ് വരെ മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് വരുന്നത്.

 

മനു: നാൻസി, ഞാൻ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും.. ട്രെയിനിങ്ങിന്റെ സമയത്ത് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

അവന്റെ അവസ്ഥ കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് ആകെ വിഷമമായി.

 

ഞാൻ: ഡാ, എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ.. നിന്നെ കാണാൻ എനിക്കുമില്ലേ ആഗ്രഹം.. നമ്മൾ ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാലും… നിനക്കെന്നെ വീഡിയോ കോളിൽ കണ്ടാൽ മതിയോ..

 

ശരിക്കും വീട്ടുകാർ അറിയാതെ പ്രണയിക്കുന്നവരെ പോലെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ. ആ സമയം വർക്ക്‌ ഏരിയയിൽ വിരിച്ചിട്ടിരുന്ന് നേഹ മോളുടെ യൂണിഫോം ഞാൻ കണ്ടു. ഒരു വശത്ത് നല്ലൊരു അമ്മ, വീട്ടമ്മ.. മറുവശത്തു….

 

മനു: അത് വേണ്ട നിന്നെ അങ്ങനെ എനിക്ക് ഭ്രാന്തായി പോകും..

 

ഞാൻ: നീ വിഷമിക്കാതിരിക്ക്, എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കണ്ടുപിടിക്കാം. ചേച്ചിക്ക് നീയൊരു രണ്ടുദിവസം സമയം താ.. അതിനിപ്പം ഞാനൊരു ഐഡിയ ഉണ്ടാക്കാം.

 

മനു: കഴിഞ്ഞ തവണത്തെപ്പോലെ മൂന്നാല് മണിക്കൂർ ഒന്നും പറ്റില്ല കേട്ടോ.

 

ഞാൻ: (ചെറുതായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഹാ ശരി.. ശരിയാക്കാം… പിന്നെ..

 

മനു: പിന്നെ, നിന്റെ ദേഷ്യം ഒക്കെ മാറിയോ..

 

ഞാൻ: എന്റെ പൊന്നിനോട് എനിക്ക് അങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെട്ടിരിക്കാൻ പറ്റുമോ..

 

മനു: ഹ്മം.. പിന്നെ എങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റും..

 

ഞാൻ: കുട്ടന് ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെ ഇരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടം… ഹെ..

 

– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –– –

 

സ്ഥിരമുള്ളതുപോലെ അവിടെനിന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ ഒന്നരമണിക്കൂർ ഒക്കെ ഞാൻ അവനുമായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞ് എങ്ങനെ ഒരു മാർഗം ഉണ്ടാകും എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു കിടന്നു..

 

പിറ്റേദിവസം ഒരു വ്യാഴാഴ്ചയായിരുന്നു. അന്ന് രാവിലെയാണ് മോള് പറയുന്നത് അവൾക്ക് ശനിയാഴ്ച സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ഉണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം. അപ്പോഴാണ് എനിക്കൊരു ഐഡിയ തോന്നിയത്. എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭർത്താവ് വിടുന്നത് രണ്ടേ രണ്ട് സ്ഥലത്താണ് ഒന്ന് സ്കൂളിലും രണ്ട് എന്റെ വീട്ടിലും.. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ അവിടെ നിന്ന് രണ്ടര മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്. വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.