അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 2 49അടിപൊളി 

മനു: എന്റെ പെണ്ണിന്റെ ശരീരം നാലു പേര് കണ്ടാലും എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല.. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ റോഡിലൂടെ ആരെങ്കിലും പോയാൽ നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ.

 

ഞാൻ: ഇല്ല..

 

മനു: നിന്നെ ഇങ്ങനെ ആൾക്കാർക്ക് കാണാമോ അപ്പോൾ.

 

ഞാൻ: എന്റെ ആണിന് എതിർപ്പില്ലെങ്കിൽ എനിക്കും പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല..

 

മനു: ഹോ.. നാൻസി.. എന്ന് മാത്രം ഒരു ദിവസത്തേക്ക്. നിനക്ക് എന്നെ നിന്റെ ഭർത്താവായി കാണാൻ പറ്റുമോ

 

ഞാൻ: അതെന്താ നീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് അല്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ഭർത്താവിന്റെ എല്ലാ സ്ഥാനവും ഞാൻ തരുന്നില്ലേ..

 

മനു: എങ്കിൽ നീ എന്നെ നിന്റെ ഭർത്താവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ വിളിക്കണം ഇച്ചായ എന്ന്..

 

അത് എനിക്ക് അല്പം മടിയായിരുന്നു, കാരണം ഇച്ചായൻ എന്റെ മോളുടെ അച്ഛനാണ്. അത് ജോയിച്ചൻ നോടുള്ള സ്നേഹമല്ല മോളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ബാക്കിയാണ്.. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ മനു..

 

ഞാൻ: ഇച്ചായാ, സാരീ ഇത്രയും താഴ്ത്തി ഉടുത്താൽ മതിയോ..

 

മനു വിളിക്കാമോ എന്ന് ചോദിക്കുകയായിരുന്നില്ല വിളിക്കണം എന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുകയായിരുന്നു. നല്ല ഒരു ഭാര്യ ആദ്യം ഭർത്താവിനെ പൂർണ്ണമായും അനുസരിക്കണം എന്നാണ് ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്.

 

മനു: ഉഫ്ഫ് മതി നാൻസി മോളെ..

 

അവൻ എന്റെ മനോഹരമായ വയറിലേക്ക് നോക്കി..

 

മനു: നാൻസി, നീ കൈ രണ്ടും പൊക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിന്റെ ഈ വയർ ഒന്ന് കുലുക്കി കാണിച്ചേ..

 

അവനെ നോക്കി, ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൈ പൊക്കിക്കൊണ്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: ഇന്ന് രാവിലെ എട്ടാം ക്ലാസിലെ പിള്ളേരെ ഞാൻ അരമണിക്കൂർ നേരം കൈ പൊക്കി പിടിച്ചു നില്കാൻ പണിഷ്മെന്റ് കൊടുത്തതാണ്..

 

മനു: ഹഹഹ, അവരറിയുന്നുണ്ടാവില്ലല്ലോ.. അതേ നാൻസി ടീച്ചർ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം സാരി അഴിച്ചിട്ടു നടുറോഡിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമെന്ന്.

 

അപ്പോഴേക്കും യോഗയും സുമ്പയും ഒക്കെ ചെയ്ത് നല്ല മെയ് വഴക്കമുള്ള എന്റെ ശരീരം കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ വയർ കുലുക്കി കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആണുങ്ങളെ വശീകരിക്കാൻ അരക്കെട്ട് ഇളക്കി നിർത്തം ചെയ്യുന്ന വേശ്യയുടെ ഒരു മനസ്സ് ആയിരുന്നു എനിക്കിപ്പോൾ… അതും നടുറോഡിൽ, ഒരു കാറിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് ചെയ്യുമ്പോൾ… ടീച്ചർ എന്ന് ഉദ്യോഗം, ഉയർന്ന കുടുംബ പശ്ചാത്തലം, 18 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ… ഇങ്ങനെയുള്ള എന്റെ വിശേഷണങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരു വേശ്യയുടെ നൃത്തത്തിന് കീഴിലായി പോയി. അത് കണ്ടാ മനു പറഞ്ഞു..

 

മനു: ഉഫ്ഫ് എന്റെ ടീച്ചറേ, നീ ബെല്ലി ഡാൻസ് പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ… പിന്നെ ഈ വയർ ഇങ്ങനെ കുലുക്കാൻ എങ്ങനെ പഠിച്ചു നീ.. എന്തൊരു ജെല്ലി ആണ് നിന്റെ വയർ.

 

വേണമെങ്കിൽ ഒരു ക്രോപ്പ് ഇട്ടുകൊണ്ട് കൊച്ചിയിലെ ലുലു മാളിൽ വരെ പോകാം. അത്രയ്ക്ക് ഷേപ്പിൽ ആണ് എന്റെ ഇടുപ്പും വയറും. പക്ഷേ വയറിൽ ഒരു ആണിന്റെ ദാഹവും പരവേശവും മാറ്റാനുള്ള നെയ്യും കൊഴുപ്പും അടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ കൂടുതൽ ആവാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കും. മനുവിനെപ്പോലെ ഒരു ആൾക്ക് എന്റെ വയറിൽ കൈ അമർത്തുമ്പോൾ, ആ കൈയിൽ നിറച്ച് പിടിക്കാൻ പറ്റാവുന്ന അത്രയും കൊഴുപ്പ്…

അങ്ങനെയാണ് എന്റെ വയർ. അവന്റെ മുമ്പിൽ ആ കാറിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് കൈ പൊക്കിപ്പിടിച്ച് വയറ് കുലുക്കുമ്പോൾ എന്റെ വയറിലെ ആ നെയ്യ് കിടന്ന് ഇളകിയാടുന്നത് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാൻ പറ്റിയിരുന്നു.. നെയ്യ് അങ്ങനെ ഇളക്കി അടുമ്പോൾ, സ്വയം ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്റെ പൊക്കിൾ കുഴി. ഒരു രൂപ നാണയം വെച്ച് വട്ടത്തിൽ വരച്ചെടുത്തത് പോലെയാണ് എന്റെ പൊക്കിൾ കുഴിയുടെ വട്ടം.

അങ്ങനെ വട്ടത്തിൽ ഉള്ള പൊക്കിൾ കുഴിയുടെ ഷേപ്പ്, വയറിലെ കൊഴുപ്പ് കിടന്ന് തുള്ളി കളിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഷേപ്പിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ഷേപ്പിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അതുകണ്ട് സഹികെട്ട മനു അവന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ എന്റെ പൊക്കിൾ കുഴിയുടെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.