അഹം – 1

Aham | Author : Naima

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

“നടക്കില്ല ജോണി, കിട്ടുന്നതിൽ മുക്കാല് ഞങ്ങൾക്ക്”

“എന്റെ ജോണി ,ഞാനും എന്റെ ചെക്കനും അനുഭവിക്കേണ്ട മൊതലാ . വേറെ ഒരു സംസാരത്തിന് ഞാനില്ല . ഇതിപ്പോ ജോണി ഇടപെട്ടോണ്ടാ. അല്ലേൽ പത്ത് പൈസ ഞാൻ അവറ്റകൾക്ക് കൊടുക്കില്ലാർന്നു ”

“അമ്മാ…അപ്പുറത്തെങ്ങാനും പോയി സംസാരിക്ക് , വെറുതെ രാവിലെ ഉറക്കം കളയാതെ ” പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് തല പുറത്തേക്കിട്ട് എന്റെ റൂമിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു ജോണി ചേട്ടനോട് കയർക്കുന്ന അമ്മയെ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു .

അമ്മ എന്നെ ഒന്ന് കണ്ണ് തുറിച്ചു നോക്കി പുറത്തേക്ക് പോയി .

“പോത്തുപോലെ കിടന്നു ഉറങ്ങാതെ ഒന്ന് എഴുന്നേക്കട ചെക്കാ.” അമ്മ പുതപ്പു എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കയർത്തു

“എന്തുവാ അമ്മെ ഇത് ”

“നിനക്ക് ഒന്നും അറിയണ്ടല്ലോ , തന്തയുടെ മോൻ തന്നെ” എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മ താഴേക്ക് പോയി

 

“നീ നാളെ തന്നെ വണ്ടി കയറുമെന്നു ഞാൻ ജോണിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്” കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അടുക്കളയിൽ ഇരുന്ന് അമ്മയുണ്ടാക്കുന്ന ദോശ തട്ടവെ ‘അമ്മ പറഞ്ഞു.

“നാളെയോ”

“ഹ്മ്മ് എന്ത്യേ ? ഒരു ജോലീം കൂലീം ഇല്ലാത്ത നിനക്കെന്താ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് “

“അല്ല അമ്മെ ഈ ഭൂമി കച്ചോടം എല്ലാം ഒന്ന് പഠിക്കണ്ടേ ? “

“എന്തിനു? നീ അവിടെ ബിസിനസ് ചെയ്യാൻ പോവോന്നുമല്ലല്ലോ . ജോണി ഉണ്ടാവും എല്ലാത്തിനും .വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നവനാ “’അമ്മ ഒരു ദോശ കൂടി എന്റെ പാത്രത്തിലേക്കിട്ടു

“ഉവ്വാ അതുകൊണ്ടാണല്ലോ എന്റെ തന്ത ചെന്ന് ആ കെണിയിൽ പെട്ടത് “

“എടാ നിന്റെ തന്തയുടെ കൈയിലിരിപ്പിനു ജോണി എന്ത് ചെയ്യാനാ ?” ‘അമ്മ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി “ദേണ്ടേ ആ ചെറുക്കൻ മാത്രമുള്ളു അവിടെ എന്തേലും ഒരു സഹായത്തിനു നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് എന്തേലും ഒന്ന് വീണിട്ട് ഇനി ആ സഹായം കൂടി ഇല്ലാണ്ടാക്കണ്ട ” ‘അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു

“എനിക്കെന്തോ ഇത് നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല അമ്മെ ” ഞാൻ അമ്മയെ സംശയ ഭാവത്തിൽ നോക്കി “അങ്ങിനെയങ് ആ പുരയിടത്തിന്റെ പങ്ക് അവർ നമുക്ക് തരുമോ ?”

“എടാ നീ എന്താ വിവരമില്ലാത്ത മണ്ടന്മാരെ പോലെ സംസാരിക്കുന്നത് ? ഇത് നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേരിലുള്ള പുരയിടമാ . മകനായ നീയും ഭാര്യയായ ഞാനും ഒപ്പിടാതെ അവർക്ക് അങ്ങിനെ തോന്നിയ പോലെ ആ വസ്തു വിൽക്കാൻ പറ്റില്ല ” ‘അമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൈ കൊണ്ട് മുഖം ഒന്ന് ഉയർത്തി .” നിനക്ക് യു കെ പോവണ്ടേ ? നിനക്ക് നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങേണ്ടേ ? നമുക്ക് മര്യാദക്ക് ഒന്ന് ജീവിക്കണ്ടേ ?” ‘അമ്മ അപേക്ഷാ ഭാവത്തിൽ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി .

കൂടുതലൊന്നും ‘അമ്മ എന്നോട് പറയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല . പാവം എന്റെ ‘അമ്മ . അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ സമയം മുതൽ അവർ എനിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട പെടാൻ ഇനി ബാക്കി ഒന്നുമില്ല .

കൂടുതൽ ഒന്നും തന്നെ ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ല പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് തന്നെ പത്തങ്ങാടിയിലേക്ക് വണ്ടി കയറി .ടൌൺ വരെ ട്രെയിനിലും ശേഷം ബസിലും വേണം പോവാൻ .

“നീ പോവുന്നത് വല്ലവരും വച്ച് നീട്ടുന്ന ഔദാര്യം വാങ്ങിക്കാൻ അല്ല . നിന്റെ അച്ഛൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ സമ്പാദ്യം നേടിയെടുക്കാനാ . നിനക്ക് മാത്രമാണ് അത് അവകാശപ്പെട്ടത് .ബാക്കി ഉള്ളവർ അതിന്റെ പങ്ക് പറ്റുന്നുണ്ടൽ അത് നീയായിട്ട് അവർക്ക് വച്ച് നീട്ടുന്ന ഔദാര്യമായിരിക്കണം ” ട്രെയിൻ കയറും മുന്നേ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു ‘അമ്മ പറഞ്ഞത് എന്റെ ചെവികളിൽ ഇരച്ചു കയറി.

ട്രെയിനിലിരിക്കുന്ന സമയം ഉടനീളം എനിക്ക് വല്ലാത്ത സമ്മർദ്ദവും ആശങ്കയും ഉടലെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു . പഠന സമയത്ത് കുറച്ചു നാൾ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ കേരളത്തിലെ എന്റെ നാടല്ലാതെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ അതികം സഞ്ചരിച്ചു എനിക്ക് ശീലമില്ലായിരുന്നു . അങ്ങനെയുള്ള ഞാൻ പത്തങ്ങാടി പോലെ ഉള്ള ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ ചെന്നു എനിക്ക് വശമില്ലാത്ത ഭൂമി കച്ചവടവും ചെയ്യുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ . ആകെ ഒരു ആവലാതി .