ഒരു സിംഹിയേപ്പോലെ അവൾ മുരണ്ടു…
അമ്മയുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട്, അജയ് ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി …
മുഖത്ത് അടി കിട്ടിയാലെന്നവണ്ണം, രാജീവ് ഒരു വശത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു…
” ഒരൊറ്റത്തവണ കൂടി , നീയോ നിന്റെ കൂലിപ്പട്ടാളമോ കയ്യുയർത്തിയാൽ ഒറ്റയൊന്നിനെ ഭൂമിക്കു മുകളിൽ വെച്ചേക്കില്ല ഞാൻ … ”
രാജീവ് അനങ്ങാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..
“പത്തു മണിക്കൂർ ഞാൻ തരും… പത്തേ പത്തു മണിക്കൂർ…… നിന്റേതായ സകലതും പെറുക്കിക്കെട്ടി സ്ഥലം വിട്ടോണം.. അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ഞാൻ ഇടിച്ചു നിരത്തും രാജീവാ… …. ”
അവളുടെ പല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ വാക്കുകൾ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു..
അഭിരാമി അജയ് നെ വലിച്ചു തന്റെയടുത്തേക്ക് ചേർത്തു കൊണ്ട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു .
” പറഞ്ഞത് അഭിരാമിയല്ല… …. ഇവന്റെ അമ്മയാ……….”
(തുടരും……….)