“Excuse me sir , we have to close the gate”
ആ ശബ്ദമാണ് എന്നെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്.
നോക്കുമ്പോൾ അടുത്ത് പാർക്കിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നേരം വളരെ വൈകിയിരുന്നു. ബാക്കി ആരേയും പാർക്കിൽ കണ്ടില്ല.
അപ്പോഴും എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ അതേ ഇരിപ്പാണ് ഐശ്വര്യ.
“വാ , പോവാം” വേറെ ഒന്നും അവൻ പറഞ്ഞില്ല.
കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കവേ രണ്ടുപേരുടെ മനസ്സും രണ്ട് ദിശകളിൽ ആയിരുന്നു. തന്റെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഓർമകളിൽ നവനീത് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഐശ്വര്യയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരുതരം നിർവികാരതയോടെ അങ്ങ് അകലെയുള്ള കടലിനെ നോക്കുകയായിരുന്നു.
തുടരും
പേജ് കുറവാണ് ക്ഷമിക്കണേ.
ക്ളാസും , പ്രൊജക്റ്റും , കലോത്സവവും ഒക്കെക്കൂടി ഒന്നിച്ച് കേറി വന്നിരിക്കുകയാണ്. ഇടക്ക് കിട്ടുന്ന സമയത്താണ് എഴുതുന്നത്. തെറ്റുകൾ സദയം പൊറുക്കുക.
അടുത്ത ഭാഗം ചിലപ്പോൾ കുറച്ച് വൈകും. എന്നാലും പറ്റുന്ന അത്രയും വേഗത്തിൽ തരാൻ ശ്രമിക്കാം.
കമന്റ് ഇടാൻ മറക്കരുതേ 🙂🔜🙏🙏🙏🙏