മുഖത്തെ പുതപ്പ് മാറ്റി ഉറക്കച്ചടവിൽ
രതീഷ് : നീ എന്താ ഈ രാവിലെ തന്നെ
ഞാൻ : ആഹാ അപ്പൊ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യം മറന്നോ
രതീഷ് : എന്താടാ?
ഞാൻ : മാങ്ങാത്തൊലി രാവിലെ കമ്പ്യൂട്ടർ എടുക്കാൻ പോവാന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ
രതീഷ് : ഓഹ് ഞാനത് മറന്നു
ഞാൻ : വേഗം റെഡിയാവ്
വളിച്ച ചിരിയിൽ
രതീഷ് : ഇപ്പൊ തന്നെ പോണോ, നല്ല ക്ഷീണം ഞാൻ കുറച്ചു നേരം കൂടി കിടക്കട്ടെ
ഞാൻ : എന്റെ വായിന്ന് കേൾക്കൂട്ടാ നീ എഴുന്നേറ്റ് വാടാ കോപ്പേ
രതീഷ് : എന്നാ നീ ചെല്ല് ഞാൻ വന്നേക്കാം
എന്ന് പറഞ്ഞ് രതീഷ് പുതപ്പ് കൊണ്ട് മുഖം മൂടി കിടന്നു
ഞാൻ : ഹമ്… നീ എന്നാ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് വരുമ്പോ ഒരു പെട്ടിഓട്ടോയും വിളിച്ചോണ്ട് വാ
മുഖത്തെ പുതപ്പ് മാറ്റി
രതീഷ് : അതെന്തിനാ കൈയിൽ പിടിച്ചാൽ പോരേ
ഞാൻ : ടേബിളും ചെയറും നിന്റെ തലയിൽ വെക്കോ
രതീഷ് : ഓ അതും ഉണ്ടല്ലേ, ആ നീ വിട്ടോ ഞാൻ എത്തിയേക്കാം
എന്ന് പറഞ്ഞ് രതീഷ് വീണ്ടും പുതച്ചു മൂടി കിടന്നു
ഞാൻ : വേഗം എത്തിയേക്കണം പോസ്റ്റാക്കരുത്
കൈ ഉയർത്തി തംസപ്പ് കാണിച്ച്
രതീഷ് : ആ…
അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞാൻ നേരെ സന്ദീപിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അടഞ്ഞു കിടന്ന ഗേറ്റ് തുറന്ന് മുറ്റത്ത് ബൈക്ക് നിർത്തി കോളിങ് ബെല്ലടിച്ച് നിൽക്കും നേരം ലൈറ്റ് ഗ്രീൻ കളർ ബ്ലൗസും പാവാടയും അൽപ്പം വയറ് കാണിച്ചുള്ള ഗ്രീൻ കളർ ധാവണിയും ചുറ്റി കാലിൽ വെള്ളി കൊലുസും രണ്ട് കൈയിലും മൂന്നു നാല് സ്വർണ വളകളും കൂർത്ത് തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചെറിയ മുലകൾ കഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് നീണ്ടു കിടക്കുന്ന നീളത്തിലുള്ള താലിമാലയും മൂക്കിൽ ചുവപ്പ് കല്ലുള്ള ചെറിയ മൂക്കുത്തിയും കാതിൽ ജിമിക്കിയും അണിഞ്ഞ് പനംകുല പോലത്തെ ലൈറ്റ് ബ്രൗൺ കളർ കലർന്ന കറുത്ത തലമുടികൾ വിടർത്തിയിട്ട് അൽപ്പം നീണ്ട മുഖത്ത് വലിയ സിന്ദൂരം വരച്ച് നെറ്റിയിൽ ഭസ്മം ഇട്ട് അധികം മേക്കപ്പൊന്നും ഇല്ലാത്ത എന്നെക്കാളും പൊക്കം കുറഞ്ഞ പ്രായം ഏതാണ്ട് ഇരുപത്തിയഞ്ചിനോടടുത്തുള്ള എണ്ണക്കറുപ്പുള്ള മെലിഞ്ഞ ഒരു നാടൻ സുന്ദരി, എന്നെക്കണ്ടതും വാതിൽക്കൽ നിന്ന്
സീത : യാര്?
‘ ആഹാ തമിഴോ, കണ്ടപ്പൊഴേ ഒരു ഡൌട്ട് അടിച്ചതാ, വേലക്കാരിയാവും ‘ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ്, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഞാൻ അർജുൻ, കമ്പ്യൂട്ടർ കൊണ്ടു പോവാൻ വന്നത്
സീത : ഹാ ഹാ മാമ്മാ സൊല്ലിയിരുന്തേ, ഉള്ളെ വാ…
എന്ന് പറഞ്ഞ് സീത അകത്തേക്ക് നടന്നു, ‘ ഏ.. മാമ്മനോ ‘ പുറകേ നടന്ന് സംശയത്തോടെ
ഞാൻ : വിനോദ് സാറിന്റെ…?
എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി
സീത : വൈഫ് താ…
‘ എന്നാലും വെളുത്തു തുടുത്തിരിക്കുന്ന ഇയ്യാള് എങ്ങനെ ഈ തമിഴത്തിയെ കെട്ടി ‘ എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ച്
ഞാൻ : ആ…. വണ്ടി ഇപ്പൊ വരോട്ടാ മേഡം
സീത : അപ്പിടിയാ, അപ്പൊ ഇരിക്കൂ ഞാൻ കുടിക്കാൻ എടുക്കാം
ഞാൻ : മലയാളം അറിയോ?
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
സീത : ഞാൻ മലയാളിയാണ്
ഞാൻ : അല്ല അപ്പൊ തമിഴ് പറഞ്ഞത്
സീത : സുമ്മാ വിളയാട്ട്ക്ക്, പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലമല്ലേ, വന്നിരിക്കുന്നത് ആരാണെന്നറിയില്ലല്ലോ… പേര് എന്ന സൊന്നേ…?
ഞാൻ : അർജുൻ…
സീത : ഹാ അർജുൻ.. ഉക്കാറ്, ടീ വേണുമാ കോഫി വേണുമാ?
ഞാൻ : എന്തായാലും കുഴപ്പമില്ല
സീത : സെരി ഇപ്പൊ വരേ
സീത പോയതും സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ചുറ്റും നോക്കി ‘ ഫർണിച്ചർ അധികമൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ ‘ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഫോൺ എടുത്ത് രതീഷിനെ വിളിച്ചു, രണ്ടു മൂന്നു തവണ വിളിച്ചിട്ടും മൈരൻ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല, എന്റെ കൈയിൽ ഫോൺ കണ്ട് ഗ്ലാസുമായി വന്ന
സീത : വണ്ടി വന്താച്ചാ?
ഗ്ലാസ് മേടിച്ച്
ഞാൻ : ഏയ് ഇല്ല വിളിച്ചു നോക്കുവായിരുന്നു
അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്ന് തലമുടികൾ മാറിലേക്കിട്ട് കൈവിരലുകൾ ഓടിച്ച്
സീത : അർജുൻ വീട് ഇങ്ക പക്കത്തിലേയാ?
കോഫി കുടിച്ച്
ഞാൻ : ആ കുറച്ചു പോണം, അവിടെ ഒരു ഗ്രൗണ്ട് ഉണ്ട് അതിന്റെ അടുത്ത്
സീത : മം…അർജുൻ എന്താ ചെയ്യുന്നത്, പഠിക്കുവാണോ?
ഞാൻ : ആ ഡിഗ്രി സെക്കൻഡ് ഇയർ
സീത : അപ്പൊ ഇന്ന് കോളേജിക്ക് പോവലെ