രഞ്ജിനി : ആ അജുവോ…
ഞാൻ : ശനിയാഴ്ച പോയിട്ട് പിന്നെ ആളെ ആ വഴിയൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ
രഞ്ജിനി : അത് പിന്നെ, വേറെ റൂട്ടിൽ ആയിരുന്നു അജു
ഞാൻ : ഓഹോ എന്നിട്ട് ആ റൂട്ട് തീർത്തോ?
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : മം… അജു ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയതാണോ? അച്ഛനിപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്?
ഞാൻ : അച്ഛനെ തിങ്കളാഴ്ച്ച ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു, വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല
രഞ്ജിനി : മം, പിന്നെയെന്താ?
ഞാൻ : എന്താ പറയ്, എങ്ങോട്ടാ പോണേ ഇപ്പൊ?
രഞ്ജിനി : അജുന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ വിളിച്ചിരുന്നു, അങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
രഞ്ജിനിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി
ഞാൻ : എന്തിന്?
രഞ്ജിനി : കുറിയുടെ കാര്യം പറയാൻ
ഞാൻ : ആഹാ അതിനായിരുന്നോ എന്നാ കയറിക്കോ ഞാനും വരാം
രഞ്ജിനി : മ്മ്..
എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ കയറി എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് സൈഡ് ചരിഞ്ഞ് രഞ്ജിനി ഇരുന്നതും ബൈക്ക് മുന്നോട്ടെടുത്ത്
ഞാൻ : അവളെ എപ്പൊ വിളിച്ചു?
രഞ്ജിനി : രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസമായി വിളിക്കുന്നു, ഇന്ന് വരാൻ പറഞ്ഞപ്പോ ഇറങ്ങിയതാണ്
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : അവളുമായി വേറെ എന്തെങ്കിലും പരിപാടിയുണ്ടോ?
എന്റെ തോളിൽ കൈ അമർത്തി, നാണിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : പോ…അജു കളിയാക്കാതെ
ഞാൻ : മം നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ
വലതു മുല എന്റെ മുതുകിൽ അമർത്തിയിരുന്ന്
രഞ്ജിനി : ക്ലാസ്സിൽ പോയതാണോ?
ഞാൻ : ആ ബാഗ് കണ്ടില്ലേ
ബൈക്കിന്റെ പെട്രോൾ ടാങ്കിൽ ഇരിക്കുന്ന ബാഗ് എത്തി നോക്കി
രഞ്ജിനി : മം.. വീട്ടിൽ കയറുന്നില്ലേ?
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഏയ്…വീട്ടിൽ എപ്പൊ വേണമെങ്കിലും പോവാലോ, അതുപോലെയാണോ ഇത്
രഞ്ജിനി : എന്ത്?
പുറകിലോട്ട് ചാരി മുതുക് കൊണ്ട് രഞ്ജിനിയുടെ മുലയിൽ അമർത്തി
ഞാൻ : ഇതുപോലത്തെ ചാൻസ് എപ്പഴും കിട്ടില്ലല്ലോ
കൈ തോളിൽ നിന്നുമെടുത്ത് എന്റെ വയറിൽ ചുറ്റി ചേർന്നിരുന്ന്, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : മ്മ്…കള്ളൻ..
വയറിൽ ഇരിക്കുന്ന രഞ്ജിനിയുടെ കൈ നോക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഇപ്പൊ തന്നെ മൂഡാക്കോ
കൈ വയറിലമർത്തി
രഞ്ജിനി : പോടാ… ചെക്കാ…
ഞാൻ : ഹമ്… അന്നത്തെ പരിപാടി എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?
രഞ്ജിനി : എന്ത് പരിപാടി?
ഞാൻ : ഓ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ, നമ്മുടെ കലാപരിപാടിയേ…
നാണിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : മ്മ് കൊള്ളാം..
ഞാൻ : ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടോ?
രഞ്ജിനി : മം…
ഞാൻ : ഇനി എപ്പഴാണ് അതുപോലെ കൂടാൻ പറ്റുന്നത്
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : ആവോ.. എനിക്കറിയില്ല
ഞാൻ : ഹമ്… ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വന്നാലോ?
രഞ്ജിനി : എവിടെ?
ഞാൻ : വീട്ടിലേക്ക്?
രഞ്ജിനി : പോടാ ഒന്ന് അവിടെ സുധിയും ചേച്ചിയുമൊക്കെ കാണും
ഞാൻ : ഇല്ലാത്തപ്പോ പറഞ്ഞാൽ മതി, ഞാൻ വന്നോളാം
രഞ്ജിനി : നല്ല കാര്യമായി, നിനക്ക് അവിടത്തെ ആളുകളെ അറിയാൻ പാടില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്
ഞാൻ : എന്തേയ്?
രഞ്ജിനി : ക്യാമറ കണ്ണുമയാണ് ഓരോരുത്തരുടെ ഇരിപ്പ്, നീ അങ്ങോട്ട് വരണ്ട താമസമുള്ളു അപ്പൊ വരും നൂറ് ചോദ്യങ്ങൾ
ഞാൻ : അതാണോ, ഞാൻ വന്നിരുന്ന സ്ഥലമല്ലേ, സുധിയുടെ കൂട്ടുകാരനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരേ
രഞ്ജിനി : ഹമ്…വെറുതെ റിസ്ക്ക് എടുക്കല്ലേ ചെക്കാ..
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഇതൊക്കെ ഒരു ത്രില്ലിങ്ങല്ലേ ചേച്ചി
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : ആ രണ്ട് കൊള്ളുമ്പോൾ ഈ ത്രില്ലൊക്കെ തീരും
ഞാൻ : മം നോക്കട്ടെ, ആ സുധിയുടെ നമ്പർ എനിക്കൊന്ന് തന്നേക്ക്
രഞ്ജിനി : മം…തരാം, ആ കൊച്ചായിട്ട് എങ്ങനെയാ നീ വല്ല പ്രേമവും ആണോ?
ഞാൻ : പ്രേമോ.. വേറെ പണിയില്ല, അവള് പ്ലസ് ടൂവിന് എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചെന്ന് മാത്രമുള്ളു
രഞ്ജിനി : പിന്നെ എങ്ങനെ…?
ഞാൻ : അവള് പണ്ടേ ഉടായിപ്പാണ്, ഇപ്പഴാണൊന്ന് കൈയിൽ കിട്ടിയത്
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
രഞ്ജിനി : മ്മ് അപ്പൊ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നന്നായിട്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ആ…ഇടക്കിടക്ക്
രഞ്ജിനി : എവിടെ വെച്ചാണ്?
ഞാൻ : ഇടക്ക് ഷോപ്പിൽ പോവും അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ വീട്ടിൽ
രഞ്ജിനി : വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്?
ഞാൻ : ഉമ്മയും വാപ്പയും
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്