അത് കേട്ട് വേഗം ഗ്ലാസ് താഴെവെച്ച് എഴുന്നേറ്റ്
സുധി : നീ വാടാ… നമുക്ക് പുറത്തെന്ന് കുടിക്കാം
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെയും വലിച്ചു പൊക്കിക്കൊണ്ട് അപ്പുറത്തുള്ള വീടിന് മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന്
സുധി : ഡാ വിഷ്ണു…
ഞാൻ : നിനക്കിപ്പൊ സത്യത്തിൽ എന്താ പരിപാടി?
സുധി : പറയാടാ…
അപ്പോഴേക്കും സുധിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ചുമച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞു പൊക്കമുള്ള ഡ്രാക്കുള രവിയെ കണ്ട്
സുധി : ആ അച്ഛൻ അകത്തുണ്ടായിരുന്നോ
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എങ്ങുമില്ലാത്ത വിനയം കാണിച്ച് ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പാക്കറ്റ് സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കൊടുത്ത്
സുധി : അവനെവിടെ?
സിഗരറ്റ് വാങ്ങി
രവി : അകത്തുണ്ട്
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു സിഗരറ്റും കത്തിച്ച് ആഞ്ഞു വലിക്കുന്ന രവിയുടെ കുത്തിയിരിപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാം പോലീസുകാര് അന്നേ ഡ്രാക്കുളയുടെ പെട്ടിക്ക് ആണിയടിച്ചെന്ന്, ഞാൻ കാണുമ്പോ നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു ഇപ്പഴത്തെ കോലം കണ്ടില്ലേ അപ്പോഴേക്കും ഇടി കൊണ്ട് കരിനീലിച്ച വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തിലേക്ക് ടീ ഷർട്ടും ഇട്ട് വിഷ്ണു പുറത്തേക്ക് വന്നത് കണ്ട്, എന്റെ തോളിൽ കൈയിട്ട്
സുധി : ഡാ എന്റെ സ്കൂൾ ഫ്രണ്ടാണ് അർജുൻ, നിനക്കറിയില്ലേ?
എന്നെ പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ച് കൈ തന്ന്
വിഷ്ണു : ആ പിന്നെ ഇവിടെ വരുമ്പോ നമ്മള് കാണാറുള്ളതല്ലേ, ഇപ്പൊ എന്താ പരിപാടി?
സുധി : ഓ ഇവൻ നമ്മളെപ്പോലെയൊന്നുമല്ല, വല്യ പഠിപ്പിയാണ്
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഏയ്… ബി. കോം ചെയ്യുവാണ്
ചുമകേട്ട് രവിയെ നോക്കി
വിഷ്ണു : ഒന്നില്ലെങ്കിൽ വലിക്ക് ഇല്ലെങ്കിൽ കുരക്ക്
രവി : നീ പോടാ നാറി…
വിഷ്ണു : ഹമ്പ്..ദേ കോപ്പേ നീയാണട്ടാ ഇങ്ങേരെ ചീത്തയാക്കുന്നത്
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
സുധി : പിന്നേ ചീത്തയാക്കാൻ പറ്റിയ മൊതല്, പഴയ ഉണ്ടയാ…നീ വാ…
വിഷ്ണു : എങ്ങോട്ടാ..?
സുധി : ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് വരാടാ
വിഷ്ണു : നടക്കെന്ന…
അത് കേട്ട് അകത്തും നിന്നും
ശോഭ : എങ്ങോട്ടാടാ എന്റെ കൊച്ചിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോവുന്നത്?
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശോഭ ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നതും
സുധി : ആ ശോഭാമ്മ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?
ശോഭ : ആരാട നിന്റെ അമ്മ ഞാൻ പറഞ്ഞട്ടുണ്ട് എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കരുതെന്ന്
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
സുധി : അത് കൊള്ളാം കെട്ടാൻ പോവുന്ന പെണ്ണിന്റെ അമ്മയെപ്പിന്നെ വേറെ എന്ത് വിളിക്കാനാ..
ശോഭ : ദേ എന്റെ വായീന്ന് കേൾക്കോട്ടാ നീ
വിഷ്ണു : അമ്മ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒച്ചവെക്കുന്നത്
ശോഭ : ആടാ ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കാം, നിന്റെ പെങ്ങളെ കുറിച്ചാ അവൻ പറയുന്നത്
രവി : ഒന്ന് കേറിപ്പോയേടി
രവിയെ നോക്കി
ശോഭ : ഓ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ കൂട്ടുകാരന് കൊടുത്ത പഴയ വാക്കും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇവിടെയിരുന്നോ, എന്റെ ജീവനുള്ളടത്തോളം കാലം ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല
അങ്ങനെ ശോഭയുടെ കഥാപ്രസംഗം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ
വിഷ്ണു : എന്റമ്മോ…ദേ വരുന്നുണ്ട് വാടാ പോവാം
പുറകിലേക്ക് നോക്കി നടന്നു വരുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ അനിയത്തിയെ കണ്ട്, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
സുധി : പൂച്ചക്കണ്ണി എത്തിയോ?
ദേഷ്യത്തിൽ സുധിയെ നോക്കി, അകത്തേക്ക് കയറി
വിസ്മയ : പോടാ പട്ടിക്കണ്ണാ…
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
വിഷ്ണു : നിനക്ക് വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ അവളുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ
സുധി : പട്ടിക്കണ്ണൻ നിന്റെ അച്ഛൻ
അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രവിയെ നോക്കി
സുധി : അയ്യോ അച്ഛനെയല്ല
ശോഭ : ആടാ ഇത് എന്റെ രണ്ടാം കെട്ടിൽ ഉണ്ടായതാണല്ലോ
പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായെന്ന് മനസിലായ
സുധി : വാ വേഗം പോവാം…
എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സുധി ഞങ്ങളേയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നേ നടന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ അനിയത്തി വിസ്മയ പതിനേഴ് വയസ്സ് കാണും ഇപ്പൊ ഞാൻ കൊച്ചിലേ കണ്ടതിൽ പിന്നെ ഇപ്പഴാ കാണുന്നേ രവിയുടെ പൂച്ചക്കണ്ണ് തന്നെയാണ് അവൾക്കും വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ തന്നെ വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ കോലം കണ്ടാൽ കോളനിയിലെ ഒരു കൊച്ചു ഐശ്വര്യറായ് എന്ന് പറയാം ” എന്നാലും ഇവനാണോ ആ കൊച്ചിനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോവുന്നേ, സ്റ്റൂളിട്ട് നിന്ന് താലി കെട്ടോണ്ടി വരോലാ ഇവൻ ” എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച് കോളനി മുഴുവൻ കറങ്ങി നടന്ന് ഓരോരുത്തരെ കണ്ട് പരിചയം പുതുക്കി സുധിയുടെ വായ്ത്താളവും കേട്ട് ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കും നേരം ഒരു ഓംനി വാൻ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിന്നതും