ഞാൻ : ഡി നീ ഫേസ്ബുക്കിൽ ഉണ്ടോ? മഞ്ജു : ആ എന്താ.. ഞാൻ : അതെന്തിനാ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? മഞ്ജു : അത് നമ്മുടെ ഫോട്ടോസൊക്കെ ഇടാനും പിന്നെ കൂട്ടുകാരായിട്ട് ചാറ്റ് ചെയ്യാനുമൊക്കെ ഞാൻ : ഓഹോ നീ എപ്പോ തുടങ്ങി? മഞ്ജു : കുറേ നാളായി ഞാൻ : എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ മഞ്ജു : അതിനു നീ ഉണ്ടോ?
പോക്കെറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് കൊടുത്ത്
ഞാൻ : എന്നെയും ഫ്രണ്ട് ആക്ക് എന്നാ മഞ്ജു : ഇതെപ്പോ വാങ്ങി ഞാൻ : അതൊക്കെ വാങ്ങി
ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് അയച്ച് അവൾ ഫോൺ തിരികെ തന്നു ഫോൺ പോക്കെറ്റിൽ വെച്ച്
ഞാൻ : നീ അപ്പൊ എങ്ങനെ കേറും മഞ്ജു : ഷോപ്പിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഞാൻ : മം.. ആ റസിയ എങ്ങനെയാ ആള് മഞ്ജു : ആവോ എനിക്കറിയില്ല ഒരാഴ്ച കോളേജിൽ കണ്ട പരിചയം ഉള്ളു, ജോലി അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാ നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞത് ഞാൻ : മം.. കണ്ടിട്ട് കുഴപ്പമില്ലെന്ന് തോന്നണ് മഞ്ജു : ആവോ..അറിയില്ല..
അവളുടെ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ വണ്ടി നിറുത്തി
ഞാൻ : ഇനി മുതൽ അപ്പൊ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന് ആക്കിയാൽ പോരെ മഞ്ജു : ആ എത്ര നാളത്തേക്കാവോ? ഞാൻ : അതെന്താടി അങ്ങനെ പറയുന്നേ മഞ്ജു : വീട്ടുകാര് എന്നെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടാലോ ഞാൻ : ഏ.. നിനക്കപ്പൊ കല്യാണം നോക്കുന്നുണ്ടോ മഞ്ജു : ആ.. നോക്കണുണ്ട് ഞാൻ : അമ്പടി ഈ അടുത്തെങ്ങാനും കാണോ മഞ്ജു : പ്രതീക്ഷിക്കാം ഞാൻ : ഹമ്.. എന്നാ വിട്ടോ
തിരിച്ചു കോളേജിൽ വന്ന് അവിടെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന റസിയയുടെ അടുത്ത് ബൈക്ക് നിറുത്തി
ഞാൻ : കേറിക്കോ..
ബൈക്കിൽ കേറിയ റസിയ ബാഗ് നടുക്ക് വെച്ച് ബൈക്കിൽ പിടിച്ചിരുന്നു, റസിയയുമായി ഷോപ്പിലേക്ക് പോവുന്നേരം
ഞാൻ : ഇവിടെയെങ്ങനെ എത്തി?
മുന്നോട്ട് തല നീട്ടികൊണ്ട്
റസിയ : എന്താ…?
ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : താൻ ഇവിടെ എങ്ങനെ എത്തി…? റസിയ : ആ അതോ ചുമ്മാ ഒരു ചെയ്ജ് ആരാ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് ഞാൻ : ഓ… അല്ല ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത്? റസിയ : ഉമ്മയുടെ ഒരു ഫാമിലി റിലേറ്റീവ് ഇവിടെയുണ്ട് ഞാൻ : മം.. നാട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്? റസിയ : ഉമ്മയും അനിയനും ഞാൻ : അച്ഛൻ? റസിയ : വാപ്പ ഞാൻ പത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോ മരിച്ചു ഞാൻ : എന്തുപറ്റിയതാ? റസിയ : അറ്റാക്കായിരുന്നു.. ഞാൻ : മം..അമ്മയും അനിയനും എന്ത് ചെയ്യുന്നു റസിയ : അനിയൻ പ്ലസ് ടുവിന് പഠിക്കുന്നു ഉമ്മ അടുത്തുള്ള ഒരു ടൈലറിങ് ഷോപ്പിൽ പോവുന്നുണ്ട് ഞാൻ : താൻ പിന്നെ എന്താ അവരെവിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? റസിയ : ഞാനായിട്ട് വന്നതല്ലല്ലോ ഞാൻ : പിന്നേ..? റസിയ : ഏയ് ഒന്നുല്ല ഞാൻ : എന്തോ കാര്യമുണ്ടല്ലോ റസിയ : ഏയ് ഒന്നുല്ലന്നെ ഞാൻ : മം..
ഷോപ്പിൽ എത്തി, റസിയയോട് ഓഫീസ് റൂമിൽ കയറി ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞ് ഞാൻ രമ്യചേച്ചിയെ വിളിക്കാൻ ബൈക്കും എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയതിനാൽ ഉച്ചക്ക് വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന് വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോഴാണ് രമ്യചേച്ചിയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ആക്കുന്നത് റിയാസിക്ക ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ഷോപ്പിലേക്കുള്ള വരവും ഇപ്പൊ കുറഞ്ഞു.രമ്യചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി അകത്തേക്ക് കേറുന്നേരം ഹാളിൽ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന സാവിത്രി ആന്റിയുടെ കാലിൽ നിലത്തിരുന്നു കൊണ്ട് തൈലം ഇട്ട് തിരുമുകയാണ് മല്ലിയക്ക.സാരി മുട്ടുവരെ കേറ്റി വെച്ചിരിക്കുന്ന സാവിത്രി ആന്റിയുടെ കാലുകളിലൂടെ തൈലം പുരട്ടുന്നതും നോക്കി ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു പ്രായം അൻപ്പത്തഞ്ച് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ചുളുവുകൾ വീഴാത്ത തൈലം പുരണ്ട് തുടുത്തിരിക്കുന്ന കാലുകൾ കണ്ടാൽ എടുത്തൊന്ന് ഉഴിയാൻ തോന്നും.എന്നെ കണ്ടതും മല്ലിയക്കയുടെ മടിയിൽ നിന്നും കാലുകൾ താഴെ ഇറക്കി സാരി താഴെക്കിട്ട്
സാവിത്രി : ആ അജു എത്തിയോ, രമ്യ മുകളിൽ കാണും
തൈലത്തിന്റെ കുപ്പിയും എടുത്ത് അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റ് പോവുന്ന മല്ലിയക്കയുടെ വിരിഞ്ഞു ചാടിയ ചന്തിയിൽ നോക്കി
ഞാൻ : ആ.. ആന്റിയുടെ വേദന മാറിയില്ലേ? സാവിത്രി : ഇടക്കിങ്ങനെ വരും സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല പിന്നെ തൈലം ഇട്ട് പിടിക്കുമ്പോഴാ ഒരു ആശ്വാസം ഞാൻ : മം.. എന്നാ ഞാൻ അങ്ങോടു ചെല്ലട്ടെ