വേദു എന്നെ പിന്നെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ എന്റെ മുഖം പഴയ പോലെ ആകെ വിളറി നിന്ന്
‘ഞാൻ.. ഞാൻ കളിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല..’
‘ആണേലും ഇപ്പൊ ഒന്നുമില്ല..’
വേദു പറഞ്ഞു
‘പക്ഷെ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ..’
ഞാൻ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി. അത് മീതുവിനോടുള്ള പെരുമാറ്റം കൊണ്ട് അല്ലായിരുന്നു. സ്നേഹ ചേച്ചിയെ ഓർത്തായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. അത് പക്ഷെ ആരോടും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ…
‘നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കാതെ. ഇത്രയും ചെറിയ കാര്യത്തിന് ഒക്കെ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ…?
വേദു എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു
‘അറിയില്ല.. വിഷമം വന്നു..’
ഞാൻ പറഞ്ഞു
‘അത് ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം…’
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു വേദു അകത്തേക്ക് ഓടി പോയി. അവൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല. അകത്തു നിന്നും അവൾ ഒരു പഴയ ബുക്കും പേനയും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു. അതിന്റെ പിന്നിൽ കുറച്ചു പേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഒന്ന് കീറിയിട്ട് അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ ബുക്കും പേപ്പറും പേനയും തന്നു..
‘ഇതെന്തിനാ….?
ഞാൻ ചോദിച്ചു
‘നിന്റെ വിഷമം മാറാൻ. വിഷമം വരുമ്പോളും തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോളും ഒക്കെ ഇവിടെ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ആണ് ചെയ്യാറ്. കടലാസ്സിൽ എഴുതി മുത്തപ്പന് കാണിക്ക വച്ചു തൊഴും.. നീ ചെയ്ത വലിയ കുറ്റമായി ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. എന്നാലും നിന്റെ സങ്കടം മാറാൻ എഴുതിക്കോ…’
വേദു പറഞ്ഞു
ഇവിടുത്തെ ഒരു രീതിയാണ് ഇത്. എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്താൽ മുത്തപ്പൻ കാവിലെ മുത്തപ്പനോട് ഏറ്റ് പറയുന്നത്. പറയുന്ന രീതി ഇങ്ങനെ കടലാസ്സിൽ എഴുതിയാണ്. അത് മറ്റാരും കാണാൻ പാടില്ല. അങ്ങനെ ആരോടും പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ മുത്തപ്പനോട് പറയാം. എനിക്ക് അതിൽ വലിയ വിശ്വാസം വന്നില്ല. പക്ഷെ ഞാൻ ചെയ്ത വലിയ തെറ്റിന് ഒരു പരിഹാരം ആകുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ആവട്ടെ എന്ന് ഞാൻ കരുതി. ഞാൻ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ വേദു അത് കാണാതെ മാറി നിന്നു. വേറാരും കാണരുത് എന്നാണല്ലോ. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ മീതുവിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും എഴുതിയില്ല.
എഴുതിയത് മുഴുവൻ ഞാൻ സ്നേഹ ചേച്ചിയോട് ചെയ്ത തെറ്റിനെ കുറിച്ച് ആയിരുന്നു. എങ്ങനെ എഴുതണം എന്നൊന്നും എനിക്ക് പിടി ഇല്ലായിരുന്നു. മനസിൽ വന്ന സങ്കടം അപ്പാടെ ഞാൻ പേപ്പറിൽ പകർത്തി. ഇത്രക്ക് വിവരിച്ചു എഴുതാൻ മാത്രം എന്താണ് ഞാൻ മീതുവിനോട് ചെയ്തത് എന്ന് വേദുവിന് വരെ സംശയം ആയി. ഞാൻ ഭയങ്കര പാവം ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി കാണണം. കാണിച്ച തോന്നിവാസം എത്ര വലുതാണ് എന്ന് എനിക്കല്ലേ അറിയൂ..
അങ്ങനെ എഴുതി കഴിഞ്ഞു പേപ്പർ മടക്കി ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു. കളി കഴിഞ്ഞു മുഷിഞ്ഞത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് ആറിൽ പോയി മുങ്ങി കുളിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ മുത്തപ്പൻ കാവിലേക്ക് പോയത്. ഒപ്പം എന്റെ കൂടെ വേദുവും വന്നു. എങ്ങനെ ആണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു തരാൻ ഒരാൾ വേണമല്ലോ.. ഒരു വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ആയിരുന്നു പിച്ചിക്കാവിലെ മുത്തപ്പൻ അരുളിയിരുന്നത്. അതേത് മരമാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല. നല്ല വലുപ്പം ഉണ്ട്, ഒരു അഞ്ചാറു പേര് വട്ടം നിന്ന് ചുറ്റിപ്പിടിക്കാൻ മാത്രം വണ്ണം ഉണ്ട്. ഏതോ കായയും ഉണ്ട്. പിന്നെ താഴേക്ക് പടർന്നു കിടക്കുന്ന വള്ളികളും.. താഴെ ആണെങ്കിൽ പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ വലിയ വേരുകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. വേരുകൾക്കും വള്ളികൾക്കും പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന കാവിലേക്ക് കയറുമ്പോ ആകെ മൊത്തം ഒരു ഗുഹയിൽ പെട്ടത് പോലെ ആണ് തോന്നുക..
അവിടെ ഇവിടെയായി കുറച്ചു മഞ്ഞൾ കിടപ്പുണ്ട്. കരി പിടിച്ച കൽവിളക്ക് ഒരെണ്ണം മുത്തപ്പന്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ട്. അത് എന്നും തെളിയിക്കാറില്ല. വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു മിനുസമുള്ള കല്ല് ഉണ്ട്. അതാണ് ഇവിടെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്ന മുത്തപ്പൻ. വേദുവിന് ഒപ്പം ഞാനും മുത്തപ്പനെ തൊഴുതു.. അവിടെ ഇവിടെ ആയി കുറച്ചു പേപ്പർ കഷ്ണം കിടക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് പോലെ പലരും വന്നു ഏറ്റ് പറഞ്ഞതാണ്.. എല്ലാ കുറ്റവും ഏറ്റ് മുത്തപ്പൻ അവരോട് ക്ഷമിച്ചിരിക്കണം..
Bro next part plz 🔜