ഏദേൻസിലെ പൂപാറ്റകൾ – 7 2

അങ്ങിനെ ശ്രുതിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് രതി അനുഭവങ്ങളുടെ പുതിയ പറുദീസകൾ തുറക്കപെടുകയായിരുന്നു ആ യാത്രയിൽ. അവൾ വളരെ സന്തോഷവതിയായി. ജോയിയുമായും ലിസിയുമായും ജോസ്‌ലിനുമായും അവളിൽ വല്ലാത്തോരു ആത്മബന്ധം ഉടലെടുത്തു. അന്ന് രാത്രി അനൂപിനും ശ്രുതിക്കും തിരിച്ച് പോരണമായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ മംഗലാപുരം എക്സ്പ്രസിന് അവർ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാൻ ജോയിയും ലിസിയും ജോസ്‌ലിനുമുണ്ടായിരുന്നു.

യാത്രപറഞ്ഞ് ട്രെയിനിൽ കയറുമ്പോൾ ശ്രുതി ലിസിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ചേച്ചി…” അവൾ ഗദ്ഗദത്തോടെ വിളിച്ചു.

“എന്താടി ഇത്… കരയണോ നീ….. അയ്യേ…” ലിസിയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ലിസി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

ശ്രുതി കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ലിസിയുടെ തോളിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

“ഡി… ജീവിതം നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ജീവിക്കാനുള്ളതാണ്… അത് മറ്റൊരാളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിൽ ആവരുത്. നിനക്ക് എന്ത് പ്രശനം ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം… വിഷമിക്കണ്ട… അനൂപ് നല്ലവന എനിക്കറിയാം.. അവൻ മറ്റൊരു ഭാര്യയുണ്ടെങ്കിലും അവൻ നിന്നെ നോക്കികൊള്ളും… നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ അവൻ ചെയ്ത തരും…”

ലിസിയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രുതിയിൽ വല്ലാതെ തറച്ചിരുന്നു.

ജോസ്‌ലിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ശ്രുതിയുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു്.

“ഡി.. കാന്താരി നിന്റെ കഴപ്പ് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടു…” ശ്രുതി അവളുടെ കാതിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു.

“ച്ചി… പോടീ…” ജോസ്‌ലിൻ ശ്രുതിയുടെ കവിളി തട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അനൂപ് ട്രൈനിൽ കയറി. ‘ ഇനിയും വരണം.’ ജോയി ശ്രുതിയുടെ കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. അതിന് ഒരു ചിരി കൊടുത്ത് കൊണ്ട് ശ്രുതിയും കയറി. ട്രൈൻ നീങ്ങി തുടങ്ങി. കൈ വീശി കാണിച്ച് കുറെ നേരം ലിസിയും ജോയിയും ജോസ്‌ലിനും സ്റ്റേഷനിൽ തന്നെ നിന്നു. ശ്രുതി ട്രെയിനിന്റെ വാതിലിൽ അൽപ്പനേരം കാറ്റും കൊണ്ട് നിന്നതിന് ശേഷമാണ് സീറ്റിലേക്ക് പോയത്. ആ നിൽപ്പിൽ അവളുടെ മുഴുവൻ ജീവിതവും ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നു. പക്ഷെ, അവളെ കൂടുതൽ ആനന്ദിപ്പിച്ച കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങൾ മാത്രം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച് മറ്റെല്ലാം മറക്കണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരമാണ് അവർ നാട്ടിൽ എത്തിയത്. കാറിൽ ശ്രുതിയുടെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു അവർ.

“ശ്രുതി… തനിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ..?” കാറിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അനൂപ് ചോദിച്ചു.

“ഹേയ്… ഇല്ല.. എന്താ സാറേ… ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ..”

“ആദ്യം ഞാൻ കീഴ്പെടുത്തിയത് മനപ്പൂർവ്വമല്ല… പക്ഷെ പിന്നീടുണ്ടായതൊക്കെ….” അവൻ പാതിയിൽ നിർത്തി.

“എല്ലാം ഞാനും കൂടെ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലേ… എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല സാറെ.. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ചതൊക്കെ ഒരിക്കലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കില്ല എന്ന് കരുതിയ കാര്യങ്ങളാണ്… അതിന് എനിക്ക് സറോട് നന്ദിയുണ്ട്..”
“താൻ ഇനി എന്നെ സാറേന്ന് വിളിക്കല്ലേ…”

“വേണ്ട… ആ വിളിയാണ് നല്ലത്.. വേറെ വല്ലതും വിളിച്ച് എനിക്ക് സറോട് വല്ല പ്രേമവും തോന്നിയ അത് കുഴപ്പത്തിലാവും… സാറിന് വെറ ഭാര്യയും മറ്റും ഉള്ളതാണ്.. സാറിന് എന്നെ എപ്പോ ആവശ്യമുണ്ടോ അപ്പോയൊക്കെ എന്റെ അടുത്ത് വരാം…”

അനൂപിന് പറയാൻ മറുപടിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഹോസ്റ്റൽ എത്തിയതും ശ്രുതിയിറങ്ങി.

“താൻ രണ്ടു ദിവസം ലീവെടുത്തോ ട്ടോ ” ശ്രുതി കറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ അനൂപ് പറഞ്ഞു.

“മ്മ്…” അനൂപിന് ഒരു ചെറുചിരിയും സമ്മാനിച്ച് ശ്രുതി ഹോസ്റ്റലിനകത്തേക്ക് കയറി പോയി.

അനൂപ് നേരെ വീട്ടിലേക്കാണ് പോയത്. വീട്ടിൽ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അവൻ അനിതയെ വിളിച്ചു. മൂന്ന് ദിവസായിട്ട് വിളിച്ചിട്ടില്ല അതിന്റെ പരിഭവം കാണും. കാറിന്റെ ബ്ലൂടൂത്ത് കണക്ട് ചെയ്ത് അവൻ അനിതയ്ക്ക് ഡയൽ ചെയ്‌തു. പക്ഷെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

അനൂപ് വീടിന് മുന്നിലേക്ക് വണ്ടി കയറ്റി. മുറ്റത്ത് നിറയെ കരിയിലകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുറെ ദിവസമായി ആൾപെരുമാറ്റമില്ലാത്ത വീടിന്റെ മുറ്റം കണക്കെ തോന്നിക്കുന്നു. ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി ബെല്ലടിച്ചു. ആരും ഡോർ തുറന്നില്ല. കുറെ നേരം ബെല്ലടിച്ചിട്ടും തുറക്കാതെയായപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും മൊബൈലിൽ ട്രൈ ചെയ്തു. ഫോൺ അപ്പോഴും സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *