ഏലപ്പാറയിലെ നവദമ്പതികൾ – 4 11അടിപൊളി 

അത് പറയുമ്പോൾ റീനയുടെ മുഖം ചുമന്നിരുന്നു…. ഒരു പ്രത്യേക തരം തീക്ഷണതയും ആ കണ്ണുകളിൽ രാജു തിരിച്ചറിഞ്ഞു…

രാജു : നാളെ പാപ്പി വരും….

റീന : ആണോ…

രാജു : എപ്പോഴാ വരാ എന്നറിയില്ല… പക്ഷെ വരും…..

റീന : വിശേഷിച്ചു എന്തെങ്കിലും….

രാജു അതിനു ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല… പക്ഷെ എന്തോ ഉണ്ടെന്നാണ് രാജു തന്നെ നോക്കിയതിലൂടെ മനസ്സിലായത്…

രാജു : കഴിക്ക്…

റീന ചൂടി കഞ്ഞി കോരി കുടിച്ചു….ഒപ്പം രാജുവും…

അത്താഴം കഴിഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ള പണികളൊക്കെ റീന തീർത്തു വെച്ചു…. രാജുവിന്റെ അലക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ റീന അവന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു…

രാജു ഉമ്മറത്തു കസേരയിലിരുന്നു എന്തോ കാര്യമായി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു…

റീനയും ഉമ്മറത്തു വന്നു… മേരിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നു കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദം റീന കേട്ടു ചിരിച്ചു…

റീന : മഹാ വികൃതികളാ രണ്ടു പേരും…

രാജു : ങേ…

രാജു അപ്പോഴാണ് റീനയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്

റീന : മേരി ചേച്ചിയുടെ പിള്ളേരെ…

രാജു : ആഹ്….

രാജു ചിരിച്ചു….

റീന : എന്തിനാ ഈ തണുപ്പത് ഇരിക്കുന്നത്… കിടക്കുന്നില്ലേ

രാജു : ഇത്ര നേരത്തെയൊന്നും കിടന്നു ശീലമില്ല….ഇനി ഞാൻ കിടന്നാലും ഉറക്കം വരില്ല…

റീന : ശരിയാ… നാട് പോലെയല്ല….

രാജു : റീനയിരിക്ക്….

റീന കസേരയെടുക്കാനായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു കുനിഞ്ഞു…..മാക്സിയുടെ പുറത്തു നിന്നു അവളുടെ ചന്തികളുടെ വിരിവും അരക്കെട്ടിന്റെ ഒതുക്കവും രാജുവിനെ ആകർഷിച്ചു….

സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ സാമീപ്യം അവനെ അവളിലേക്ക് ഓരോ നിമിഷവും അടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു….

റീന : എന്താ

രാജു : അല്ല ഇവിടെ സമയം പോകുന്നില്ല അല്ലെ…

റീന : സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇല്ല..

രാജു : നമ്മുക്കും ഒരു ടീവി വാങ്ങാം…

റീന : അയ്യോ… വെറുതെ എന്തിനാ കാശ് കളയണെ

രാജു : അതൊക്കെ ആവശ്യമല്ലേ…

റീന : നമ്മൾ കടം കയറി വന്നതാണെന്ന് അവരുടെ വിചാരം… അപ്പൊ ഇങ്ങനത്തെ ആർഭാടം ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കില്ലേ…

രാജു : ഓഹ്… താൻ വിചാരിച്ച പോലെ അല്ലല്ലോ…

ഈ നാടകത്തിന്റെ ഒരു തിരിച്ചറിവ് റീനയ്ക്കുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞതിൽ രാജുവിന് സന്തോഷമായി….

റീന : അതെന്താ

രാജു : ഒന്നൂല്ല…

റീന രാജുവിന്റെ ഒന്ന് നോക്കി…

രാജു : ഇവർ എങ്ങനെ…

സാറയുടെയും മേരിയുടെയും വീട് ചൂണ്ടി കാണിച്ചാണ് രാജു ചോദിച്ചത്…

റീന : പാവങ്ങളാ…. നല്ല സഹായമാണ് രണ്ടു പേരും….ബാലേട്ടനെയും ദേവിചേച്ചിയെ പോലെ…..

രാജു : എത്ര അടുപ്പമായാലും… എത്ര വിഷമത്തിലായാലും നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിയണ്ട…

റീന തലയാട്ടി….

രാജു : പിന്നെ നാട്ടിൽ ഇപ്പോഴും സ്ഥിതി ശാന്തമല്ല….നാട്ടുകാരും പിന്നെ ചില സംഘടനകളും കൂടി പോലീസിൽ പരാതി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്….

റീന : അപകടത്തെ പറ്റിയാണോ..

രാജു : മം

റീന : പക്ഷെ അതൊക്കെ എന്റെ അപ്പനെ ബാധിക്കില്ല….അതൊക്കെ ഒതുക്കി തീർക്കാൻ അവർക്കറിയാം….

രാജു : അത് വിട്…… അതൊന്നും ഇപ്പൊ ചർച്ച ചെയ്യണ്ട….. എല്ലാം ശരിയാകുന്ന ഒരു കാലം വരും……. അത് വരെ നീ ക്ഷമിക്കണം…..

റീന രാജുവിനെ നോക്കി..

രാജു : പകരത്തിനു പകരം ഞാൻ ചോദിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല ഇന്നേ വരെ…..എന്റെ അച്ഛനോട് പോലും…. അങ്ങനെ ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ് എന്റെ ഈ നശിച്ച ജീവിതം എന്നത് വേറെ കാര്യം…..

റീന രാജുവിന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം വായിച്ചറിഞ്ഞു….

രാജു : തൽകാലം നമ്മുക്കാ വിഷയം വിടാം….

രാജു : ഞാൻ ഇത് വരെ ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.. എങ്ങനെയാ എന്റെ അനിയനുമായി കണ്ടു മുട്ടിയത്….

റീന തെല്ലോന്ന് നോക്കി….

രാജു : അല്ല പഴയ കാലം ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ വേണ്ട കേട്ടോ….

റീന : ഏയ്‌…. അതൊക്കെ പറയുമ്പോ കണ്ണു നിറയും….. അത് സ്വഭാവികമല്ലേ…. പക്ഷെ ജീവിതത്തിലെ ആ നല്ല നാളുകൾ ഓർക്കാതിരിക്കാനും വയ്യ….

റീന തന്റെ ജീവിതം രാജുവിനെ ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു…… ഉമ്മറത്ത് കസേരയിലിരുന്നു രണ്ടു പേരും ഒരുപാട് നേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നു…….

നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല……. രണ്ടു പേരുടെയും മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ബഹുമാനം പതിയെ സൗഹൃദത്തിലേക്ക് കടന്നു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്…