കോളേജ് ലൈഫ് – 1 33അടിപൊളി 

എൻ്റെ പ്രതീക്ഷകളെ കാറ്റിൽ പായിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് ടീനയാണ്. അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തേക്കും ഞാൻ നോക്കിയുരുന്ന രമ്യയുടെ കുണ്ടിയിലേക്കും ഒന്ന് നോക്കി പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു രമ്യ മിസ്സിൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ചു എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

എന്തോ നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് എൻ്റെ ഉള്ളു പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ എല്ലാം നഷ്ട്ടപെടും എന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

“വിനയൻ ഒന്ന് നിന്നെ” എന്നുള്ള അവളുടെ സ്വരം ഞാൻ കേട്ടു ഞാൻ പയ്യെ തിരിഞ്ഞു. ടീന മിസ് എൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്നു എന്നോട് ചോദിച്ചു, “നിൻ്റെ വീട് ഇവിടെ അടുത്താണെന്നു അല്ലെ പറഞ്ഞെ?”

ഞാൻ പേടിച്ചു അടഞ്ഞു പോയ എൻ്റെ ശബ്ദം ശരിയാക്കി പറഞ്ഞു, “അതെ മിസ് “.

ടീന: നീ എനിക്ക് ഒരു ഹെല്പ് ചെയ്തു താരോ? ഒരു വീട് സംഘടിപ്പിച്ചു തരോ? പേയിങ് ഗസ്റ്റ് ആയി താമസിക്കാൻ.

ഞാൻ ഒന്ന് ശ്വാസം നീട്ടി വലിച്ചു വിട്ടു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “അതിനെന്തിനാ വേറെ വീട്. ഈ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ വീട് ഈ രമ്യ മിസ്സിൻ്റെ അല്ലെ. എട്ടു പത്തു മുറി ഉണ്ട് അതിൽ.”

രമ്യ: ഒന്ന് പോടാ, അത്രക്ക് ഒന്നും ഇല്ലെടോ.

ഞാൻ: അതിൽ ഒന്ന് ഈ മിസ്സിന് കൊടുത്തൂടെ?

രമ്യ: ശരിയാ. നീ വേറെ നോക്കണ്ട, അങ്ങ് പോരെ..

ടീന: അയ്യോ, അത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ?

ഞാൻ: ഓ, ആ ബുദ്ധിമുട്ടു ഒക്കെ മിസ് സഹിച്ചോളും.

രമ്യ: ശരി ഡാ, ക്ലാസ് ഉണ്ട്.

എന്നും പറഞ്ഞു അവർ പോയി.

ഞാൻ വീണ്ടും നോട്ടം തുടർന്നു. പക്ഷെ നോക്കിയ ആള് മാറി..

ടീന മിസ്സിനെ പറ്റി പറയണേൽ ഒരു ഇരുപത്തി ഏഴു വയസു കാണും. നല്ല വെളുത്ത നിറം. നല്ല പൊക്കം ഉള്ള സുന്ദരി. സിനിമ നടി ശ്രുതി രാമചന്ദ്രനെ പോലെ. നല്ല വിരിഞ്ഞ കണ്ണും കുഞ്ഞി ലിപ്‌സും. നല്ല കലക്കൻ ഷേപ്പും ഉള്ള ഒരു നല്ല എറണാകുളംകാരി അച്ചായത്തി.

എൻ്റെ നോട്ടത്തിൻ്റെ പവറിൽ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഇപ്പ്രാവശ്യം നേരത്തെ രമ്യയുടെ കുണ്ടിയിലേക്ക് നോക്കിയ പോലെ അവളുടെ തന്നെ കുണ്ടിയിലേക്കും എൻ്റെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി. കണ്ണു കൂർപ്പിച്ചു എന്നെ നോക്കി നടന്നു പോയി.

പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ക്ലാസിലും കോളേജ് പരിസരത്തു വെച്ചൊക്കെ എൻ്റെ നോട്ടം ഫുൾ ടീന മിസ്സിലായി. എൻ്റെ ഭാഗ്യത്തിന് ടീന ഏറ്റവും കൂട്ട് എൻ്റെ ഭാര്യയുമായി. അതെ ‘ഭാര്യ’ തന്നെ. ടൂർ കഴിഞ്ഞു വന്നതിൽ പിന്നെ രമ്യ മിസ് എൻ്റെ ഭാര്യയെ പോലെ ആണ്.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ക്യാന്റീനിൽ വെച്ച് ടീനയും രമ്യയും ഇരിക്കുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും രമ്യ മിസ് എന്നോട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ ചെന്നു.

രമ്യ: നാളെ സൺ‌ഡേ അല്ലെ. മോന് എന്താ പരുപാടി? കണ്ടയിടം തെണ്ടി നടക്കാതെ രാവിലെ തന്നെ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തിക്കോണം. എന്നിട്ട് ഇവളെയും ഇവളുടെ സാധനങ്ങളെയും കേടുപാടുകൾ ഇല്ലാതെ അങ്ങ് കൊടുവരുകയും വേണം.

ഞാൻ: ഉത്തരവ് പോലെ.

അന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല ടീനയെ രമ്യയുടെ സ്ഥാനത് ഞങ്ങൾ ഇടക്കൊക്കെ കളിക്കുന്ന രമ്യയുടെ വീട്ടിലെ ആ ബെഡിൽ ഞാൻ അതും ആലോചിച്ചു കിടന്നു. എപ്പോളോ ഉറങ്ങി പോയി.

രാവിലെ ഒരു ഒൻപതു മണിയോടെ എഴുന്നേറ്റു കുളിച്ചു. നല്ല ഒരു ടീഷർട്ടും ഷോർട്സും എടുത്തിട്ട് കാറിൽ കേറി ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തി ടീനയെ വിളിച്ചു.

കാൾ എടുത്ത് അവൾ എന്നോട് അകത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ കാർ അകത്തേക്കു എടുത്തപ്പോ അവിടെ വരാന്തയിൽ ഒരു പെട്ടിയും ഒരു വലിയ ട്രാവലിംഗ് ബാഗും ഇട്ടു ഒരു പിങ്ക് ടീഷർട്ടും ഗ്രേ കളർ ട്രാക്ക് പാന്റും ഇട്ടു മുടി മുകളിൽ പോണി ടൈൽ പോലെ കെട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി.

ഇതുവരെ സാരിയിൽ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് ഇവളെ ഇത്ര ഭംഗിയിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നില്ല. പയ്യെ കാർ അവൾക്ക് അരികിലായി നിർത്തി ഞാൻ പുറത്തു ഇറങ്ങി. എന്നെ നോക്കി ഗുഡ് മോർണിംഗ് പറഞ്ഞ് അവൾ പെട്ടി പൊക്കാൻ തുടങ്ങി.

“അത് അവിടെ വെച്ചേക്കു, ഞാൻ എടുത്തോളാം ” എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അവളുടെ മണം എൻ്റെ മൂക്കിൽ തുളഞ്ഞു കേറി. എൻ്റെ നീട്ടിയുള്ള ശ്വാസം എടുപ്പ് കണ്ടു അവൾ ചോദിച്ചു, “എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ?”