കോളേജ് ലൈഫ് – 1 33അടിപൊളി 

ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അവരെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തേണ്ടെന്ന് ഓർത്തു ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പെട്ടന്ന് അവളുടെ ഫോണിലൂടെ വേറെ ഒരു ശബ്ദം.

“എന്താടി ലവർ ആണോ ഈ നേരത്തു?”

“അല്ല മിസ്സ്‌, വിനയ് ആണ്. റൂം ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു ചോദിക്കാൻ എല്ലാവരേം വിളിച്ച കൂട്ടത്തിൽ വിളിച്ചതാ.”

“ആണോ, എങ്കിൽ ഫോൺ ഇങ്ങു തന്നെ.”

ടീച്ചർ: ഡാ, നീ എന്താ എന്നെ വിളിക്കാഞ്ഞേ റൂം എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു ചോദിക്കാൻ.

ഞാൻ: അത് മിസ്സ്‌, ഞാൻ ആദ്യം പിള്ളേർ ഉറങ്ങും മുമ്പേ.

ടീച്ചർ: ആ ആ, ഓക്കേ. റൂം ഒക്കെ കൊള്ളാം. പക്ഷെ വെള്ളം ഇല്ലെടാ കുടിക്കാൻ. ഞാൻ ആണേൽ ബസ്സിൽ നിന്ന് എടുക്കാനും മറന്നു.

ഞാൻ: അതിനെന്താ മിസ്സ്‌, ഞാൻ ഇപ്പൊ കൊടുത്തുവിടാം.

ടീച്ചർ: അതെന്താടാ നിനക്കു കൊണ്ട് തന്നാൽ?

ഞാൻ: ഏയ് ഒന്നുമില്ല.

ടീച്ചർ: എന്ന വേഗം താ.

ഞാൻ വേഗം ഒരു കുപ്പി വെള്ളം എടുത്തു ഡോർ അടച്ചു നടന്നു. നടക്കും വഴി എൻ്റെ ചിന്തകൾ എല്ലാം മിസ്സിനോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു എല്ലാം മറന്നു കളയാൻ പറയണം എന്ന് ഓർത്തു ഞാൻ വേഗം നടന്നു.

അവരുടെ റൂമിൽ എത്തി ഞാൻ ഡോറിൽ മുട്ടി. ഡോർ തുറന്നു എൻ്റെ മുന്നിൽ ഒരു റെഡ് ഗൗൺ ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന രമ്യ മിസ്. മുടി മുകളിൽ കെട്ടിവെച്ചു. ദേഹത്തിട്ടു തുന്നിയ പോലെ ടെയ്റ്റ് ഡ്രെസ്സിൽ മിസ്സിനെ ഞാൻ അടിമുടി നോക്കി.

മിസ്സിൻ്റെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലകളും നോവലുകളിൽ വരച്ചു കാണുന്ന പോലെ ഷേപ്പ് ഒത്ത ശരീരവും എല്ലാം ഒരു ഞൊടിയിടയിൽ എൻ്റെ കണ്ണിലൂടെ പാഞ്ഞു കേറി. എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ടു ഒന്ന് ചിരിച്ചു മിസ്സ് ചോദിച്ചു, “എന്താടാ വിയർത്തിരിക്കുന്നെ?”

മിസ്സിൻ്റെ മുലകളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു ഞാൻ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു, “അത് ഈ ചൂടിൻ്റെ ആണ്.”

ടീച്ചർ: വെള്ളം കൊണ്ടു വന്നോ?

ഞാൻ കുപ്പി എടുത്തു കൊടുത്തപ്പോ മിസ്സ് തന്നെ പറഞ്ഞു, “ദേ, ആ ടേബിളിൽ വെച്ചേക്ക്,” എന്നും പറഞ്ഞു മിസ്സ് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

ആ നടത്തത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഏത് മനുഷ്യൻ്റെയും കണ്ട്രോൾ കളയുന്ന ഒരു തുളുമ്പൽ. ഞാൻ അത് കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി. കട്ടിലിൽ പോയി ഇരുന്നു മിസ്സ് എന്നോട് ചോദിച്ചു, “ഡാ, അയാൾ എവിടെ?”

ഞാൻ: ബസ് ഡ്രൈവർമാരുടെ കൂടെ റൂമിൽ.

ടീച്ചർ: പിള്ളേർ ഒക്കെ കിടന്നോ? അതോ അടിച്ചു വീൽ ആണോ?

ഞാൻ: ഇല്ല, ഉറങ്ങി.

ടീച്ചർ: എന്നിട്ടു നിൻ്റെ പരുപാടി എന്താ? ഇന്നലെ ഇവളുമാര് പറഞ്ഞ പോലെ റൂം ഒക്കെ സെറ്റ് ആക്കിയോ?

ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ മിസ്സിനെ നോക്കി. എൻ്റെ മുഖത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ടെൻഷനും വിഷമവും മിസ്സിനടുത്തായി ഇരിക്കുന്ന അവരിൽ ഞാൻ കണ്ടു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ നിന്നു.

ടീച്ചർ: നിങ്ങൾ എന്താ വിചാരിച്ചേ ഞാൻ മണ്ടി ആണെന്നോ? എൻ്റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചു ഈ ടൂറിൽ എന്തും ആകാന്നോ? എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു ഇന്നലെ ബസ്സിൽ..

ഞാൻ: മിസ്സെ അത്..

ടീച്ചർ: നീ ഒന്നും പറയണ്ട. ആ ഡോർ ഒന്ന് അടച്ചേ. ആൾക്കാർ കേട്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് അല്ല, എനിക്കാ മാനക്കേട്.

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഡോർ അടച്ചു.

സോനാ (കരയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ): മിസ്സെ ഇത് പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇനി ഉണ്ടാകില്ല.

ടീച്ചർ: അപ്പൊ നിങ്ങൾ ചെയ്തത് ശെരി ആണെന്നാണോ..?

സോനാ: അതെ മിസ്സ്‌. മിസ്സിനും മറ്റുളവർക്കും അത് തെറ്റാണു. പക്ഷെ എനിക്ക് അത് വലിയൊരു ശരി ആണ്. പതിനെട്ടു വയസ്സ് മുതൽ മുറച്ചെറുക്കൻ്റെ ശല്യം. അവനിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ എല്ലാം മറന്നു ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ എനിക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ അവൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്ന അവളുടെ കഥ മിസ്സിനോട് വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

ടീച്ചർ: മോളെ, അങ്ങനെ നോക്കാണേൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിഷമിക്കേണ്ടത് ഞാൻ ആണ്. മോൾക്ക് കെട്ടാൻ പോകുന്ന ചെറുക്കൻ അല്ലെ. എനിക്ക് എൻ്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവാണ്. എല്ലാവരും കണക്കാ മോളെ.

എന്നും പറഞ്ഞു മിസ്സ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

കണ്ണ് തുടച്ചു അവൾ മിസ്സിനോട് പറഞ്ഞു, “ഞങ്ങൾ ഒന്ന് മുകളിൽ മറ്റു പെൺകുട്ടികളുടെ അടുത്ത് പൊക്കോട്ടെ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ഒട്ടും താമസം ഇല്ലാതെ മിസ്സ് പൊക്കോളാനും പറഞ്ഞു.