“എന്റെ കുട്ടൻ ചേടിച്ചുപോയോ?
മാധവൻ ഞെട്ടി എണീറ്റ, അമ്പരപ്പോടെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ വീക്ഷിച്ചു. അവനു തന്റെ മിഴികളെ വിശ്വസിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.
.” അവർ മുഖമുയർത്തി നേരെ ഇമൂന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. “കരയേണ്ട. അമ്മയി ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂട്ടൻ കഞ്ഞി കൂടിക്കി.” പക്ഷെ അവൻ കച്ചിൽ നിർത്തിയില്ല
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ, അവനെ താങ്ങി ഉയർത്തി മാരിൽചേർത്ത്, മുടിയിഴകളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു
“സാരമില്ലാന്നു ചാഞ്ഞില്ലേ പിന്നെന്തിന് പെൺകുട്ടികളെപോലെ കരയുന്നത്. കൂട്ടൻ നല്ല ആണാണ് അമ്മായിക്ക് മനസിലായി കേട്ടോ ഇന്ന്. ഇനി കരച്ചിലൂനിർത്തിയിട്ട് കഞ്ഞികൂടിക്ക്…“ എന്താണു സംഭവിക്കുന്നതെന്നു ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ കോരികൊടൂത്ത് കഞ്ഞി മുഴുവൻ കൂടിച്ചുതീർത്തു
“ഇനി കൂട്ടൻ കിടന്നോളൂ.“ എന്നു പറഞ്ഞു അവർ അവനെ കിടക്കയിൽ കിടത്തി. എന്നിട്ട് ഒരു കൈമുട്ടു കിടക്കയിലുന്നി മുഖം ആ ഹസൂത്താൽ താങ്ങി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയും അവന്റെ അടൂത്തായി ചരിഞ്ഞുകിടന്നു. അവരുടെ മറുഹസ്ത്രം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. പിനെ അത് പതുക്കെ ലേശം താഴോട്ടിറങ്ങി അടിവയറ്റിൽ സഞ്ചാരം നടത്താൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും മാധവന്റെ മുഖം ചുമക്കുകയും താഴെ ബാല്യകൂതൂഹലം തുടികൊട്ടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. അവൻ ധർമസങ്കടത്തിൽപെട്ട് വിയർത്തു. അവനെ കൂടുതൽ പരിഹസിക്കാനും വിവശനാക്കാനുമുള്ള താൽപ്പര്യം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്കും നഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നു. തന്റെ കൃസരിയും തുടിക്കുന്നുതവർ അറിഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ മാധവന്റെ മുണ്ടിനകത്തേക്ക് കെ ഇട്ട് സാമാനത്തിൽ പിടിച്ചു. അവർ ചെറുതായൊന്നു അശ്ചര്യപ്പെടാതിരുന്നില്ല. ഒരു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരന്റേതായിരുന്നില്ല അതിന്റെ നീളവും വിസ്തീർണവും,
“അമ്മായീ..” അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി അവൻ ദയനീയമായി വിളിച്ചു.
“എന്തായാലും കൂട്ടൻ അമ്മായീടെ എല്ലാം കണ്ടു കാര്യം സാധിച്ചതല്ലേ, ഇനി അമ്മായി ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ.”
മാധവന്റെ മുഖത്തെ ദയനീയത അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല. അവർ അവന്റെ ചൂണ്ടിൽ ഉമ്മവച്ചു “പേടിക്കേണ്ട കൂട്ടാ. അമ്മായി നിന്റെ അസുഖമൊക്കെ മാറ്റി തരാം. എന്റെ ചക്കര കൂട്ടനല്ലേ. അമ്മയിക്കു നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ചുറ്റുമോ. കുട്ടന്നു വേണ്ടതെല്ലം അമ്മായി ചെയ്യുതരാം.”
ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ കിടക്കയിൽ എണീറ്റിമൂന്ന്, അവന്റെ മുണ്ടു പഠിച്ചമാറ്റി അവന്റെ ഇതുവരെ സ്ത്രീസ്പർശമേൽക്കാതെ നിഷ്കളങ്കമായി തുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞുണ്ണിയെ, തന്റെ ഭാഷാർത്തമായ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി നുണയാൻ തുടങ്ങി.
അടൂത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ മാധവനും ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയും തമ്മിലുള്ള സൂത്രക്രിയകളുടെ സവിസ്താര പ്രസ്താവങ്ങൾ നടത്താനുള്ളതുകൊണ്ട് ആവർത്തനവിരസത ഒഴിവാക്കാൻ ഈ ചരിത്രകഥന ചില പൊതുവായ പ്രസ്മാവങ്ങൾ നടത്തി ഞാനിവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. തുടർന്നുള്ള ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ മാധവനെ മുതൽ ഉപരിപാഠങ്ങൾ വരെ പഠിപ്പിച്ചുകൊടൂത്തു വരും സംവത്സരങ്ങളിൽ, ഇപ്പോഴും, അവരുടെ ബന്ധം അപൂർവചാമൂതയോടെ തുടരുകയാണ്. അമ്മുകൂട്ടി തുടങ്ങി, തനിക്കു വേണ്ടപ്പെട്ട ചില സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു കൊടൂക്കാനും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ എടുക്കുകയുണ്ടായി. മാധവൻ ഒരുപാട് സ്ത്രീകളുമായി സൂരതത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് കൂടൂതൽ സുഖാനുഭൂതികൾ അനുഭവിക്കട്ടെ എന്നതിനെക്കാൾ ഉപരിയായി ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ തന്റെ പരപുരുഷബന്ധങ്ങൾ മാധവൻ അറിയുകയോ, തനിക്കുതന്നെ അറിയിക്കേണ്ടി വരുകയോ ചെയ്യു എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ആ അവസരത്തിൽ അവന്റെ ബാലമനസിനു അതൊരു വിഷമമായി വരരുത് എന്നതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് അവർ അതിനു മുതിർന്നത്.
നാല് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മ മാധവന് മുട്ടുശാന്തി നൽകുന്നു
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ അായിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, കാമപരവശനായി കൂട്ടിലിട്ടു വെരുകിനെപ്പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയായിരുന്നു കണ്ടുടനെ തന്നെ അവൻ അവരെ കരവലയത്തിനുള്ളിലാക്കി അമർത്തി ആലിംഗനം ചെയ്യുകൊണ്ടു ചൂടൂചുംബനങ്ങൽ നൽകാൻ തുടങ്ങി. കൂറച്ചുനേരം അവന്റെ പമാക്രമത്തിനു നിന്നു കൊടുത്തതിനുശേഷം തന്റെ ചുണ്ടിനെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ലാസ്യവതിയായി ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചു