“പ്ലൂക്ക്. ό ചതുപ്പാക്കിയ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ കടിപ്രദേശത്തുനിന്നും വഴുവഴുത്ത ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു.
മാധവൻ താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്കും തള്ളികൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ മുകളിലേക്കു തള്ളുമ്പോൾ അവർ താഴേക്കൂ, ആഞ്ഞടിക്കും. ഒരു നിമിഷത്തിൽ നൂറെന്ന കണക്കിനു സംഭോഗവേഗം വർദ്ധിച്ചു.
‘ഉം ആഹ്.” ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തിൽ, ഇത്രയും നേരം കാത്തിരുന്നു, അവസാന സുഖലഹരിയുടെ കമ്പിത്തിരികൾ കത്തിതുടങ്ങുന്നത് അറിയാൻ സാധിച്ചു.
“എന്റെ കൂട്ടാ.” “അമ്മായി. വേഗം അടിക്ക്. എനിക്കു വീണ്ടും വരാൻ പോകുന്നു് കായലോളങ്ങൾ പോലെ ഇളകിയാടുന്ന ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ പുഷ്ഠഭാരത്തിൽ അമർത്തിപിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞാഞ്ഞ് അടിച്ചുകൊണ്ടു മാധവൻ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കും.” ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ ഒരു അപ്സരസിനെപോലെ പറന്നു അടിക്കാൻ തുടങ്ങി മുകളിൽ ഉയ്യർത്തികെട്ടിവച്ചിരുന്ന ചികുരഭാരം അഴിഞ്ഞുവീണ് കടലലപോലെ ഇളകിയാടി.
‘ഉം. എന്റെ കൂട്ടാ. എനിക്കു വരുനെട്. ഊ്. ആ്.”
ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ ഉന്മാഭിനിയെപോലെ ഉയർന്നുത്താണുകൊണ്ട് തന്റെ കടലോളം ചെയ്യുന്ന തിരൂർച്ച അനുഭവിച്ചു. അപ്പോൾ മാധവനു തന്റെ പാലഭിഷേകം സാധിച്ചു. മാധവന്റെ ചീറ്റിതെറിച്ചു ശുക്ലപ്രവാഹം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വിപടർത്തുകയും അവർ മറ്റൊരു രതിമൂർചയിലേക്കു കൂടി ഉയരുകയും ചെയ്തു…..