“നീ തർക്കിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട ശോഭനേ…. ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങുപ്പോഴേ പ്രതിവിധി ചെയ്ത് തുടങ്ങണം… ഇല്ലേൽ പഴയതു പോലെ ദുർമരണങ്ങൾ നടക്കുന്നതുവരെ കാക്കാനാണോ നീ പറയുന്നത്…”
“ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ലേ…. ഓപ്പോള് വെറുതെ കുട്ടികളെ പേടിപ്പിക്കേണ്ട ഓരോന്നു പറഞ്ഞ്…”
ചിറ്റ അവിടെ നിന്നും മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു … ചത്തു കിടക്കുന്ന കിടാവിന്റെ രൂപം അധികനേരം കണ്ടു നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ട് ഞാനും തിരിച്ചു നടന്ന് മുറിയിലേക്ക് പോയി… മനസ്സിൽ നല്ല പേടി തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു… ഇവിടെ എല്ലാവരും ഞാൻ പേടിച്ചോടി എന്ന് പറയുന്നതും, മീരയെ കാണാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നതും മാത്രമായിരുന്നു എന്നെ കിടക്കയും പെറുക്കി കൊച്ചിയിലേക്ക് പോകുന്നതിൽ നിന്നും വിലക്കിയത്.. കതകിൽ മുട്ടു കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളൊന്ന് നടുങ്ങി… ഞാനൊരു ദീർക്ക നിശ്വാസം വിട്ടു ചെന്ന് കതകു തുറന്നു… കതകിനു പുറത്തു നിന്നത് മീരയാരുന്നു.. അത് കണ്ടപ്പോളെന്റെ ഉള്ളിലൊരു കുളിർമഴ പെയ്തു….
“എന്താ മാഷേ…. ഈ വഴിയൊക്കെ…”
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നെ തട്ടി മാറ്റി മീര അകത്തു കയറി…
“എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..”
അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ വെറുതെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ തോന്നി, എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് ആവണേ എന്ന്… അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ ഈ തറവാടും വിട്ട് ഇവളെയും കൊണ്ട് നാടു വിടാരുന്നു…
“എന്താ മീര… പറഞ്ഞോ..”
“ചേച്ചിയും സുധിയും തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്ന കാര്യം ഇയാൾക്ക് അറിയാമെന്നു സുധി പറഞ്ഞു…”
“അതാണോ വിഷയം… ഞാൻ വെറുതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു…..”
“എന്ത്…”
“അതൊന്നുമില്ല താൻ ബാക്കി പറ….”
“ഇന്ന് സുധി അച്ഛനെയും കൂട്ടി വന്ന് ചേച്ചിയെ കല്യാണമാലോചിക്കും…”
“നല്ല കാര്യമല്ലേ…. അതിനിപ്പോൾ എന്താ…”
“അതിനാണ് ഇയാളുടെയൊരു സഹായം വേണ്ടത്…”
“എന്റെയോ…. എന്ത് സഹായം…”
“അച്ഛമ്മ ഇത് സമ്മതിക്കുമോ എന്നൊരു പേടിയാണ് ചേച്ചിക്കു…”
“ഞാൻ പറഞ്ഞാലൊന്നും അച്ഛമ്മ കേൾക്കില്ലാ…”
“അറിയാം…. അതല്ല..”
“പിന്നെ…”
“അവരു വരുമ്പോൾ സന്ധ്യ വല്യമ്മയേം ശോഭന വല്യമ്മയെയും ഇവിടെ നിന്നും കുറച്ചു സമയതേക്കു മാറ്റണം…”
“ഞാനെങ്ങനെയാ വല്യമ്മയെയും ചിറ്റയെയും ഇവിടുന്നു മാറ്റുന്നത്… വല്യമ്മ ആണെലിപ്പോൾ എന്നോടു മിണ്ടുന്നു കൂടിയില്ലാ…”
“ഉഷ വല്യമ്മയോട് പറഞ്ഞു എങ്ങെനേലും… അല്ലേൽ അവരു ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു മുടക്കും..”
“എന്ത് പറഞ്ഞ്….”
“അത് താൻ കണ്ടുപിടിക്ക്…. തലയിൽ കുറേ കുരുട്ടു ബുദ്ധി ഉണ്ടെല്ലോ…”
“ആർക്കു…. എനിക്കോ…”
“ആം…”
“അങ്ങനെ കുറേ കുരുട്ടു ബുദ്ധി ഉണ്ടായിരുന്നേൽ തന്നെ ഞാൻ എപ്പോഴേ വളച്ചേന്നേം…”
“ഇയാൾക്കു സഹായിക്കാൻ പറ്റുവാണേൽ ചേയ്…. അല്ല പിന്നെ…”
അതും മൊഴിഞ്ഞു ക്ഷമ നശിച്ച് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോവാൻ തുടങ്ങിയ മീരയുടെ കൈയിൽ കേറി ഞാൻ പിടിച്ചു..
“വിടെടോ… എന്താ ഇത്…”
“ഞാനൊരു വഴി ആലോചിക്കാം… പക്ഷെ കഷ്ടപെട്ട് ഒരു വഴി ആലോചിച്ചു നടത്തിയെടുത്താൽ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ മോശമഭിപ്രായം മാറുമോ…”
“നോക്കാം…”
എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും അവളുടെ കൈ മോചിപ്പിച്ചു നടന്നകലുമ്പോൾ പതിയെ പറഞ്ഞു… ഇനി എന്ത് വഴി ആലോചിക്കും, രണ്ടുപേരെയും ഇവിടുനൊന്ന് മാറ്റണമെങ്കിൽ… ഉഷാമ്മയോട് ഏതായാലും കാര്യം പറയാതെ പറ്റുവേല… ഞാൻ അവിടെ നിന്നും അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഉഷാമ്മ കുറച്ചു വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് ഇസ്തിരിയിട്ടുകൊണ്ട് നിൽപ്പായിരുന്നു…
“മോന്റെ തുണി എന്തേലും തേക്കാനുണ്ടേൽ തന്നോ…”
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവര് പറഞ്ഞു.. ഞാൻ അടുത്തേക്കു ചെന്നു നിന്നു..
“ഉഷാമ്മേ… ഞാനൊരു കാര്യം പറയാൻ വന്നതാ..”
“മുഖവര ഇല്ലാതെ പറയെടാ ചെക്കാ…”
അടുത്ത ഭാഗം ഇപ്പോഴാ വരിക കുട്ട്യേ