ദേവസുന്ദരി – 3 Like


ഹായ് ഫ്രണ്ട്സ്… കുറച്ച് ലേറ്റ് ആയോ… ആയീന്നു തോന്നണു.ആദ്യം തന്നെ ക്ഷമചോദിക്കുന്നു. പേജ് കൂട്ടാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. പേജ് കൂട്ടണമെന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. പക്ഷെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ സെമിനാർ ഒക്കെ ഉള്ളത്കാരണം എനിക്കിപ്പോ ഒട്ടും സമയം കിട്ടുന്നില്ല. രാത്രിയിലൊക്കെ ഇരുന്നാണ് എഴുതുന്നത്. അധിക നേരം ഉറക്കമിളച്ചാൽ അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ പോക്ക് നടക്കില്ല 😐. അധികം വൈകിപ്പിക്കണ്ട എന്ന തോന്നലിൽ ആണ് പേജ് കൂട്ടാൻ നിക്കാതെ ഇത്രയും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത്.

നൽകിവരുന്ന സപ്പോർട്ടിന് ഒരായിരം നന്ദി… 💞💞❤ സ്നേഹപൂർവ്വം,HERCULES

********************************

അരുത് എന്ന് തലച്ചോറ് നൽകുന്ന ശാസന കേൾക്കാൻ എന്റെ മനസ് ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു. നാലഞ്ച് ചുവടുകൾ വച്ച് അവളെന്നെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി…

കാമം പൂത്തുലഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയെനിക്കുനേരെ വച്ചുനീട്ടി അവൾ ആ വാതിൽ പതിയെ ചാരി.

തുടരുന്നു

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

അല്പം മുമ്പ് കണ്ട കാഴ്ചയുടെ ഞെട്ടൽ എന്നിൽനിന്ന് പൂർണമായി വിട്ടുമാറിയില്ലായിരുന്നു.

” ഹേയ്… രാഹുൽ.. എന്തുപറ്റിയെടോ… ”

ഇടിവെട്ടേറ്റവനെപ്പോൽ അവൾ കയറിപ്പോയ മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന ഞാൻ കാർത്തിക്കിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടൊന്ന് ഞെട്ടി.

” അത്… അതവിടെയൊരു പെണ്ണ്… “

” ഹഹഹ… ഇതൊക്കെയൊരു സെറ്റപ്പല്ലേമാൻ… ഇതൊന്നുവില്ലേപ്പിന്നെയെന്ത് ജീവിതം… എങ്ങനാ ഒന്നുമുട്ടിനോക്കുന്നോ… ”

കാർത്തിക്ക് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

” ഹേയ്…നോ… വേണ്ട ”

പെട്ടന്നങ്ങനെയൊരു കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ അതിലേക്ക് ഭ്രമിച്ചുപോയിരുന്നെങ്കിലും എന്തോ അതെനിക്കോട്ടും ദഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷെ ഞാൻ ജീവിച്ചുവന്ന സാഹചര്യത്തിന്റെയാവാം.

കാർത്തിക്ക് വച്ചുനീട്ടിയ നാരങ്ങാവെള്ളം ഞാൻ വാങ്ങിക്കുടിച്ചു.അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ

അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയവൾ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ഒരു സ്ലീവ് ലെസ്സ് T- ഷർട്ട്‌ ആയിരുന്നു അപ്പോഴവളുടെ വേഷം.

അവളുടെ നോട്ടം എനിക്ക് നേരെ നീളുന്നത് അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും അത് ഞാൻ മനപ്പൂർവം കണ്ടില്ലായെന്ന് നടിച്ചു.

കാർത്തിക്കിന് ഒരു ഹഗ് കൊടുത്ത് അവൾ അവിടെന്നിന്നും ഇറങ്ങി.

” ഞാനൊന്ന് ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാം… ”

കാർത്തിക്കിനോട് പറഞ്ഞ് ഞാൻ വേഗം അവൻ കാണിച്ചുതന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി. ബാഗ് ബെഡിന് സൈഡിൽ ആയിവച്ച് ഒരു തോർത്തും ട്രാക്ക് പാന്റും എടുത്ത് ഞാൻ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി.

നന്നായോന്ന് കുളിച്ചു. ജോലികഴിഞ്ഞു വന്ന ക്ഷീണമൊക്കെ അതോടെമാറി.

കുളികഴിഞ്ഞ് വേഷമൊക്കെ മാറി ഞാൻ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് അല്ലിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു.
” ഹലോയേട്ടാ… ഞാൻ ദേ വിളിക്കാന്തുടങ്ങുവായിരുന്നു… എങ്ങനെയുണ്ടോഫീസും താമസവുമൊക്കെ… ”

” ഓഫീസൊക്കെ കൊള്ളാടിപെണ്ണേ… നിന്റെയെക്സാം എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു…”

” അതൊക്കെ നന്നായിട്ടെഴുതി… ഇന്നലെയാണെങ്കിയേട്ടമ്പോയ സങ്കടത്തിൽ നിയ്ക്കൊരക്ഷരം പഠിക്കാമ്പറ്റീല… ”

” ഓഹോ… എന്നിട്ടെങ്ങനെയുണ്ടല്ലീ ഞാനില്ലാൻണ്ടുള്ള ജീവിതം… ”

” സത്യമ്പറഞ്ഞാ ഒരു രസോല്ല… വീടുറങ്ങിയപോലെയായി എന്നച്ചനിന്നലെ അമ്മയോട് പറയണിണ്ടായി… എനിക്കുന്നിന്നെ വല്ലാണ്ട് മിസ്സെയ്യണൂട…”

അവളൊന്ന് ചിണുങ്ങി.

” ദേപെണ്ണേ… സെന്റി വേണ്ടാട്ടോ… നീയമ്മയ്ക്ക് ഫോൺകൊടുത്തേ… ”

അങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം അമ്മയോടും അച്ഛനോടുമൊക്കെ സംസാരിച്ച് ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് തന്നെ ചെന്നു. ബാക്കി രണ്ടുപേരും അപ്പോഴേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവരും വന്ന് പരിചയപ്പെട്ടു. സുമേഷേന്നും ജോസ് എന്നുമാണ് പേര് പറഞ്ഞത്. കാർത്തിക്കിനെ അവിടെ കണ്ടില്ല.

അവരോട് കുറച്ചുനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് കാർത്തിക്ക് അടുക്കളയിൽനിന്നും നാല് ഗ്ലാസും ഒരു പത്രത്തിൽ മിച്ചറും ഒക്കെ ആയി അവിടേക്ക് വന്നത്. വെള്ളമടിക്കാനുള്ള പുറപ്പാട്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *