ഞാന് തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തുമ്പോള് അക്ഷമയായി തുണിക്കെട്ടുമായി അഭിരാമി മുറ്റത്തു തന്നെ നില്ക്കുന്നു.
എന്നേ കടന്നു പോകുമ്പോള് അവള് പൊറുപൊറുക്കുന്നതു കേട്ടു.
‘ എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യനേരത്തു വന്നോളും…. മൊടക്കാനായിട്ട്….’
ഞാനൊന്നും മിണ്ടയില്ല. വെറുതേ എന്തിനൊരു ഉടക്കുണ്ടാക്കണം. അതോ ഇതവള് ഭാവിയ്ക്കുന്നതാണോ. കല പറഞ്ഞത് ഇന്നലെ എന്റെ കമന്റ് അവള്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടെന്നാണല്ലൊ.
ഏതായാലും പഴയതിലും കൂടുതല് എന്നോട് അവള് സംസാരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്അതു തന്നെ നല്ല കാര്യം, ഉടക്കാണെങ്കിലും. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും കാണാന് കൊള്ളാവുന്ന പെണ്ണിനോട് സൊള്ളാന്
ആരാണിഷ്ടപ്പെടാത്തത്.
കുറച്ചു നേരമായിട്ടും അലക്കാന് പോയ അഭിയേക്കാണുന്നില്ല. സമയം ഒച്ചിന്റെ വേഗതയില് നീങ്ങുന്നതു പോലെ. അവള് വന്നിട്ടു വേണം കാമറാ പോയി എടുക്കാന് അതു വെയിലുകൊണ്ട്നശിച്ചാല് അതിന്റെ ഒരു വള്ളിപോലും വാങ്ങാന് എനിയ്ക്കു കഴിവില്ല. ഈ
സമയത്ത് ഏതെങ്കിലും ഇര വന്ന് കുളിയ്ക്കുകയാണെങ്കില് അതൊരു ലാഭം ഒരു വെടിയ്ക്ക് രണ്ട് സീനുകള്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെണ്ണിന്റെ അലക്കു സീനും പിന്നെ വേറൊരു കുളിസീന് ഫ്രീയും.
ഇരുപ്പുറയ്ക്കാതായപ്പോള് ഞാന് പാവല്തോട്ടത്തിലേയ്ക്ക് പറമ്പിന്റെ മറുവശത്തു കൂടെ കയറി.
ഏതായാലും പഴയതിലും കൂടുതല് എന്നോട് അവള് സംസാരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്അതു തന്നെ നല്ല കാര്യം, ഉടക്കാണെങ്കിലും. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും കാണാന് കൊള്ളാവുന്ന പെണ്ണിനോട് സൊള്ളാന്
ആരാണിഷ്ടപ്പെടാത്തത്.
കുറച്ചു നേരമായിട്ടും അലക്കാന് പോയ അഭിയേക്കാണുന്നില്ല. സമയം ഒച്ചിന്റെ വേഗതയില് നീങ്ങുന്നതു പോലെ. അവള് വന്നിട്ടു വേണം കാമറാ പോയി എടുക്കാന് അതു വെയിലുകൊണ്ട്നശിച്ചാല് അതിന്റെ ഒരു വള്ളിപോലും വാങ്ങാന് എനിയ്ക്കു കഴിവില്ല. ഈ
സമയത്ത് ഏതെങ്കിലും ഇര വന്ന് കുളിയ്ക്കുകയാണെങ്കില് അതൊരു ലാഭം ഒരു വെടിയ്ക്ക് രണ്ട് സീനുകള്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെണ്ണിന്റെ അലക്കു സീനും പിന്നെ വേറൊരു കുളിസീന് ഫ്രീയും.
ഇരുപ്പുറയ്ക്കാതായപ്പോള് ഞാന് പാവല്തോട്ടത്തിലേയ്ക്ക് പറമ്പിന്റെ മറുവശത്തു കൂടെ കയറി.
പിന്നെ പഴയ സ്ഥലത്ത് പോയിരുന്നു. മെല്ലെ എത്തി നോക്കി. അവള് ഇപ്പോള് കുനിഞ്ഞു നിന്നു എന്തോ ചെയ്യുന്നു. അലക്കു കഴിഞ്ഞില്ലേ. ഓ, കഴിഞ്ഞു. കയ്ത്തണ്ടയില് തൂക്കിയിട്ട തുണികളുമായി അവള് തിട്ടയിലേയ്ക്കു കയറി വരുന്നു. ഞാന് വേഗം തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിലേയ്ക്ക് നടന്നു. വെറുതേ പാവലിന്റെ ചുവടുകളില് പരതി.
‘ ഏയ് സാറേ……. രാജാമണി….’ അഭി എന്നേ വിളിച്ചു. ഞാന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
‘ ആങ്ഹാ… ഇതുവരേ അലക്കു കഴിഞ്ഞില്ലാരുന്നോ…. ‘
ഞാന് ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.
‘ പിന്നേയേ… ഇതു വല്ലവന്റേം കൃഷിയാ…. പറമ്പു മാത്രേ ഞങ്ങടെയൊള്ളൂ… അവസാനം പാവയ്ക്കാ മോഷ്ടിച്ചൂന്നു പേരാകരുത്…പറഞ്ഞേക്കാം… നാണക്കേടു ഞങ്ങക്കൂടെയാ…..’
‘ അല്ലഭീ… നമ്മക്കും ഇതു പോലെ ഒരു തോട്ടം ഒണ്ടാക്കിയാലോ…?…ഇതു കണ്ട അന്നു മൊതലു ഞാന് ചിന്തിയ്ക്കുവാ…’
‘ അല്ല… ഇദ്ദേഹം ഇവിടെ വന്നത്… കൃഷി ചെയ്യാനോ അതോ പഠിക്കാനോ….’
‘ പഠിച്ചു മുഷിയുമ്പം ഒരു നേരമ്പോക്കാകുവല്ലോ……’
‘ നേരമ്പോക്ക് കൊള്ളാം…..ഇത്രേം പാവയ്ക്കാ ആര്ക്കു വേണ്ടയാ….ആരു തിന്നാനാ…..’
‘ തിന്നാനല്ല…. ചന്തേക്കൊണ്ടു വിറ്റാ… നല്ല കാശു കിട്ടും…’
‘ ഇതും കൊണ്ടാരാ ചന്തയ്ക്കൊക്കെ പോണത്….?.. മെനക്കേട്…..’
‘ ഓ… ഞാനോര്ത്തില്ല…. ഞങ്ങക്കൊക്കെ.. ഇത് രണ്ടു കിലോ ഒെങ്കില് ഒരു കിലോ അരി മേടിയ്ക്കാം… ഉദ്യോഗമൊള്ളോര്ക്കതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ…’
‘ ഓ…. തൊടങ്ങി… ഞാന് പോകുവാ….’
അവള് വീട്ടിലേയ്ക്കു നടന്നു. ഞാന് തോട്ടത്തിനു വെളിയിലിറങ്ങി. നനഞ്ഞ പാവാട വിടവിനുള്ളിലേയ്ക്ക് കേറി ഒട്ടിപ്പിടിച്ച കുണ്ടകളും കുലുക്കി പോകുന്ന ആ നടപ്പു ഞാന് നോക്കി നിന്നു. പെട്ടെന്നവള് ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളേ തന്നേ നോക്കി നില്ക്കുന്ന എന്നേ