എന്നാലും….
അതൊക്കെ പണ്ടല്ലേ അമ്മാവാ… .എന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ… തിരിച്ചറിവില്ലാത്തപ്പോൾ അതൊക്കെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടിട്ടുണ്ടാവും…. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ വലുതായില്ലേ….
ശരിയാണ്… എന്റെ കുട്ടി വലുതായി…. ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും….. മിടുക്കനാണ് കേട്ടോ…. പഠിക്കാനൊക്കെ മിടുക്കനാണെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു…. നന്നായി വരണം…..
ഉവ്വ്….
അമ്മാമക്ക് വയ്യാതായി മോനെ…. നീ ഉയരങ്ങളിലെത്തുമ്പോൾ ഞാനുണ്ടാവില്ല…. അമ്മായിയോടും ഒക്കെ പിണങ്ങരുത് കേട്ടോ…. ഈ വിഡ്ഢിയുടെ വാക്ക് കേട്ടാണ് അവരൊക്കെ നിന്നോട്….
സാരമില്ല അമ്മാവാ… അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ…. സാരമില്ല….. ഞാൻ അമ്മാവന്റെ കാലിൽ തൊട്ട് തൊഴുതു…. ഞാനമ്മായിയെ ഒന്ന് കാണട്ടെ….
നന്നായി വരും എന്റെ കുട്ടി… ചെല്ലു മോനെ അവൾക്ക് സന്തോഷമാകും… എന്റെ ശിവനേ …എന്റെ കുട്ടിയെ കാക്കണേ…. അച്ഛനോട് തലയാട്ടി അനുവാദം വാങ്ങി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു….
ഹാളിലെത്തുമ്പോൾ എല്ലാവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു…. അമ്മായി എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുകയാണ്… ഞാൻ ചെന്ന് അമ്മായിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് വിളിച്ചൂ ….
അമ്മായി…
ആഹ്.. .ഉണ്ണിയോ എന്താടാ…. സുഖമല്ലേ… നിർവികാരമായ സ്വരം… ഒപ്പം എന്റെ കയ്യും എടുത്ത് മാറ്റി….
സുഖമാ… അമ്മായിക്കോ….
പിന്നേ ഇത്രയും കാലത്തിനിടക്ക് ഇപ്പോഴാണല്ലോ അമ്മായിയുടെ സുഖം അന്വേഷിക്കുവാൻ തോന്നിയത്….
അമ്മായി…
ഒന്ന് പോടാ… നീയും നിന്റെയൊരു കുശലാന്വേഷണവും…. അവർ അകത്തേക്ക് നടന്നു… ഞാനെന്നല്ല എല്ലാവരും അമ്പരന്ന് നിൽക്കുകയാണ്….
എന്താടാ നീ ഭയന്നോ…? പ്രിയ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു…. എടാ അത് ‘അമ്മ നിന്റെ മുമ്പിൽ കരയാതിരിക്കാൻ കാണിച്ച ജാടയാ…. നീ അകത്തോട്ട് ചെല്ല് … അമ്മയാ വർക്കേരിയയിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്ന വാതിൽപടിയിൽ കാണും… കരയുക ആയിരിക്കും… ഞാൻ പ്രിയയെ നോക്കി… അവളുടെ സ്വരത്തിലും കണ്ണിലും നനവുണ്ടായിരുന്നു… അവളെന്നെ അകത്തേക്ക് തള്ളി
ചെല്ലെടാ….
ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ പ്രിയ പറഞ്ഞ ഇടത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അമ്മായി…. ഏങ്ങലടിക്കുന്നതിനാലാവാം തോളുകൾ ഇടക്കിടക്ക് കുലുങ്ങുന്നുണ്ട്…. ഒരു കൈ തലയിൽ താങ്ങി ഇരിക്കുന്നു…. ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ അവരുടെ വശത്ത് തറയിലിരുന്ന് മടിയിലേക്ക് തല വച്ച്… അവരെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് കെട്ടിപിടിച്ചു…. അവരുടെ വയറിലേക്ക് മുഖമമർത്തി മുറുക്കെ കെട്ടി പിടിച്ചു … ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…. അവരും അനങ്ങിയില്ല…. അവരെപ്പോഴും ശബ്ദമില്ലാതെ കരയുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി…. ഏതായാലും എന്നോട് എഴുന്നേറ്റ് പോകാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…. ഞാന്വിറ്റി തന്നെ കിടന്നു…. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് ഒരു നെടുനിശ്വാസത്തോടെ അവർ വിളിച്ചൂ …
ഉണ്ണീ….
എന്താ അമ്മായി….
ഒന്നുമില്ലെടാ…. പൊന്നുമോനെ…. അവരുടെ കരച്ചിൽ ഉച്ചത്തിലായി….
കരയാതെ അമ്മായി….
എന്നാലും നീയെന്റെ കുഞ്ഞല്ലേടാ…. എന്നിട്ടും നിന്റെ ‘അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ തള്ളി പറഞ്ഞല്ലോടാ… അവർ പതം പറഞ്ഞു…
അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ അമ്മായീ… എത്ര കാലമായി….
ഞാനൊരു ദുഷ്ടയാടാ…. നിന്റെ പ്രായം പോലും ഓർക്കാതെ നിന്നെ തള്ളിയ മഹാപാപി…
ഇല്ലമ്മായി ….. അങ്ങിനെയെല്ലാം നടക്കണമെന്നാണ് വിധി… അത് നടന്നല്ലേ പറ്റൂ…. മാത്രമല്ല ഞാനിപ്പോൾ അതൊന്നും ഓർക്കാറില്ല…. എന്നെ കഴിഞ്ഞ സംഭവങ്ങൾ…..
എന്നാലുമെന്റെ മോനെ….
ഒരെന്നാലുമില്ല…. എന്റെ അമ്മായി ഇനി കരഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇപ്പൊ തന്നെ പോകും…. എനിക്കിങ്ങനെ കരയുന്നവരെ ഇഷ്ടമല്ല… ഞാൻ എണീക്കാൻ തുടങ്ങി…
തെറിക്കുത്തരം മുറി പത്തൽ എന്നപോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു…
കിടക്കേടാ അവിടെ… എവിടെ പോകുവാ.നീ… അമ്മായിയെന്നെ പിടിച്ച് മടിയിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി…. ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ എന്റെ കുട്ടിയേ ….അവർ എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി…. മുഖത്തെല്ലാം ആ വിരലുകൾ ഓടി നടന്നു…. അവർ കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ ചിരിച്ചു…..
ആഹാ ഇതുകൊള്ളാലൊ …. അവിടുന്ന് മോന്തയും വീർപ്പിച്ച് പോന്നവർ ഇവിടെ കെട്ടി പിടിച്ചിരുന്ന് കൂട്ടുകൂടുന്നോ …. ? അങ്ങോട്ടെത്തിയ പ്രിയ ചോദിച്ചു…