“ഒന്ന് പോയെ ചേട്ടായി… അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ, ഇവൻ വെറുതെ” ജോയൽ പറഞ്ഞു.
“പണ്ടും ഇവൻ ഇങ്ങനെയാ. എന്തേലും ഒപ്പിക്കും എന്നിട്ട് ചേട്ടായി എന്ന് വിളിച്ച് വരും, എന്നെയും പെടുത്തും…” സാം പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ജോയൽ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
“എന്തിനാടാ ആ പാവത്തിന് വെറുതെ…” ലോഹിത് പറഞ്ഞു.
“നീ കഥ കേൾക്ക്… ശെരിക്കും ഇവനെ ആണ് എനിക്ക് പകരം MBA പഠിക്കാൻ വിടേണ്ടി ഇരുന്നത്. ഇവന്ടെ ബിസിനസ് കാരണം ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഇത്ര ഫേമസ് ആയത്…”
“ഉള്ളിലേക്ക് പോയ ആ കൊച്ചുവാണവും ഞാനും പണ്ട് ടീവിയിൽ ആദ്യമായി ധൂം 2 കാണുന്ന സമയം. കണ്ട് കഴിഞ്ഞതും ഏതൊരാളെ പോലെ ഞങ്ങളും ആ കാരക്റ്റർ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോ റെഡി ആയെങ്കിലും ഇവൻ ഇപ്പോഴും കാരക്റ്റർ വിട്ടിട്ടില്ല എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഒരു ദിവസം ഈ മൈരൻ ഉണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പഴയ അക്വാറിയം വിർത്തി ആകുന്നു, അവനും കൂട്ടുകാർക്കും കുറച്ച് ഗപ്പി കിട്ടിട്ട് ഉണ്ട് വളർത്താൻ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഉണ്ട് അവൻ അതിൽ ഉള്ള ഗപ്പികളെ എടുത്ത് കോവേരിൽ ആക്കി വേറെ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുന്നു. ഇത്ര ചെറു പ്രായത്തിൽ ബിസിനസ്സ് മൈൻഡ് വന്ന അവനെ കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി. അങ്ങനെ വേറെ ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് കുറച്ച് നേരത്തെ വന്നപ്പോ ഞാൻ കണ്ടത്ത് അവനും അവന്റെ രണ്ട് കൂട്ടുകാരും മുഖം വീർപ്പിച്ച് വരുനത്ത് ആണ്, ഞാൻ കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോ മൂന്നിനും വായ തുറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, അവർ നേരെ അക്വാറിയത്തിലേക്ക് പോയി തുപ്പി. കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അവിടെ അന്തംവിട്ട് നിന്നു. ചേട്ടായി വാ കാണിച്ച് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ പൂണ്ട എന്നെയും കൂടെ വിളിച്ചു. ഞാൻ അവനെ സൈക്കിളിന്റെ പിന്നിൽ ഇരുത്തി കൊണ്ട് പോയി. അവൻ ഒരു പെറ്റ് സ്റ്റോർ കണ്ടപ്പോ നിർത്താൻ പറഞ്ഞു. കടയിൽ കേറി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഉണ്ട് മൂന്നും പിന്നെയും മുഖം വീർപ്പിച്ച് വരുന്നു, ഇത്തവണ ഞാൻ അവന്റെ അണ്ണാക്ക് കുത്തിപ്പിടിച്ച് തുറന്നു, വായയിൽ കുപ്പി. മൂന്ന് മൈരന്മാരും പട്ടാപ്പകൽ കുപ്പി മോഷണം… ഇതായിരുന്നു അവന്ടെ ബിസിനസ്സ്. ഇനിയും അവിടെ നിന്ന എന്നെയും പിടിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ മൂന്നിനേയും കൂട്ടി സ്ഥലം വിട്ടു. പക്ഷെ പിന്നെ വീട്ടിലും നാട്ടിലും ഒക്കെ അറിഞ്ഞ് എനിക്കും അവനും അറഞ്ചം പുറഞ്ചം കിട്ടി, കുട്ടികൾ അല്ലെ എന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് അന്ന് രക്ഷപെട്ടു…” സമീർ പറഞ്ഞു. കേട്ട് തീർന്നതും ലോഹിത് ഇരുന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി, ചിരിച്ച് അവൻ സോഫയിൽ നിന്നും ഇപ്പൊ താഴത്തേക്ക് എത്തുകയും ചെയ്തു.
“ചിരിക്കട ചിരിക്ക്…” എന്നും പറഞ്ഞ് സാം അവിടെ വെച്ചിരുന്ന പാത്രങ്ങളുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
ഇതേ സമയം ഹൃതിക്കും അവന്ടെ അമ്മയും തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയി, ജോലി തിരക്ക് കാരണം അവന്ടെ ചേട്ടൻ വന്നില്ല. കുറച്ച് മാസങ്ങൾ ആയിട്ട് ആൾ താമസം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ആകെ പൊടിപിടിച്ച് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. മണിക്കൂറുകൾ എടുത്ത് വിര്ത്തി ആക്കിയ ശേഷം കൂറേ കാലും കൂടി കഴിഞ്ഞ് അവൻ അവന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി, ഈ വീട്ടിലെ അവന്ടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതും കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിച്ച സ്ഥലവും…
ആരെയും വിളിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി എങ്കിലും, കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോ അവനെ കാണാൻ കിച്ചു വന്നു. വിശേഷം എല്ലാം ചോദിക്കുന്നതിനും പറയുന്നതിനും മുന്നേ അവന് കിച്ചുവിന്റെ വായയിൽ ഇരിക്കുന്നത് എല്ലാം കേൾക്കേണ്ട വരും എന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു…
“ഒന്ന് നീർത്തട. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഇപ്പൊ ഞാൻ ഇവിടെ എത്തുകയും ചെയ്ത്, നിനക്കും സുഖം എനിക്കും സുഖം. ഓ.ക്കേ.” ഹൃതിക് പറഞ്ഞു.
“ആ അത് വിട്. എനിക്ക് നിന്നോട് ചോദിക്കാൻ ഉള്ളത് വേറെ ഒരു കാര്യം ആണ്. നിനക്കു സംസാരിക്കാൻ വല്യ താല്പര്യം ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് അറിയാം എന്നാലും എനിക്ക് സത്യം അറിഞ്ഞേ പട്ടു” കിച്ചു ചോദിച്ചു. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എന്താ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഹൃതിക് കൈ കൊണ്ട് അവനോട് ചോദിച്ചു.