“ആഹാ കൊള്ളാലോ. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോവുമ്പോ ഞങ്ങൾ കോൺഗ്രാറ്സ് പറഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്. അപ്പൊ നമ്മൾ എവിടെയാ പറഞ്ഞ് നിർത്തിയത് സാമേ…” എന്ന് ലോഹിതിനോട് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ഹൃതിക് സമീറിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. ലോഹിത് എന്തോ പറയാൻ വന്നെകിലും അവർ അവരുടെ സംസാരം തുടർന്നു. ലോഹിത് അപ്പൊ തന്നെ ഫോൺ എടുത്ത് ത്രിവേണിയെ വിളിച്ചു.
“ഹാ എടാ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുക ആയിരുന്നു. ഒന്ന് പെട്ടന് എന്റെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വാ…” ഫോൺ വിളിച്ചതും ലോഹിത് എന്തേലും പറയുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ ത്രിവേണി പറഞ്ഞു, അവൾ അപ്പൊ തന്നെ ഫോൺ വെക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ വേഗം തന്നെ അവളുടെ പിജി’ലേക്ക് പോയി. അവൾ അവിടെ കാര്യമായി എന്തോ പാക്ക് ചെയ്ത്കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു.
“നീ വന്നോ… എടാ നീ എന്റെ കൂടെ ഒന്ന് എയർപോർട്ട് വരെ വരുമോ, എന്റെ മോൻ വരുന്നുണ്ട്. അവൻ ഹൈദരാബാദ് വന്നിട്ട് ഉണ്ട്, അവിടുന്ന് ഒന്നര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഫ്ലൈറ്റ് പിടിച്ച ഇവിടെ എത്താം… അവന്ടെ അച്ഛന്റെ കൂടെ വന്നതാ, കുറച്ച് ഗാപ് കിട്ടിയപ്പോ അവൻ പെട്ടന് ഇങ്ങോട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു… അയ്യോ ഞാൻ അവന് ഇപ്പൊ എന്തൊക്കെ ആണ് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കേണ്ടത്…” ഭയങ്കര ആവേശത്തോട് കൂടി ത്രിവേണി അവനോട് പറഞ്ഞു. ഓ ഇതനായിരുന്നോ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വിളിച്ച് വരുത്തിയത്, ലോഹിത് മനസ്സിൽ കരുതി. അവൻ അപ്പോഴാണ് അവളെ ശെരിക്കും ശ്രേടിച്ച് തുടങ്ങിയത്, അവൾ സാരിയിൽ സുന്ദരി ആയിരുന്നു. കുളിച്ച് ഇപ്പൊ ഇറങ്ങിയതേ ഉള്ളു എന്ന് തോന്നുന്നു, മുടിയിൽ ഇപ്പോഴും നനവ് ഉണ്ട്. പൊക്കിൾ മാത്രം കാണാതെ വിധത്തിൽ ആയിരുന്നു ആ സാരി ഉണ്ടായിരുന്നത്, അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ നനഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന ഇടുപ്പിലേക്ക് പോയി. ആ വയർ മടക്കിലൂടെ തുള്ളി വെള്ളം ഒഴുകുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. ചെറുതായി നനഞ്ഞ ബ്ലൗസിലൂടെ അവളുടെ മുലകളും എടുത്ത് കണ്ടതോട് കൂടി അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം വന്ന് തുടങ്ങി.
“ഓ അതിന് എന്താ. ആ പിന്നെ കോൺഗ്രാറ്സ്, ഫസ്റ്റ് ഒക്കെ അടിച്ചേലോ, ചിലവ് മസ്റ്റ് ആണേ” അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ലോഹിത് പറഞ്ഞു. പാക്കിങ്ങിന് സഹായിക്കുന്ന പോലെ അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ നിന്നു.
“എന്ത് വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം. എത്ര കാലം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് അവനെ കാണുന്നത് എന്ന് അറിയാമോ” ത്രിവേണി മറുപടി കൊടുത്തു. അവൾ പിന്നെയും പാക്കിങ് തുടർന്നു, അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ഒരു കാൾ വന്നത്. ത്രിവേണിയുടെ മുഖത്തെ ആവേശം കണ്ടപ്പോ തന്നെ മനസ്സിലായി അവളുടെ മോൻ ആയിരിക്കും വിളിച്ചത് എന്ന്.
“ആ മോനെ അമ്മ ദേ ഇറങ്ങി, മോൻ എയർപോർട്ടിന്ടെ പുറത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്ക് അമ്മ അവിടെ ഉണ്ടാവും”
“ഒത്ത് അപ്പൊ നിന്റെ ഐഡിയ തന്നെ ആയിരുന്നു അല്ലെ”. പെട്ടന് ആ ശബ്ദം കേട്ട് ത്രിവേണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് താഴേക്ക് വീണു. അവളുടെ ഭർത്താവ് ആയിരുന്നു അപ്പുറത് നിന്നും സംസാരിച്ചത്.
“നല്ല കുറച്ച് ഡോക്ടർമാരെ കാണിക്കാം എന്ന് കരുതിയ ഇവനെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്, അതിനും സമ്മതിക്കിലെ നീ. ആദ്യത്തെ പ്രാവിശ്യം കൊല്ലാൻ നോക്കിട്ട് നടക്കാത്തത് കൊണ്ടാണോടി ചികിത്സ മുടക്കി കൊല്ലാം എന്ന അടുത്ത പ്ലാൻ ഇറക്കിയത്” അയാൾ പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ടതും അവൾ മുട്ട് കുത്തി അവിടെ ഇരുന്നു.
“ഇങ്ങനെ ഒന്നും എന്നോട് പറയല്ലേ, ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല” പൊട്ടി കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ത്രിവേണി ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞു.
“നിർത്തടി നിന്ടെ അഭിനയം. ഇനി മേലാൽ എന്റെ മോനെ വിളിച്ച് ശല്യം ചെയ്തു എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ…” അയാൾ പറയുന്നതിന് ഒപ്പം അവളുടെ മോൻ കരയുന്ന ഒച്ചയും കൂടി കേട്ടു.
“അവൻ എന്റെയും കൂടി മകൻ അല്ലെ, എനിക്ക് അവനെ ഒന്ന് കാണാൻ കൊതി ആയത് കൊണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഒന്ന് ഫോൺ കൊടുക്കുമോ, അവന്റെ കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ വയ്യ… അത് കഴിഞ്ഞ പിന്നെ ഞാൻ വിളിക്കില്ല” വീങ്ങി കൊണ്ട് ത്രിവേണി പറഞ്ഞു.
അവൾ പറഞ്ഞ് തീരും മുന്നേ അയാൾ ഫോൺ വെച്ചിരുന്നു. അവൾ പിന്നെയും പിന്നെയും തിരിച്ച് വിളിച്ചെങ്കിലും കാൾ ബിസി ആണ് എന്നായിരുന്നു പറയുന്നത്. മുഖം മൂടി കൊണ്ട് അവൾ നിലത്ത് ഇരുന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. ലോഹിത് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു, അവളെ പിടിച്ച് മെല്ലെ സോഫയിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇരിത്തിച്ചു. പക്ഷെ അവളോട് എന്ത് പറയണം എന്ന് ലോഹിതിന് ഒരു പിടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തായി സോഫയുടെ താഴെ അവൻ ഇരുന്ന്. വിറക്കുന്ന കൈകളുമായി സോഫയുടെ അടുത്ത് വെച്ചിരുന്ന സിഗരറ്റും ലൈറ്ററും അവൾ എടുത്ത് കത്തിച്ചു. കുറച്ച് നേരം ഉള്ള മൗനത്തിന് ശേഷം…