പ്രിയതയെ ഒന്ന് കൂളാക്കാന് അവള് പറഞ്ഞു. പ്രിയത അവളെ മിഴിച്ച് നോക്കി.
ടീനഃ മാഡം, മാഡം ചെയ്തതില് ഒരു തെറ്റുമില്ല. അവന് പ്രായപ്പൂര്ത്തിയായത് അല്ലെ. പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഇപ്പോള് സാധാരണയാണ്.
പ്രിയതഃ ആണല്ലെ.
ടീനഃ പിന്നെയല്ലെ, ഇപ്പോഴത്തെ ചെറുപ്പക്കാര്ക്ക് പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകളോടാണ് താത്പര്യം. മാഡത്തിനെ പോലെയുള്ള ആളെ ആരെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് പറയുവോ? പിന്നെ മാഡത്തിന്റെ മോള് പറഞ്ഞത്. അതങ്ങ് വിട്ടുകള. ഇങ്ങനെയൊരു മോള് ഇല്ല എന്ന് വിചാരിച്ചാല് മതി ഇന്നത്തോടെ.
പ്രിയതഃ ആഹ്.
പ്രിയത അപ്പോഴും ചെറിയ വിഷാദത്തിലായിരുന്നു. ടീനയക്ക് അതു മനസ്സിലായി.
ടീനഃ മാഡം, എന്നെയോര്ത്ത് പേടിക്കണ്ട, ഞാനൊരിക്കലും മാഡം മോശമാണ് എന്ന് വിചാരിക്കുന്നില്ല. ഞാനെന്ന് അല്ല, മാഡത്തിനെ അടുത്തറിയാവുന്ന ആരും അങ്ങനെ കരുതില്ല. മാഡം ഇനി ആരെ കൊന്നിട്ട് വന്ന് നിന്നാലും ഞാന് മാഡത്തിന്റെ കൂടെ കാണും. കാരണം അത്രമാത്രം മാഡം എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാഡം ഇല്ലെങ്കില് ഞാനില്ല. അന്യാവശ്യ ചിന്തകള് വേണ്ട, just enjoy it madam.
ടീനയുടെ വാക്കുകള് പ്രിയതയുടെ ഹൃദയത്തില് പതിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകള് ചെറുതായി ഈറനണിഞ്ഞു. അവള് ടീനയുടെ തോളത്ത് കൈവെച്ചു.
പ്രിയതഃ താങ്കയ്യൂ ടീന, I needed this.
ടീനഃ ഏയ്…..
അവളും ചെറുതായി ഈറനണിഞ്ഞു. രംഗം വഷളാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ടീന പറഞ്ഞു.
ടീനഃ ഓക്കെ, മാഡം പോയി ഡ്രസ്സ് ചെയ്യു. ഞാന് പോട്ടെ.
പ്രിയതയെ ഒന്ന് ഹഗ്ഗ് ചെയ്തിട്ട് അവള് പോയി. അവള് പോകുന്നത് വരെ പ്രിയത നോക്കിനിന്നു. അവള് പോയി കഴിഞ്ഞ് പ്രിയത വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക വീണു. ഇപ്പോള് അവള്ക്ക് സമാധാനം ആയി. ഒരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച ഫീല്. തന്റെ മകളെക്കാള് സ്നേഹം തന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവര്ക്കുണ്ട് എന്ന ചിന്ത അവളെ സമാധാനപ്പെടുത്തി. കുറച്ച് നേരം കിടന്നതിന് ശേഷം അവള് കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി ഒരുങ്ങാന് തുടങ്ങി.
വീട്ടില് കേറി നന്ദുവാകെ ഒരു ട്രാന്സിലാണ്. വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതി. അഞ്ജുവിനെ കളിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള് പോലും ഇത്രയും സംതൃപ്തിയുണ്ടായിട്ടില്ല. അവന് ചുറ്റും നോക്കി. ആരെയും കാണുന്നില്ല, കണ്ടാല് പെട്ടു. എന്ത് കാരണം പോലും പറയും. സമയം ആണേല് എഴര. അവന് മെല്ലെ നടന്നു.
അമ്മഃ ഓ വന്നോ….
ശബ്ദം കേട്ട് അവന് നിന്നു. അമ്മ, ദേവിയെ പെട്ടു. അമ്മയക്ക് വല്ലോ സംശയം തോന്നുവോ. അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി അമ്മയെ ചിരിച്ച് കാണിച്ചു.
അമ്മഃ അയ്യാ എന്താ ഇളി.
നന്ദുഃ അതുപിന്നെ ഞാന്, ഇന്നലെ അവിടെയൊരു റൂമില് കിടന്നുറങ്ങി.
അമ്മഃ ആ മാഡം പറഞ്ഞായിരുന്നു.
അതുകേട്ടപ്പോള് അവന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. പറഞ്ഞെന്നോ, എന്ത് പറഞ്ഞെന്ന്?. അവന്റെ തൊണ്ട വരളുന്നത് പോലെ.
നന്ദുഃ മാഡമോ, ഏത് മാഡം?
അമ്മഃ ഓ എടാ പ്രിയത മാഡം. അവള് ഇപ്പോള് എന്നെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവിടെയായിരുന്നു എന്നും നീ ഒരുപാട് കുറെ ഹെല്പ്പൊക്കെ ചെയ്തെന്നും.
നന്ദുഃ ഓ അതായിരുന്നു.
അവന് ആശ്വാസമായി.
അമ്മഃ പിന്നല്ലാതെ എന്ത്?
നന്ദുഃ ഏയ് ഒന്നുമില്ല. ഞാന് പോയെന്ന് കിടക്കട്ടെ.
അമ്മഃ എടാ നീ കല്യാണത്തിന് വരതില്ലെ.
നന്ദുഃ ആലോചിക്കട്ടെ.
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന് മുകളിലെത്തെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.
അമ്മഃ ആഹ് എന്തേലും കാണിക്ക്.
നന്ദു മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. ആഹ് സ്വര്ഗ്ഗം. സ്വന്തം കട്ടിലില് കിടക്കുന്ന സുഖം ഒന്ന് വെറെ തന്നെയാണല്ലോ. അവന് കട്ടിലില് കിടന്ന ഫോണെടുത്ത് നോക്കി. പ്രിയതയുടെ മെസേജ്, “ചെന്നോ?”. അവള്ക്ക് ചെന്നു എന്ന റിപ്ലൈ കൊടുത്തിട്ട് അവന് കിടന്നു. നല്ല ഉറക്കക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉറക്കം കിട്ടാത്തതിനാല് പയ്യെ അവന്റെ കണ്ണുകള് അടഞ്ഞു.
കുറെ നേരം കഴീഞ്ഞ് നന്ദു ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് പിടികിട്ടാന് കുറച്ച് ടൈമെടുത്തു. ചുറ്റും നോക്കി. അതെ തന്റെ മുറിയാണ്. പുറത്ത് ഇപ്പോഴും നല്ല വെയിലുണ്ട്. ഹാവു രാത്രിയായില്ല ഭാഗ്യം. അവന് ആശ്വാസം പൂണ്ടു. അടുത്തിരിക്കുന്ന ഫോണെടുത്ത് നോക്കി. സമയം 11.30. ആഹ് കല്യാണം ഇപ്പോള് കഴിഞ്ഞ് കാണുമായിരിക്കുമെല്ലോ. അവന് ഓര്ത്തു. സാധാരണ മനസ്സില് ചെറിയ വിങ്ങല് ഉണ്ടാക്കണ്ടത് ആണ്. പക്ഷെ ഇപ്പോള് അതില്ല. കാരണം കുറച്ച് മുമ്പ് സ്വപ്നത്തില് പോലും വന്നത് പ്രിയത മാഡമാണ്. പ്രിയതയെ കുനിച്ച് നിര്ത്തി അടിക്കുന്ന സ്വപ്നം കണ്ടാണ് അവന് എഴുന്നേറ്റത്. ഹോ അപ്പോള് തന്നെ നല്ല മൂഡില് ഇരിക്കുവാണ് അവന്. ഉടനെ തന്നെ തന്റെ ചരക്കിനെ പോയി കാണണം. അവന് ഉറപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന് പ്രിയതയുടെ മെസേജ് കണ്ടു.