ഫാഷന്‍ ഡിസൈനിംഗ് ഇന്‍ മുംബൈ – 15 1

എനിക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടി. ഓര്‍മ്മകള്‍ നശിച്ച എനിക്ക് അവര്‍ ക്ലൂ തരുകയാണ്. ഒരു പെണ്ണിനെ, അല്ല അവരെ എങ്ങനെ സുഖിപ്പിക്കണം എന്ന്. എവിടെ തുടങ്ങി, എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്ന് അവര്‍ ആ വിരലോട്ടത്തിലൂടെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്.

ഞാന്‍ ചാടി എണീക്കാന്‍ നോക്കി. പെട്ടെന്ന് അവര്‍ ആ വിരല്‍ കൊണ്ട് എന്നെ വിലക്കി.

എന്നെ മാക്സിമം ടീസ് ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.

“അനീ… ഇപ്പോള്‍ നിനക്ക് അറിയണ്ടേ ആ ഡയമണ്ടുകള്‍ ഞാന്‍ എവിടെയാ വച്ചിരുന്നതെന്ന്?”

“വേണം.. മേഡം.. വേണം.”

“സ്റ്റോപ്പ്‌ കാള്ളിംഗ് മേഡം. കാള്‍ മീ ലക്ഷ്മി.”

ഹൂ! എന്‍റെ ലക്ഷ്മീ..

അവര്‍ എഴുന്നേറ്റു എനിക്കരികില്‍ വന്നു നിന്നു. എന്നിട്ട് ആ അരക്കെട്ട് എന്‍റെ മുഖത്തോട് ചേര്‍ത്തു. വല്ലാത്ത ചൂട്. അതിനെക്കാളേറെ ഹൃദ്യമായ ഗന്ധം. ഞാന്‍ അവിടേക്ക് മുഖം അമര്‍ത്തി. എന്നാല്‍ അധികം നേരം അതിനു അവര്‍ അനുവദിച്ചില്ല. എന്‍റെ മുഖത്ത് നിന്നും അടര്‍ന്നു മാറി എനിക്ക് മുന്നില്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. പതിയെ ഒരല്പം കുനിഞ്ഞു ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടി എന്‍റെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ചു. ആ ഇറുകിയ പാവാട മേലേക്കുയര്‍ന്നു. വെളുത്ത ശട്ടിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ ആ തേനരുവിയിലേക്ക് ഞാന്‍ ആവേശത്തോടെ മുഖം അമര്‍ത്തി.

കുറച്ചു നേരം ആ ചന്തിക്കുള്ളില്‍ പതിഞ്ഞിരുന്ന സുന്ദര പുഷ്പത്തിന്‍റെ മണം ഞാന്‍ വലിച്ചെടുത്തു. എന്‍റെ കൈകള്‍ ആവേശത്തോടെ അവരുടെ തുടയില്‍ ഇറുകെ പിടിച്ചതും അവര്‍ ഒരു അടി തന്നു.

“നോ ടച്ചിംഗ്. ജസ്റ്റ് സ്മെല്‍.”

തന്‍റെ സ്വകാര്യ ഭാഗങ്ങളില്‍ പൂണ്ടു കിടക്കുന്ന സുഗന്ധം എന്നെ കൊണ്ട് വലിച്ചെടുപ്പിക്കുന്നതില്‍ അവര്‍ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ആദ്യത്തെ ആവേശം ഒരു അണ പൊട്ടലില്‍ അവസാനിച്ചപ്പോള്‍ എന്നെ ആ സോഫയില്‍ മലര്‍ത്തി കിടത്തി അവര്‍ പടര്‍ന്നു കയറി. ഒരു കണക്കിനു അത് നന്നായി. ഇന്നത്തെ യാത്രയും സ്റെപ് കയറ്റവും എന്‍റെ കാലുകളെ വല്ലാതെ തളര്‍ത്തിയിരുന്നു.

ആ സുഖ ലഹരിയില്‍ അങ്ങനെ മലര്‍ന്നു കിടന്നു ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ചുവരിലെ ചിത്രങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്ന ആ നമ്പര്‍ കണ്ടത്.

136

ശില്പയുടെ അച്ഛനുമായുള്ള സംഭാഷണവും എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു. പക്ഷെ അതോടൊപ്പം തന്നെ എനിക്കും വന്നു. അത്രയ്ക്ക് സുഖകരം ആയിരുന്നു ലക്ഷ്മിയുടെ അരക്കെട്ട് കൊണ്ടുള്ള പ്രയോഗം. എന്‍റെ പാല്‍ തുള്ളികള്‍ അവരുടെ മദന പൊയ്കയിലേക്ക് ശക്തിയായി തെറിച്ചു.

അവര്‍ക്ക് മതിയായിരുന്നില്ല. കുറെ നേരം കൂടി പറന്നടിച്ചു. എന്ത് കൊണ്ടോ കുട്ടന്‍ അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു കൊടുത്തു.

എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ തളര്‍ന്നു കിടന്നു ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഡോ. ലക്ഷ്മിയോട് ചോദിച്ചു.

“ലക്ഷ്മി മേഡത്തിനു ആകെ എത്ര ഡയമണ്ട്സ് ഉണ്ടെന്നു അറിയാമോ? “

“ഹം.. എന്തേ? “

“ഒരു പക്ഷെ എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ തേടുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കും. “

എങ്ങനെ? അവര്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“മേഡം ഈ 136 എന്നാ നംബരിനോട് നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഇഷ്ടം എന്താണ്? “

“അതോ.. അത് എന്‍റെ ഇഷ്ടം അല്ല. ഡാഡിയുടെയാ. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇഷ്ട നമ്പര്‍ ആണ് അത്. ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ വസ്തുക്കള്‍ക്കും 136 വരുന്ന രീതിയിലാ. ഭാഗ്യ നമ്പര്‍ അതാണെന്ന് അച്ഛന്‍ എപ്പോഴും പറയും. “
“അതെന്താ അങ്ങനെ? “

“എന്‍റെ ജന്‍മ ദിനം 13/ 6 ആണ്. അതിനു ശേഷമാ അച്ഛന് സൌഭാഗ്യങ്ങള്‍ വന്നത് എന്നാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. “

“ഹ്മം.. അതാണല്ലേ കാറുകള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ നമ്പര്‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍. ബംഗ്ലാവിനും. “

“അത് മാത്രം അല്ല. ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ കാറിന്‍റെ നമ്പരും അത് തന്നെ ആണ്. “

“ആദ്യത്തെ കാറോ? അതിപ്പോഴും ഉണ്ടോ? “

“ഉണ്ട്. “

“എവിടെ? “

“ഞങ്ങളുടെ പഴയ ക്ലിനിക്കിനു മുന്നില്‍ ഇപ്പോഴും കിടപ്പുണ്ട്. എന്തേ? “
“എനിക്ക് തോന്നുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഡയമണ്ട് എവിടെ എന്ന് എനിക്ക് പറയാന്‍ സാധിക്കും എന്നാണു. “

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *