മലമുകളിലെ ജമന്തിപ്പൂക്കൾ 4

“ഓഹ്!!”

അവൾ കൈകൾ കുടഞ്ഞ് ചുറ്റും നോക്കി.

“അത് തന്നെ വീട്!”

വലിയ വാകമരം. വാഴത്തോപ്പ്, പാവലിന്റെ പന്തൽ…

ഫിറോസ് പറഞ്ഞുകൊടുത്ത അടയാളങ്ങൾ കൃത്യമാണ്. അവൾ ദൂരെക്കണ്ട കുടിൽ ലക്ഷമാക്കി നടന്നു.
പതിവ് പോലെ ഏലിയാസ് പുറത്ത് പോയിക്കാണണം.

അയാളുടെ ഭാര്യയും മകനും മാത്രമേ വീട്ടിൽ കാണാൻ സാധ്യതയുള്ളൂ.

അത് സാരമില്ല.

പറമ്പ് വൃത്തിയായാണോ, കൃഷിപ്പണികളൊക്കെ നടന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നറിഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി.

അതിനിപ്പോൾ അയാൾ തന്നെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല.

അവൾ സാവധാനം കുടിലിനെ സമീപിച്ചു.

കയ്യാലത്തിട്ട് കയറി അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നു.

“റബ്ബേ!”

അവൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലം നിന്നു.

അമ്പരപ്പോടെ, ഞെട്ടലിൽ അറിയാതെ വായ്പൊത്തി.

മുമ്പിലെ കാഴ്‌ച്ചയിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ അവൾ വെട്ടിതിരിച്ചു.

ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കാനായി അവൾ പെട്ടെന്ന് കാതുകൾ പൊത്തി.

അവിടെനിന്ന് പെട്ടെന്ന് വിട്ടുപോകാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

പക്ഷേ…

അവൾ സാവധാനം മുഖം ആ കാഴ്ച്ചയിലേക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചു.

കാതുകളെ മറച്ചിരുന്നു കൈകൾ അവൾ വേർപെടുത്തി.

തിണ്ണയിൽ ഒരു തഴപ്പായയിൽ മലർന്ന് കിടക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ.

അയാളുടെ കൈ വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിക്കുന്നു.

അയാളുടെ കൈക്കുള്ളിൽ തടിച്ചു ചീർത്ത അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വലിപ്പമുള്ള കുണ്ണ!

ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കൊഴുത്തവെള്ളം കൈയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ കൈകൾ വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്നു.
എന്തൊരു മനുഷ്യനാണ് ഇയാൾ!

ഇതുപോലെ തുറസ്സായ ഒരു സ്ഥലത്ത്!

പടച്ചോനെ! ഇതുപോലെ ഒരാളെ എങ്ങനെ…?

ഇയാൾക്ക് ഭാര്യയുണ്ടല്ലോ.

കാണാൻ വലിയ കുഴപ്പമില്ല എന്നാണു ഫിറോസ് പറഞ്ഞത്.

പിന്നെന്തിന് ഇങ്ങനെ?

അവൾ പതിയെ മുറ്റത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

കയ്യാലക്കെട്ടിലെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ കൽപ്പടിയിൽ കാൽ വെച്ച് താഴേക്കിറങ്ങാൻ ഭാവിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് നിന്നിരുന്ന വലിയ പപ്പായ മരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ പപ്പായപ്പഴം താഴേക്ക് വീണത്.

അതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അയാൾ പെട്ടെന്ന് കുണ്ണയിൽ നിന്ന് പിടി വിടുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

അവൾ ഒരു പടികൂടി താഴേക്കിറങ്ങി.

അപ്പോഴാണ് അയാളുടെ നോട്ടം അവളിൽ പതിഞ്ഞത്.

എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം അവൾ ശങ്കിച്ച് അയാളെ നോക്കി.

അപ്പോഴേക്കും അയാൾ പായയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“ആരാ?”
അയാൾ ചോദിച്ചു.

ഒരു നാല്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സിനടുത്ത് പ്രായമുണ്ടാകണം അയാൾക്കെന്ന് ഷാനി അനുമാനിച്ചു.

മുഖത്ത് കുറ്റിരോമങ്ങൾ വളർന്നിരുന്നു.

നല്ല ഉയരവും ആവശ്യത്തിന് വണ്ണവുമുണ്ട്.

മുഷിഞ്ഞ ലുങ്കിയും കീറിയ ഒരു ഷർട്ടുമാണ് വേഷം.

“..ഞാൻ …ഫിറോസിന്റെ…ഫിറോസിന്റെ ഭാര്യ…”

അവൾ പറഞ്ഞു.

പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ മുഖത്ത് പ്രകാശം പരക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.

“ആണോ? അതുശരി! വാ..വാ!!”

അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൾ കൽപ്പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് വന്നു.

അയാൾ നിലത്ത്കിടന്ന തഴപ്പായ ഒന്ന് തട്ടിക്കുടഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് വീണ്ടും നിലത്തേക്ക് വിരിച്ചു.

“ഇരിക്ക് ഇരിക്ക്…”

അയാൾ പറഞ്ഞു.

അവൾ അയാളുടെ വിരലുകളിലേക്ക് നോക്കി.

കൊഴുത്ത പ്രീക്കം ഏതാണ്ട് ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത് അവൾ കണ്ടു.

അവൾ കൈയിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ട് ഉടനെ അയാൾ അത് പിമ്പിലേക്ക് മാറ്റി.

“എവിടെ സജിനി ..അല്ല ..റെജി ..അല്ലല്ലോ റെജീന?”

“അവളും ചെറുക്കനും ഒരു മരണ വീട്ടിലാ….”

അയാൾ പറഞ്ഞു.

“ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ അവടെ ആരുന്നു …ഇന്ന് രാവിലെ അവര് അങ്ങോട്ട് പോയി..അമ്പഴച്ചാലിൽ …”

“ഓഹോ…”

ഷാനി പറഞ്ഞു.

“ആരാ ബന്ധുവാണോ? ബന്ധുവാണോ മരിച്ചേ?”

“ആ …അവടെ ഒരു അമ്മാവന്റെ മോൻ….കരളിന് മേലാരുന്നു..അതെങ്ങനെയാ ഫുൾ ടൈം വെള്ളത്തിലാ…”

അയാൾ വീടിനകത്തേക്ക് കയറി.

“ചേട്ടൻ അകത്തേക്ക് പോകുവോന്നും വേണ്ട,”

ഷാനി പറഞ്ഞു.

“ഫ്രീ ആണേൽ നമുക്ക് പറമ്പിലൊന്ന് പോണാരുന്നു..”

“അതിനെന്നാ…”

അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നതിനിടയിൽ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *