“ടീച്ചർ ബിസ്സിയാണോ ഇന്ന്…?”
അഭി നിളയോട് ചോദിച്ചു
“എന്താ മാഷേ…?”
“വീട്ടിലൊരാൾ തന്നെ തിരക്കിയിരുന്നു… താൻ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ചെന്നില്ലെന്ന്… തന്നെ കയ്യോടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുകയാ…”
അഭി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
“അമ്മയാണോ…?”
കവിത ചോദിച്ചു
“മ്… അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ചു കണ്ടശേഷം ഇടക്ക് തിരക്കും നിള മോൾടെ കാര്യം…”
അഭി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അത് കേട്ട കവിത നിളയെ നോക്കി അർത്ഥം വച്ചു ചിരിച്ചു
അത് കണ്ട നിള കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ച് അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അഭിയുടെ നേർക്ക് മുഖമുയർത്തി
“ഇനിയൊരിക്കലാകട്ടെ മാഷേ… ഇന്നൽപ്പം തിരക്കുണ്ട്…”
നിള പറഞ്ഞു
“എന്ത് തിരക്ക്… ചുമ്മാ ഷോ ഇറക്കാതെ ചെല്ല് പെണ്ണേ…”
കവിത പറഞ്ഞു
നിള അവളെ കൂർപ്പിച്ച് നോക്കി, കവിത അത് മൈൻഡ് ആക്കാതെ അഭിയെ നോക്കി
“ഒന്നൂല്ല മാഷേ… ഇവള് വരും… ദേ കയ്യോടെ കൂട്ടിക്കോ…”
നിളയുടെ തോളിൽ പതിയെ തള്ളിക്കൊണ്ട് കവിത പറഞ്ഞു
നിള പിന്നെയും എതിർത്തെങ്കിലും കവിത അവളെ കൂട്ടി അഭിയുടെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടത്തി, അഭി ഒരു ചിരിയോടെ ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലേക്കിരുന്നു,
“ചേർത്ത് പിടിച്ചോ പെണ്ണേ… ചിലപ്പോ ഭാവി അമ്മായിയമ്മയായേക്കും…”
കവിത കളി പോലെ അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു,
“ദേ കവിതേ… വെറുതെ എന്റെ വായീന്ന് കേൾക്കണ്ടങ്കി മിണ്ടാതിരുന്നോ…”
നിള ദേഷ്യപ്പെട്ടു,
“എന്താടി ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ തെറ്റ്… നിങ്ങൾ നല്ല ചേർച്ചയാ… നീ നിന്റെ അപ്പൂട്ടനേം സ്വപ്നം കണ്ടോണ്ടിരിക്കാതെ… അഭി മാഷിനെ പിടിച്ചോ… നിന്റപ്പൂട്ടന്റത്രേം ഇല്ലേലും ആള് ചുള്ളനാ…”
കവിത പിന്നേം പറഞ്ഞു
നിള അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി, കവിത അത് കണ്ട് ചിരിയടക്കി നിളയെ കോഡ്രൈവർ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുത്തി,
“ഡീ… എന്നാ നീ കൂടെ വാടി…”
നിള കവിതയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“കൊഞ്ചല്ലേ പെണ്ണേ… നീ ധൈര്യമായിട്ട് പൊയ്ക്കോ, നമ്മുടെ അഭി മാഷല്ലേ… എന്നേ കൂട്ടാൻ എന്റെ കണവൻ വരും ഇപ്പൊ…”
കവിത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അപ്പോഴേക്കും അഭി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു,
കവിതയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് കാർ മുന്നിലേക്കെടുത്തു
🪶
“ഇറങ്ങടോ…”
വീടിന് മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി ഇറങ്ങിയിട്ടും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങാതെ എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇരിക്കുന്ന നിളയെ നോക്കി ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അഭി പറഞ്ഞു
നിള പതിയെ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി,
“വാടോ ടീച്ചറെ…”
അഭി അവളെ പുഞ്ചിരിയോടെ വിളിച്ചു,
നിള പതിയെ വീടിനടുത്തേക്ക് നടന്നു
അഭി കാളിങ് ബെല്ലടിച്ചു അല്പം കാത്ത് നിന്നു
വാതിൽ തുറന്ന് ഒരു യുവാവ് പുറത്തേക്ക് വന്നു
അയാളെക്കേണ്ട അഭിയുടെ മുഖം ആശ്ചര്യത്താൽ തിളങ്ങി
“ശ്രീമോനെ…!!!”
അഭി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു
“ഏട്ടാ…”
അവനോട് ചേർന്നുകൊണ്ട് അവൻ വിളിച്ചു
“നീയെപ്പോ എത്തീടാ….?”
“കുറച്ച് നേരായി അഭിയേട്ടാ…”
അപ്പോഴാണ് അയാൾ അഭിയുടെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന നിളയെ കണ്ടത്, അവളെക്കണ്ട അയാളുടെ കണ്ണ് ഒന്ന് തിളങ്ങി
“ആരാ ഏട്ടാ ഇത്…?”
അയാൾ അഭിയോട് ചോദിച്ചു
“ഓ.. മറന്നു… ഇത് നിളടീച്ചർ… എന്റെ സ്കൂളിലെ ടീച്ചറാ… നമ്മുടെ അമ്മേടെ ഫ്രണ്ട്…”
ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അഭി പറഞ്ഞു
“ടോ ടീച്ചറെ… ഇത് എന്റെ അനുജൻ… ശ്രീറാം… ഞങ്ങളുടെ ശ്രീമോൻ…”
അഭി നിളയോട് പറഞ്ഞു
നിള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീറാമിനെ നോക്കി
ശ്രീറാം വല്ലാത്ത ഭാവത്തോടെ അവളുടെ ഉടലളവുകൾ അളക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു, അത് ശ്രദ്ധിച്ച നിളക്ക് വല്ലായ്മ തോന്നി, അവൾ പതിയെ അഭിയുടെ മറവിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു, നിളയ്ക്ക് ശ്രീറാമിന്റെ നോട്ടം ആരോചകമായി തോന്നി,
അപ്പോഴേക്കും മഹേശ്വരി പുറത്തേക്ക് വന്നു
“അല്ല ഇതാരാ… മോളോ…? വാ.. വാ… അകത്തേക്ക് വാ…”
അവർ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി
നിള ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു,
“ഞാനെന്നും ഇവനോട് തിരക്കും മോൾടെ കാര്യം…”
നിളയെക്കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ മഹേശ്വരി പറഞ്ഞു
നിള ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ അനുഗമിച്ചു,