അവളുടെ തുടുത്ത മുഖം പാടലമായി.
വെറിപൂണ്ട തന്റെ മനസ്സ് മനസ്സ് മോഹിച്ചിരുന്നത് മറ്റൊന്നുമല്ല, അവന്റെ വേറിട്ട പുരുഷത്വം തന്നെയായിരുന്നു! അതെ അവന്റെ കരുത്തറിയാനുള്ള രാഗാഗ്നി; അതാണ് തന്നെ ഭരിച്ചിരുന്നത്. എന്ത് സ്വാദായിരുന്നു അവന്റെ ഉമിനീരിന്! ബെറ്റിബെയര് ക്രീമുപയോഗിച്ച് പൂവുപോലെ മൃദുലമാക്കി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന തുടുത്ത ദളങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് കൊഴുത്ത തേന് ഇറങ്ങിയെത്തുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ഏതു സമയത്തും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പുരുഷന് രുചിയോടെ ആസ്വദിക്കാന് പാകത്തില് സ്വന്തം സുന്ദരിമോളെ പരമ സുന്ദരിയായിത്തന്നെയാണ് അവള് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. തടിച്ചുകൊഴുത്ത വെണ് തുടകള് ഇറുക്കി ഞെരിച്ച് രാഗിണി ദന്തക്ഷതമേറ്റ അധരപുടം തടവി.
“എടീ നീ എന്തെടുക്കുവാ? ഒരു ശബ്ദോം കേള്ക്കുന്നില്ലല്ലോ?” പുറത്ത് നിന്നും അമീഷയുടെ സ്വരം.
“വിരലിടുവാടീ പുല്ലേ; മനുഷ്യനെ കുളിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ല..ഷിറ്റ്” രാഗിണി ചീറി.
“ഓ, നല്ലപോലെ ഇട്..ഇട്ടു തീരണം ഇന്നുതന്നെ”
രാഗിണി മറുപടി നല്കാതെ കണ്ണാടിയില് നോക്കി സ്വന്തം പ്രതിരൂപത്തെ വിശകലനം ചെയ്തു. ഇപ്പോഴാണ് അങ്ങനെയൊന്ന് ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത അവള്ക്ക് തോന്നിയത്. ഇന്നേവരെ സ്വന്തം രൂപത്തില് കുറവുകള് ഒന്നും അവള് കണ്ടിരുന്നില്ല. കണ്ണാടിയില് കാണ്ടിരുന്ന പ്രതിബിംബം ഒരു സുന്ദരിയുടേത് തന്നെയായിരുന്നു എപ്പോഴും. പക്ഷെ ഇപ്പോള് ഒരു സംശയം! രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ട് ഇത്തരമൊരു ആത്മവിശ്വാസക്കുറവിന് പിന്നില്.
തുടുത്ത, ഓവല് ആകൃതിയുള്ള മുഖത്തിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും അവള് സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു. പുരികങ്ങള്ക്ക് കട്ടി കുറവാണ്; വരച്ചുവച്ചത് പോലെയെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന അവയെ അവള് ഒരു കഥകളിക്കാരന്റെ ഭാവപ്രകടനം പോലെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും വക്രിപ്പിച്ചു. കണ്ണുകള്? ഇവയ്ക്ക് പരല് മീനുകളുടെ വല്ല ലുക്കും ഉണ്ടോ? ഏതോ ഒരു ഊള സാഹിത്യകാരന് നായികയുടെ കണ്ണുകളെ അതുമായി ഉപമിച്ചത് അവള്ക്കോര്മ്മ വന്നു. എന്തുവാ ഈ പരല്മീന്? ആര്ക്കറിയാം. തല മുറിച്ചു മാറ്റി, ഉടല് ചെറു കഷണങ്ങളാക്കി മുളകിലോ എണ്ണയിലോ മുങ്ങി വെന്ത് പ്ലേറ്റില് മുന്പിലെത്തിയിട്ടുള്ള വിഭവങ്ങളായിട്ടല്ലാതെ താനെവിടെ മീന് കണ്ടിരിക്കുന്നു? ഉവ്വുവ്വ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ഇടയ്ക്ക് കാറില് നഗരത്തിലൂടെ പായുന്ന സമയത്ത് വഴിവക്കില് കച്ചവടക്കാരുടെ വണ്ടികളില് കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും വളരെ അടുത്തു നിന്നൊരു മീനിനെ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.
“മോള് അടുക്കളേല് കേറണ്ട; പോയി വേറെ വല്ലോം ചെയ്തോ” ഇത്ര സ്നേഹനിധിയായ മമ്മി ഉള്ളപ്പോള് ഇതൊക്കെ അറിയേണ്ട ആവശ്യമെന്ത്? മമ്മിക്കും അടുക്കള ഹറാമാണ്; ജോലിക്കാരി ഉള്ളപ്പോള് ഹറാം ആയില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതം?
“എടീ പരല് മീനിന്റെ ഒരു പിക്ചര് കാണിച്ചേടീ” കതക് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി മൊബൈലില് മുങ്ങിത്തപ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന അമീഷയോട് രാഗിണി പറഞ്ഞു.
“നീയിതുവരെ കുളിച്ചില്ലേ? പോയി കുളിക്കടി. ഇല്ലേല് ഞാന് കേറുമേ” ഭീഷണി മെഹ്രുവിന്റെ വകയായിരുന്നു.
“അടങ്ങിയിരിക്കടി താത്തെ. ഞാനിപ്പം ഇറങ്ങാം. എടീ കാണിക്കെടി”
അമീഷ ഗൂഗിളില് നിന്നും പരല്മീനിനെ വലവീശിപ്പിടിച്ചെടുത്ത് അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.
“ഇന്നാ, കണ്ടിട്ട് വേഗം പോ”
രാഗിണി നോക്കി.
“ഓ ഇതാണല്ലേ? നല്ല തിളക്കം..ശരിക്കും ഒരു കണ്ണിന്റെ ഷെയ്പ്പ് തന്നെ”
അമീഷ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ഫോണ് തിരികെ പിടിച്ചുവാങ്ങി.
“അതുശരി അപ്പോള് മോള് സ്വന്തം കണ്ണ് പരല്മീന് പോലെയാണോന്ന് പരിശോധിച്ചതാ അല്ലെ? സംഗതി പരല് തന്നെ; പക്ഷെ ചത്തിട്ട് രണ്ടു കൊല്ലമായതാന്ന് മാത്രം”
അമീഷയുടെ സംസാരം കേട്ടു മെഹ്രുന്നിസ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“അമ്പോ രണ്ട് അസൂയക്കാരികള്” രാഗിണി കൊഞ്ഞനം കാട്ടിയിട്ട് വീണ്ടും ബാത്ത്റൂമില് കയറി കതകടച്ചു.
പരല്മീന് പോലെയുള്ള കണ്ണാണോ തനിക്ക്? ഉം..ഏറെക്കുറെ. മൂക്ക്? അവള് രണ്ടുവശവും ചെരിഞ്ഞു നോക്കി. ചെറുതാണ്; പക്ഷെ നല്ല അഴകുള്ള മൂക്ക്. ചുണ്ടുകള്? വിളഞ്ഞു തുടുത്ത ചാമ്പക്കയുടെ നിറമുള്ള അധരങ്ങള് രാഗിണി നാവുനീട്ടി നക്കി. കീഴ്ചുണ്ട് സില്ക്ക് സ്മിതയുടെ ഭാവാഹാദികളോടെ അവളൊന്നു കടിച്ചുവിട്ടു. ചെറിയ ചുണ്ടുകളായിരുന്നു അവള്ക്ക്. ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ തുടുപ്പുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ പൂവിതളുകള്. പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വന്തം അധരലാവണ്യത്തില് അവള് അവള് പുളകം കൊണ്ടു.