വർഷങ്ങളായി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ തന്നെ വീണ്ടും കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു തീരുമാനം…
ആ കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിന്നുകൊണ്ട് രെശ്മി ഒരിക്കൽ കൂടി ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. പിന്നെ, ദേഹത്ത് ചുറ്റിയിരുന്ന സാരി പതിയെ അഴിച്ചെടുത്ത് മുറിയിലെ കസേരയിലേക്ക് ഇട്ടു…
ശേഷം, കറുത്ത ബ്ലൗസിലും പാവാടയിലും തെളിഞ്ഞുനിന്ന തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ വീണ്ടും നോക്കിക്കൊണ്ട്,
തന്റെ കൊഴുത്ത മുലകളിലൂടെ കൈയോടിച്ചുകൊണ്ട്തന്റെ മുലഞെട്ട് വരുന്ന ഭാഗത്തു ഒന്നു പതിയെ അമർത്തി ഞെക്കി വിട്ടുകൊണ്ട് തള്ളി തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചന്തിയിൽ കൂടെയും കൈയോടിച്ചു…
ഏറെ നാളുകൾക്കുശേഷം സ്വന്തം രൂപത്തെ ഇത്ര ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിക്കാണുകയായിരുന്നു അവൾ…
കണ്ണാടിയിലെ ആ രൂപത്തിൽ, കാലം തനിക്കുള്ളിൽ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ ചിലതൊക്കെ പതിയെ തിരികെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആരേയും മനംമയക്കുന്ന ആ പുഞ്ചിരി തിരികെ എത്തിയിരുന്നു…
ശേഷം, പാവാടയുടെ ചരട് അവൾ മെല്ലെ അഴിച്ചുവിട്ടു…
കെട്ടഴിഞ്ഞിട്ടും താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങാതെ, അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ചന്തിയോട് പറ്റിപ്പിടിച്ചുനിന്ന പാവാട കണ്ടപ്പോൾ രെശ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെയൊരു ചെറുചിരി വിരിഞ്ഞു…
ഒടുവിൽ അവൾ കൈകൊണ്ട് അതിനെ മെല്ലെ താഴേക്ക് വലിച്ചിറക്കി…
പാവാടയ്ക്കുള്ളിൽ ധരിച്ചിരുന്ന മെറൂൺ നിറത്തിലുള്ള പാന്റിയിലേക്ക് അവളുടെ
നോട്ടം കുറച്ചുനേരം തങ്ങി നിന്നു…
“””കുറച്ച് പഴയതാണ്…”””
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു…
അധികം ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും,ക്വാളിറ്റി കുറഞ്ഞ തുണിയായതുകൊണ്ടാകാം, അതിന്റെ നിറം ഇതിനോടകം തന്നെ ചെറുതായി മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു…
അതിനൊപ്പം, പൂറിലെ രോമങ്ങൾ വടിക്കാതെ ഏറെ നാളായിരുന്നതിനാൽ അവ വളർന്നുകൂടി പാന്റിയുടെ മുകളിലായി നേരിയൊരു തള്ളിച്ച സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നതും അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു…
പൊക്കിളിന് തൊട്ടുതാഴെ നിന്ന് വളർന്നിറങ്ങിയ രോമങ്ങൾ താഴേക്ക് നിര നിരയായി നീണ്ടെത്തി, പാന്റിയുടെ അരികിൽ ഒതുങ്ങാതെ തുടയിടുക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലൂടെയും പുറത്തേക്ക് അല്പം നീണ്ടുനിൽക്കുന്നതും അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു…
ഏറെ നാളായി സ്വന്തം ശരീരത്തെ ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കിയിട്ടില്ലെന്നൊരു തിരിച്ചറിവും ആ കാഴ്ചയ്ക്കൊപ്പം അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിയെ ഉയർന്നു…
പക്ഷേ, അതിനിടയിലാണ് രെശ്മിയുടെ ശ്രദ്ധ പാന്റിയുടെ താഴ്ഭാഗത്ത് കണ്ട ചെറിയ നനവിലേക്ക് പതിഞ്ഞത്…
അതെന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല…
എങ്കിലും, ഈ സമയത്ത് അങ്ങനെയൊന്ന് സംഭവിച്ചതാണ് അവളെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്…
ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണാടിയിലെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു…
കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളായി മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയ ചിന്തകളും, ഇതുവരെ സ്വയം പോലും തുറന്നുപറയാൻ മടിച്ചിരുന്ന ചില വികാരങ്ങളും പതിയെ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി…
അവൾ ആ പാന്റി മെല്ലെ തന്റെ വലതു കൈ വെച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു നീക്കി നോക്കി,
തന്റെ രോമനിബിഡമായ പൂറിലെ രോമങ്ങളുടെ മുകളിൽ കൂടിയും ആ മെറൂൺ കളർ പാന്റിയുടെ തുണിയിലേക്കായും ചെറിയ നൂലുകൾ പോലെ വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തന്റെ യോനീസ്രവം…
“””എന്നാലും… ഇതെങ്ങനെ…???”””
ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു…
തന്നിൽ സംഭവിച്ച മാറ്റത്തിന്റെ കാരണം എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി
മനസ്സിലാക്കാനായില്ല…
മനസ്സിനെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ചിന്തകൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അവളെ തേടിയെത്തി…
“”‘എന്റെ കൃഷ്ണാ…!!”””
അവൾ പതിയെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു…
മനോജിന്റെ ആ നോട്ടമായിരുന്നോ കാരണം? സൂസന്റെ സംസാരമായിരുന്നോ? അതോ, സണ്ണിച്ചായനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളോ?
അല്ലെങ്കിൽ…
അവൾ ആ ചിന്തയിൽ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി…