രണ്ടാമൂഴം – 1 1അടിപൊളി  

ഇത് എവിടന്നാടാ കിട്ടിയത്.. ഇത് ആരാടാ തന്നത്… ക്ലാസ്സിലെ ആർക്കൊക്കെയടാ ഇതുമായിട്ട് ബന്ധം തുടങ്ങിയ കുറച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ.

മാഷ് കണ്ണും തുറിച്ച് എന്നെ ഒരുപാട് മേരട്ടിയെങ്കിലും ഞാൻ ക്ലാസ്സിലെ ആരുടേയും പേര് പറഞ്ഞില്ല.

മ്മ്.. നീ ഇപ്പോ ക്ലാസ്സിൽ പൊക്കോ പക്ഷേ നാളെ വീട്ടീന്ന് ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിട്ട് ക്ലാസ്സിൽ കയറിയ മതി. അര മണിക്കൂറ് നേരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യലിന് ശേഷം ഹെഡ് മാഷ് എന്നോട് ക്ലാസ്സിൽ പോയ്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ തലയും താഴ്ത്തി ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു.

ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറുബോൾ ക്ലാസ്സിലുള്ള എല്ലാവരും എന്നെ ഒരു നോട്ടപ്പുള്ളിയെ നോക്കുംപോലെ നോക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ ചെലുബോൾ കണക്ക് പിരീഡ് കഴിഞ്ഞ്. സോഷ്യൽ സയൻസിന്റെ ടീച്ചർ വന്നിരുന്നു.

may i കമിങ്.. ടീച്ചർ.

മ്മ്… കയറിയിരിക്ക്. ടീച്ചർ അർത്ഥം വച്ചപോലെ ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് എന്നോട് കയറിയിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അതിൽനിന്നും എനി സ്കൂളിൽ ഇത് അറിയാൻ ആരും ബാക്കിയില്ല എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറുബോൾ പലയിടത്തുനിന്നും മുറുമുറുക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ അതൊന്നും മൈഡ് ചെയ്യാതെ എന്റെ ബെഞ്ചിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
നടത്താതിനിടയിൽ ഞാൻ തലഉയർത്തി അനുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഒരു ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടത്തോടെയാണ് അവൾ എന്നെ വരവേറ്റത്.

ഞാൻ മനുവിന്റെ അടുത്തുപോയി ഇരുന്നു.

ക്ലാസ്സിൽ ടീച്ചർ ഉള്ളതുകൊണ്ടോ എന്തോ അവൻ എന്നോട് ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല.

ക്ലാസ്സിലെ പെൺ കുട്ടികൾക്ക് എന്നോട് എന്തോ വിദോഷം ഉള്ളതുപോലെ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ ക്ലാസ്സിലെ ഭൂരിഭാഗം ആൺ കുട്ടികളും എന്നെ ദയയോടെയാണ് നോക്കിയത് കാരണം ആ ക്ലാസ്സിലെ ഒട്ടുമിക്ക ആൺകുട്ടികളും ആ CD കണ്ടവരാണ്.

അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും CD പിടിക്ക പെടാത്തത്തിലുള്ള ആശ്വാസവും ചിലരുടെ മുഖത് പ്രകടമാണ്.

ആ പിരീഡ് കഴിഞ്ഞ് ടീച്ചർ പോയപ്പോൾ ചിലർ വന്നേനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ആ കൂട്ടത്തിൽ മനുവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഞാൻ അവനോട് ഒന്നും എതിർത്ത് പറയാൻ പോയില്ല. കാരണം ഞാൻ അന്നേരം വല്ലാത്ത ഒരു ഷോക്കിലായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ നിന്നും ആരെ കൊണ്ടുവരും, വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാൽ എന്തുണ്ടാവും തുടങ്ങിയ ആവലാതികൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങളായി മാറി.

നേരം മുൻപോട്ട് നീങ്ങും തോറും എനിക്ക് അനുവിനെ ഫേസ്ചെയ്യാനുള്ള ബുധിമുട്ട് കൂടി വരാൻ തുടങ്ങി.

അന്ന് സ്കൂൾ വിട്ട് പോവാൻ നേരം അനു എന്നെ കാത്ത് നിൽക്കാതെ എനിക്ക് മുന്നേ പോയി. എനിക്ക് അനുവിനെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാനും അത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ.

അന്ന് വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറുബോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ ഞാൻ നന്നേ പാടുപെട്ടു. വൈകിട്ട് അച്ഛൻ വന്നപ്പോൾ അച്ഛനോട് പറയാനുള്ള ധൈര്യവും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അമ്മയോട് നാളെ സ്കൂളിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ അച്ഛൻ കേൾക്കാതെ അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

എന്നോടോ… എന്തിന്ന്..

ആ എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു.

എന്താടാ അന്നത്തെപോലെ വല്ല അടിയും ഉണ്ടാക്കിയോ..

ഹേയ്.. ഇല്ല.

മ്മ്… അമ്മ അർത്ഥം വച്ചപോലെ ഒന്ന് മൂളി.

എപ്പോഴാ വരേണ്ടത്.

രാവിലെ വരണം. ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു.

ഹും ശരി. അമ്മ കൂടുതലായി ഒന്നും എന്നോട് ചോദിച്ചില്ല.
പിറ്റേന്ന് ഞാനും അമ്മയും കൂടി ഒരുമിച്ചാണ് സ്കൂളിലേക്ക് പോയത്.

പോകുന്ന വഴി അനുവിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മായിയെ കണ്ടു.

സ്കൂളിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനു അമ്മായിയോട് അങ്ങനെ ഒരു കാര്യമേ പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് അമ്മായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് അമ്മ സംശയത്തോടെ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന അനുവിന് ഇല്ലാത്ത എന്താണ് എനിക്ക് മാത്രം സ്പെഷ്യൽ ആയി എന്ന് അമ്മ ചിന്തിച്ചു കാണണം.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *