പക്ഷെ ഇന്നിപ്പോ അവക്ക് ജന്മനാ ഉള്ള ആ കാന്തിക ശക്തി തിരികെ വന്നതായി അയാൾക്ക് തോന്നി
അയാൾ കയ്യിലെ ചെറിയ ടോർച് എടുത്തു അവന്റെ കണ്ണുകളും അവക്കും ചുറ്റും വീക്ഷിച്ചു
പക്ഷെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ജോ അയാളുടെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി
കണ്ണിലേക്കടിച്ചു പ്രകാശം കാരണം ജോ കണ്ണുകൾ കൈ കൊണ്ട് മറച്ചു തല ചെരിച്ചിരുന്നു
“””ഹാ.. എന്താ വിഷ്ണുച്ചേട്ടാ ഇത്… കണ്ണടിച്ചു പോകുവല്ലോ…”””
കണ്ണിലേക്കടിച്ച പ്രകാശം ഓർത്തു ജോ പറഞ്ഞു
പക്ഷെ ജോ കണ്ടത് അവനെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ആണ്
അയാൾ നിന്ന അതേ നിൽപ്പ് തന്നെ തുടർന്നു
മനസ്സിലൂടെ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ മിന്നി മറഞ്ഞു
“”””ജോ….?
അയാൾ ഒരു മിനിഷത്തെ പകപ്പ് മാറ്റി വെച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു
പക്ഷെ പൂർണ്ണമായും ശബ്ദം വെളിയിൽ വന്നില്ല
“””എന്താ…?
ജോ തലയുയർത്തി അയാളെ നോക്കി
അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുപാട് ഭാവങ്ങൾ ഓടി മറയുന്നതായി ജോയ്ക്ക് തോന്നി
ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് തന്നെ കയ്യിലെ പെട്ടിയൊക്കെ താഴെ ഇട്ടു അയാൾ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓടി
അശോകനെയും സുമിത്രയെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി മറയുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ജോ നോക്കി ഇരുന്നു
അവൻ ഒരു നിമിഷം തന്റെ കയ്യും കാലും ദേഹവുമെല്ലാം പരിശോദിച്ചു
പിന്നെ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റു
രണ്ടടി തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു നോക്കി
കാലുകൾക്കൊക്കെ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും കൊറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം അവ മാറി
അവൻ തന്റെ റൂം നോക്കി
കട്ടിലും കസേരയും താഴെ പൊട്ടി വീണു കിടക്കുന്ന ഒരു തുരുമ്പ് പിടിച്ച ചങ്ങലയും അല്ലാതെ അവിടെ മറ്റൊന്നും തന്നെ അവിടെ ഒണ്ടായിരുന്നില്ല
അവൻ അവനെ കുറിച്ചാലോചിച്ചു
കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊറേ നേരം കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു
എന്തൊക്കെയോ ഓർമ്മകൾ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്നു
പക്ഷെ ഒന്നും തന്നെ വക്തമായിരുന്നില്ല
ആകെ ഒരു മങ്ങൽ മാത്രം
പക്ഷെ തന്റെ ഇന്നലെ വരെ ഉള്ള അവസ്ഥ അവന് ഓർമ വന്നു
താനൊരു മാനസികവിഭ്രാന്തി ഉള്ള ഒരാൾ ആയിരുന്നെന്ന് അവന് മനസിലായി
തറയിൽ കിടന്ന ചങ്ങല അവൻ എടുത്തു
അതിലേക്കവൻ നോക്കി ഇരുന്നു
എന്തെന്ന് അറിയാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു
ഇടതുകൈയിൽ പിടിച്ച ചങ്ങല വിറക്കാൻ തുടങ്ങി
ചങ്ങലകളുടെ അഴികൾക്ക് ഭാരം കൂടി വരുന്നതായി അവന് തോന്നി
അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താനേ ചങ്ങല നിലത്തു വീണു
എങ്കിലും അവന്റെ ഇടതു കയ്യുടെ വിറയൽ മാറിയില്ല
ആ കൈക്ക് മുകളിലെ ഞരമ്പുകൾ കടും നീല നിറത്തിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി
കൈകൾക്ക് അസ്സഹനീയമായ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു
അവൻ തന്റെ രണ്ടു കൈകളും ഉയർത്തി നോക്കി
പക്ഷെ ഇടതു കയ്യിൽ മാത്രമേ അത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു
പതിയെ വേദന അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് കയറിവരാൻ തുടങ്ങി
ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവൻ നിലത്തു വീണു
കൈകൾ കൊണ്ട് നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗം പൊത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ടു ജോ നിലത്തു കിടന്നുരുണ്ടു
കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വേദന സഹിച്ചു പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു
പതിയെ അവന്റെ ശരീരം തളരുന്നതായി അവന് തോന്നി
കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തുടങ്ങി
പക്ഷെ കാഴ്ച പൂർണ്ണമായും മറഞ്ഞില്ല
ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ അവന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി
ആരൊക്കെയോ അവനെ വിളിക്കുന്നത് പോലെ
കൂടെ കൊറേ നിലവിളികൾ… മന്ത്രങ്ങൾ…. കണ്ണുകൾക്ക് മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചുവന്ന ദീപം
അവയുടെ തീക്ഷ്ഷ്ണമായ പ്രകാശത്തിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു
എങ്കിലും അവൻ വീണ്ടും കണ്ണു തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു
വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന ഒരു വാളുമായി ഒരു ജീവി അവന്റെ നേരെ പാഞടുത്തു