അയാൾ ജോയെ അന്വേഷിച്ചു
“””അവൻ ട്രീറ്റ്മെന്റ് റൂമിൽ തന്നെ ഉണ്ട് വിഷ്ണു…”””
അത് വരെ മിണ്ടാതിരുന്ന ആ വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു
“””ഓക്കേ.. ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ അമ്മാവാ…”””
അതും പറഞ്ഞു കയ്യിലെ പെട്ടിയും എടുത്തു അയാൾ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് ഉള്ള പടിക്കെട്ടുകൾ കയറി
മുകളിൽ ചെന്നപ്പോ കസേരയിൽ ഇരുന്നൊരാൾ സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
വിഷ്ണു കയറി വരുന്നത് കണ്ട അയാൾ ചാടി എണീറ്റു ജനലിലൂടെ വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സിഗരറ്റ് കളഞ്ഞു
“””ഇത് നിർത്താനായില്ലേ ഏട്ടാ…?
വിഷ്ണു അയാളോട് ചോദിച്ചു
“””അത് പിന്നെ വിഷ്ണു ടെൻഷൻ കൊണ്ട…”””
അയാൾ പറഞ്ഞു
ഒരു കൈലി മുണ്ടും ഷർട്ടും ആയിരുന്നു അയാളുടെ വേഷം
“””അമ്മാവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ശെരിക്കും ഭയന്നു… എന്താ ഇവിടെ ഉണ്ടായത്..?
തന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയത് എന്തിനാണെന്ന് അയാൾ അശോകനോട് ചോദിച്ചു
ആലിക്കൽ കുടുംബത്തിലെ ഗ്രഹനാഥൻ ആണ് താഴെ ഇരുന്ന രാഘവൻ
അയാൾക്ക് രണ്ടു മക്കൾ ആണ് അതിൽ ഇളയവൻ ആണ് അശോകൻ
“””അത് പിന്നെ…ഇന്നലെ രാത്രി ഒരു മൂന്നുമണി കഴിഞ്ഞു കാണും… രാത്രിക്കത്ത മരുന്നും ഭക്ഷണവുമൊക്കെ കൊടുത്തു റൂമിൽ കിടത്തിയത് ആയിരുന്നു ജോമോനെ..””
“””പിന്നെന്തു പറ്റി…?
“””എന്ത് സംഭവിച്ചെന്ന് അറിയില്ല.. പക്ഷെ റൂമിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളി കേട്ട ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നത്… പക്ഷെ റൂമിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു…”””
കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അശോകൻ വിശദീകരിച്ചു
“””അവൻ പിന്നെ എന്തിനാ നിലവിളിച്ചത്…?
വിഷ്ണു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു
“””അറിയില്ല വിഷ്ണു.. ഞങ്ങൾ ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ടത് ബോധം കെട്ടു കിടക്കുന്ന ജോയെ ആണ്…. പിന്നെ വെള്ളം ഒക്കെ തളിച്ച് എഴുന്നേപ്പിച്ചു…ഞങ്ങളൊക്കെ പരിജയം ഇല്ലാത്തവരെ പോലെയാ അവൻ അപ്പോ കണ്ടത്… ആകെ ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും… പിന്നെ ഹോം നേഴ്സ് വന്നു മരുന്നു കൊടുത്തുറക്കി…”””
തലേന്നത്തെ വിശേഷം മുഴുവൻ പറഞ്ഞയാൾ നിരാശനായി ഇരുന്നു
അപ്പോളേക്കും താഴെനിന്ന് അശോകന്റെ ഭാര്യ സുമിത്ര കയറി വന്നു…
താഴെ മറ്റുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു നിന്ന അവർ മുകളിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും വിങ്ങി പൊട്ടിയിരുന്നു
“””വിഷ്ണു.. നമ്മടെ ജോ… അവന് തീരെ സുഖമില്ലാതായി വരുവാ…. ഇത്രയും നാളും എന്നേം അശോകേട്ടനേയും ഒക്കെ തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നു.. ഇന്നിപ്പോ അതിനും കൂടി എന്റെ കുട്ടിക്ക് പറ്റണില്ല….”””
സാരിത്തലപ്പ് കൊണ്ട് മുഖമമർത്തി കരച്ചിലടക്കാൻ പാടുപെടുന്ന അവരെ വളരെ വിഷമത്തോടെ തന്നെ വിഷ്ണുവും അശോകനും നോക്കികണ്ടു
വിഷ്ണു അശോകനെ നോക്കി… ആ നോട്ടം മനസിലാക്കിയെന്നവണ്ണം അയാൾ സുമിത്രയേ വിളിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റൊരു മുറിയിലേക്ക് പോയി
വിഷ്ണു ആ വീടിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനമുള്ള ഒരു മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു
വളരെ ഉറപ്പുള്ള മരം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു വാതിൽ ആയിരുന്നു അത്
അത് തുറന്നയാൾ അകത്തു പ്രവേശിച്ചു
അവിടെ കണ്ട ഇരുമ്പു കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടന്നു മയങ്ങുക ആയിരുന്നു ജോ
അയാൾ അവനുരുകിൽ വന്നു നിന്നു
അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം കണ്ടപ്പോ അഞ്ജനയെ അയാൾ ഓർത്തു
ഓർമ്മകൾ അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ എത്തിയപ്പഴേക്കും അയാളുടെ കണ്ണുകളും ഈറനണിഞ്ഞു
അയാൾ കണ്ണ് തുടച്ചു
പിന്നെ മയങ്ങി കിടന്ന ജോയെ അയാൾ തട്ടി വിളിച്ചു
കൊറച്ചു നേരത്തെ ശ്രമത്തിനൊടുവിൽ അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു
ഒരുനിമിഷം വിഷ്ണു അത്ഭുതപെട്ടു
ജോയുടെ മുഖഭംഗി എന്ന് പറയുന്നത് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആയിരുന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വരെ
ആ കാപ്പി കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം നോക്കിയവർ ആരും പിന്നെ അത് മറക്കില്ലായിരുന്നു
ഇന്നലെവരെ ആ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയത് ആയിരുന്നു