തൃശൂരിലെ ഒരു പ്രമുഖ പാരമ്പര്യ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടതാണ് അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും. പടിപ്പുര വീടും ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥ വീടും. ബിസിനസിന്റെ കാര്യത്തിൽ രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും ഭയങ്കര ശത്രുതയിൽ ആണ്. കണ്ടാൽ കടിച്ചു കീറാൻ നിക്കുന്ന പോലെ.. പല ബിസിനസുകളിലും പരസ്പരം പാരവച്ചു അവർ എപ്പോഴും വഴക്ക് ആയിരുന്നു. അത് പിന്നീട് കുടുംബങ്ങൾക്കിടയിലും പരന്നു. അതിന്റെ ഇടയിലാണ് രണ്ടു വീടുകളിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും പ്രേമത്തിലാവുന്നത്. കോളേജിൽ തുടങ്ങിയ പ്രണയം രണ്ടുപേരും വീട്ടിൽ ചെന്ന് പറയാൻ പേടിയായത്തോടെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി. പിരിയാൻ കഴിയില്ല എന്നുറപ്പായപ്പോൾ രണ്ടു പേരും ഒളിച്ചോടാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ഒരു ഉത്സവ രാത്രിയിൽ അവർ ഒളിച്ചോടുന്നു.. അതോടെ രണ്ടു വീടുകളിലെ ശത്രുത വർദ്ധിക്കുന്നു. കുറെ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർക്കു മോൾ ജനിക്കുന്നു. അവൾക്കു ആവണി എന്ന് പേരിടുന്നു. ആ കുട്ടി വലുതായി അവൾ പ്ലസ്ടു പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാർ അയാളെ കാണുകയും തല്ല് പിടിക്കൊടുവിൽ അമ്മ വെട്ടേറ്റു മരിക്കുന്നു. അതോടെ അച്ഛൻ ഒരു മാനസിക രോഗിയെ പോലെ ആയി. തങ്ങളുടെ മകളെ കൊന്നതറിഞ്ഞു അമ്മ വീട്ടുകാർ അച്ഛനെ അടിക്കുന്നു. അവരുടെ വീടുകളിലും പ്രശ്നം നടക്കുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ ആയ അച്ഛൻ ക്രമേണ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങി. ഇപ്പോൾ മകൾക്കു വേണ്ടി കേസ് നടത്തുകയാണ് രണ്ടു കൂട്ടരും. ഒരു ട്രസ്റ്റിന്റെ കീഴിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ആവണി പിന്നീട് ജോലിക്ക് വേണ്ടിയും അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നതിനു വേണ്ടിയും കണ്ടെത്തിയ ജോലിയാണ് ഇത്. നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ ആവണിക്ക് പേടിയാണ്. തന്നെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ രണ്ടു കൂട്ടർക്കും ഇടയിൽ പെട്ടു താൻ കൊല്ലപ്പെടുമോ എന്നുള്ള ഭയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു!!!!
“””ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഒരു അനാഥയാണ്.. എനിക്ക് സ്വന്തമെന്നു പറയാൻ ആരുമില്ല””
ആവണി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഈറനണിഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവളെ മിയ വാരി പുണർന്നു.. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ജെയ്സൺ കടലിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ആ കടൽ കാറ്റ് ആ നിമിഷങ്ങളെ ശാന്തമായി തലോടി.
നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതിനപ്പുറം ഓരോന്നിനും ഓരോ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്റെ ചിന്തകൾ എല്ലാം തെറ്റായിരുന്നെന്നു എനിക്ക് മനസിലായി. പക്ഷെ അപ്പോഴും അവളോട് തുറന്നു സംസാരിക്കാനും ഇടപെടാനും ഒരു മടി. ചിലപ്പോൾ ആദ്യം മുതലേ അങ്ങനെ ആയതു കൊണ്ടായിരിക്കാം. എന്തായാലും അങ്ങനെ തന്നെ പോകട്ടെയെന്നു ഞാൻ കരുതി. മിയ വന്നു വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞെങ്കിലും ആവണി അപ്പോഴും പുഞ്ചിരിച്ചു.. ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് പോയി.
ആ ടൂർ ദിനങ്ങൾ അവൾ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ആരെയും ഭയപ്പെടാതെ.!!!!
ആ ടൂർ പെട്ടെന്ന് തീർന്നതു പോലെ തോന്നി.. എല്ലാവരും അവനവന്റെ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. എപ്പോഴും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ആവണി ചുറ്റും നിരീക്ഷിക്കുന്നത് കാണാം. ചിലപ്പോൾ താൻ അറിയാവുന്ന മുഖങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടോന്നു നോക്കുകയാവും.
ഒരു ദിവസം ആവണി എന്തോ ഡൌട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാനതു അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവൾ സാധാരണ പോലെ താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു. എനിക്കൊരു പേടിയായിരുന്നു അവളോട് സംസാരിക്കാൻ. ചിലപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ അവളെ സ്വാധീനിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് അവൾക്കു തോന്നിയാലോ.. കാരണം അവൾ അനാഥയാണ്. ഈ അവസരങ്ങളിൽ അവളെ മുതലെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരാണ് സമൂഹത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്. അത് എന്നെ അവളുമായിട്ടുള്ള കൂടുതൽ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്നും തടുത്തു.
ഒരിക്കൽ മിയ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അന്ന് ആവണി വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു..
“”ടാ അവൾക്കു നല്ല പനിയുണ്ട്. ഞാൻ വിളിച്ചിരുന്നു. നിനക്കൊന്നു വിളിച്ചൂടെ “”
“”ഞാനോ? അതൊന്നും വേണ്ട.. നീ വിളിച്ചില്ലേ അത് മതി “”