പൂവിലേക്ക് ചേർത്തുവെച്ച് അവൻ ഒന്നുരസ്സി. അവൾ കിടന്നു പുളഞ്ഞു. വിടവ് തീരെയില്ലാത്തതിനാൽ ഒരൂഹം വെച്ചാണവൻ അവനെ ഇറ്റുരച്ചത്. പക്ഷേ അതവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചത് ഇതുവരെ അറിയാത്ത സുഖമായിരുന്നു. പെട്ടന്നവളുടെ വിടവിനെ പിളർത്തിക്കൊണ്ട് അവനവളുടെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. അവളുടെ നിലവിളി അവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ കുമിളകളായി പൊട്ടി. അവളവന്റെ പുറം മാന്തിക്കീറി. ചുണ്ടു മാറ്റാതെ വലംകൈകൊണ്ടു അവനവളുടെ ഇടംമുല ചെറുതായി അമർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ നീറിപ്പുകയുകയായിരിക്കും എന്നറിയാവുന്നതിനാൽ അവൻ കുറേനേരം അനക്കിയില്ല.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞു അവളുടെ എതിർപ്പ് കുറഞ്ഞു എന്നു തോന്നിയതും അവൻ അരക്കെട്ട് ഒന്നിളക്കി. അവൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചെങ്കിലും അവൻ പിന്നെ നിർത്തിയില്ല. അത്ര സുഖമാണ് അവൾ നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവനപ്പോൾ അവന്റെ സുഖം മാത്രമാണ് ഓർത്തത്. കുറേക്കഴിഞ്ഞതും അവളും സുഖത്തിലേക്ക് വഴിമാറി.
തന്റെ കുട്ടനെ ഞെക്കിപ്പിഴിയുന്ന അവളുടെ ഉള്ളറയിലെ കോശങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം അവൻ അവളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി. ഇടക്കിടക്ക് ആ മാമ്പഴങ്ങളെ ഒന്നു ഉരിഞ്ചാനും അവൻ മറന്നില്ല. അവരുടെ ഞെരുക്കവും മൂളലും ആഭരണങ്ങൾ ഇളകുന്ന ശബ്ദവും അന്തരീക്ഷത്തെ ശബ്ദമുഖരിതമാക്കി. ഇരുവരും രതിയുടെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ തേടി അലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ കാലുകൾ കൊണ്ടവനെ തന്നോട് ചേർത്തമർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. കൈകൊണ്ട് അവന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടക്കവൻ മാമ്പഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖം അമർത്തുമ്പോൾ അവൾ ആ മുഖം അവയിലേക്ക് അവളറിയാതെ അമർത്തിയിരുന്നു.
ഈ സംഗമം കണ്ടിട്ടാവണം നാഗങ്ങളും അടുത്തുതന്നെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടു നാഗങ്ങളും രണ്ടു മനുഷ്യ നാഗങ്ങളും ആ അമ്പലമുറ്റത്തെ യക്ഷിപ്രതിമകളെ നോക്കുകുത്തിയാക്കി ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു. അവസാനം ചുറ്റഴിഞ്ഞവർ തളർന്നു കിടക്കുമ്പോളും ആരുമവരെ ശല്യപ്പെടുത്തിയില്ല.
എത്രനേരം കിടന്നു എന്നറിയില്ല….കണ്ണൻ എഴുനേറ്റു. നേരം പുലരാറായോ??? വെട്ടം വീണട്ടില്ല. അവൻ അവളെ നോക്കി. പാവം. ഒന്നുമറിയാതെ തളർന്നു കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ അംഗലാവണ്യം ഇത്തിരി കൂടിയോ??? അവൻ അവളെ കുലുക്കിവിളിച്ചു.
രാധൂട്ടി……
മ്…. പതിമയക്കത്തിൽ എന്നപോലെ അവൾ വിളികേട്ടു.
വാ പോകാം…
അവളത് കേട്ടത് കൂടിയില്ല. ഒന്നു രണ്ടു തവണ ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ അവൾ എണീറ്റു. പാവം വേദനകൊണ്ടാവും വേച്ചുപോവുകയാണ്. അവനിലേക്ക് ചാരിനിന്നാണ് അവൾ ആ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തണിഞ്ഞത്.
വാ പോകാം….അവൻ അവളുടെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
എവിടേക്ക് എന്നവൾ ചോദിച്ചില്ല. അവൾ ഒരടി വെച്ചെയുള്ളൂ. പിളർപ്പിനുള്ളിലെ വേദന കൊണ്ട് പാവം വേച്ചുപോയി.
കണ്ണൻ മറ്റൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…അവളെ കോരിയെടുത്തു നടന്നു. എവിടെക്ക് എന്നറിയാത്ത ആ യാത്ര അവിടെ തുടങ്ങി.
ആരും ശല്യപ്പെടുത്താൻ ഇല്ലാത്ത…ആരുമാറിയാത്ത ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് അവൻ അവളെയും കൊണ്ടു നടന്നു. അവളുടെ ഭാരം അവന് അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലുമില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടുപ്പറ്റി അവൾ ആ കഴുത്തിലങ്ങനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.
ഈ കാഴ്ച്ച നോക്കി നിന്ന നാഗദൈവങ്ങളും അവളുടെ ദേവിയും സംതൃപിയോടെ അവർക്ക് യാത്രാമൊഴി അരുളി….അതിന്റെ സാക്ഷ്യം എന്നവണ്ണം ഒരു കാഞ്ഞിരപ്പൂ എവിടുന്നോ അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് വന്നുവീണു……
നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ജോ