: അമ്മ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ…
: മതിയെടി.. വയറ്റിലെന്തോ നല്ല സുഖമില്ല
: അതവിടെ വച്ചിട്ട് അമ്മ പോയി കിടന്നോ.. ഞാൻ കഴുകിക്കോളാം
ഇന്ദു കയ്യും കഴുകി ഓടിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. അവൾ നേരെ റൂമിൽ ചെന്ന് ബാത്റൂമിൽ കയറി ടാപ്പും തുറന്നുവച്ച് ചുമ്മാ അവിടിരുന്നു. ഇന്ദുവിന് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരുതരം ഉഷ്ണവും വിറയലുമൊക്കെ തോന്നി.. ഒത്തിരി നേരം കഴിഞ്ഞു രേണുക കതകിൽ മുട്ടിയപ്പോഴാണ് ഇന്ദു സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തത്. ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ മകളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാനായി അവൾ മുഖമൊക്കെ കഴുകി ഫ്ലഷ് അമർത്തി പുറത്തേക്ക് വന്നു..
: അമ്മക്ക് വയ്യേ… നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയാലോ
: ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.. നീ പോയി അവന്റെ കൂടെ നിക്ക്. ഞാൻ കുറച്ചുനേരം കിടക്കട്ടെ
: ലെമൺ ടീ ഉണ്ടാക്കട്ടെ ഞാൻ..
: നീയൊന്ന് പോ എന്റെ മോളെ.. കുറച്ചു സമയം കിടന്ന ശരിയാവും..
: ഉം… വാതിലടക്കണ്ട.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടേൽ വിളിച്ചാൽ മതി
രേണു പോയ ഉടനെ ഇന്ദു ഫോണെടുത്ത് ആദിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു.
: ആദീ.. എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലെടാ.. നീ ഇങ്ങനെ എന്നെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ
: ഇന്ദൂട്ടി ഇങ്ങനെ പേടിച്ചാലോ… ഇത് കുറച്ച് ഓവറാണ് കേട്ടോ
: നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്.. എനിക്ക് ചെറിയൊരു വീട് നോക്കി താ.. ഇവിടെ നിന്ന ചിലപ്പോ ഞാൻ ഉരുകി തീരും.
: ഇന്ദു ഒരിടത്തും പോവണ്ട… രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോ എല്ലാം ശരിയാവും..
: പോട… ഞാൻതന്നെ നോക്കിക്കോളാം..
: ചൂടാവല്ലേ മുത്തേ..
: നീ വേഗം മെസേജ് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യ്.. ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ
: ഉമ്മ.. ഉറങ്ങിക്കോ
ഇന്ദുവിന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ട് ആദിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. എന്നാലും ഇങ്ങനെ പേടിക്കണോ. റൂമിലേക്ക് വന്ന രേണു ആദിയെ കൂട്ടികൊണ്ട് വീടൊക്കെ കാണുവാനായി ഇറങ്ങി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു മുകളിലത്തെ ബാൽക്കണിയിൽ ചെന്ന് ഒത്തിരി നേരം വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ടിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് ബാൽക്കണിക്ക് താഴെയുള്ള മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന ഇന്ദുവിന് കേൾക്കാം. ഇന്ദു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ജനലരികിൽ പോയിരുന്നു. രേണു കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറയുന്നത് ഇന്ദുവിന് കേൾക്കാം. ആദി ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചമർത്തുമ്പോൾ രേണു ഉണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾവരെ ഇന്ദുവിന്റെ കാതുകളിലെത്തി. എരിവും പുളിയുമുള്ള ആദിയുടെ സംസാരവും രേണുവിന്റെ മറുപടികളും ഇന്ദുവിനെ ഓർമകളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി. കഴിഞ്ഞുപോയ നല്ല നാളുകൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇന്ദുവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. തന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് കരുതിയ ആദിയെ മോൾക്കുവേണ്ടി കൈവിട്ടു എന്നോർക്കുമ്പോൾ ഇന്ദുവെന്ന പെണ്ണിന്റെയുള്ളിൽ അല്പം നിരാശ തോന്നി. അതേസമയം മോൾക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതമുണ്ടാവുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു ഇന്ദുവെന്ന അമ്മ. താൻ ഈ വീട്ടിൽ തുടർന്നാൽ അത് മകൾ ആസ്വദിക്കേണ്ട നല്ല നിമിഷങ്ങൾക്ക് തടയിടുമെന്ന് കരുതി ഇന്ദു മറ്റൊരിടത്തേക്ക് താമസം മാറാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. മോളുടെ സന്തോഷം കെടുത്തുന്നതിലുപരി തന്റെയുള്ളിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടുന്ന കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഭയമാണ് ഇന്ദുവിനെകൊണ്ട് ഇങ്ങനൊരു തീരുമാനത്തിലെത്തിച്ചത്.
രാത്രി കഴിക്കാൻ നേരം ഇന്ദു മാത്രം വിശപ്പില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് മാറിനിന്നു. രണ്ടുപേരും കഴിച്ച ശേഷമാണ് ഇന്ദു അല്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്. ഇന്ദുവിന്റെ ഈ അവസ്ഥ ആദിയെ വല്ലാതെ സങ്കടത്തിലാക്കി. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നിട്ടും ഇന്ദുവിനും ആദിക്കും ഉറക്കം വന്നില്ല. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്പോയി ഇന്ദുവിന്റെ കതകിൽ മുട്ടി. കതക് തുറന്ന ഇന്ദു അവനെക്കണ്ട് ഞെട്ടി. അവൾ പതുക്കെ അവനുമായി സംസാരിച്ചു…
: എന്റെ പൊന്നു മോനല്ലേ.. നീയൊന്ന് പോയിത്താ.. അല്ലെങ്കിൽ എന്നെയങ്ങ് കൊല്ല്
: പേടിക്കണ്ട രേണു ഉറങ്ങി…
: പ്ലീസ് ആദീ.. രക്ഷിച്ച ആള് തന്നെ ഇങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കല്ലേ.. നമുക്ക് പുറത്തെവിടെങ്കിലുംവച്ച് കാണാം..
: ഇന്ദൂട്ടി വന്നേ.. എനിക്ക് വയ്യ എന്റെ ഇന്ദൂട്ടി ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത് കാണാൻ