കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് അടുക്കളയിലെ പണികള് തീര്ത്ത് സുശീലയും ലേഖയും പുറത്ത് വന്നു.
“ഭയങ്കര ആവി. മഴയ്ക്കാരിക്കും..”
വരാന്തയില് ഇരുന്നുകൊണ്ട് സുശീല പറഞ്ഞു. ലേഖ അവളുടെ താഴെ പടിയില് ഇരുന്നു. വേലായുധന് സുശീല കാണാതെ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ ആര്ത്തിപൂണ്ട കണ്ണുകള് അയാളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചില് ആയിരുന്നു. കാടുപോലെ വളര്ന്നിരുന്ന അയാളുടെ രോമക്കാട്ടില് മുഖം ഇട്ടുരയ്ക്കാന് ലേഖയ്ക്ക് കൊതി തോന്നി.
“രാത്രി മഴ പെയ്തേക്കും” വേലായുധന് ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
കുന്തിച്ചിരുന്ന ലേഖയുടെ കൊഴുത്ത തുടകള് പകുതിയും നഗ്നമായിരുന്നു. അയാളെ അത് കാണിക്കാന് തന്നെയായിരുന്നു അവള് പാവാട ധരിച്ചത്. അയാള് ആക്രാന്തത്തോടെ തന്റെ കാലുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് ലേഖയ്ക്ക് ഹരം കയറി.
“പകല് ഒറങ്ങിയ കൊണ്ട് ഒറക്കം വരുന്നില്ല..”
നാരയണന് ബീഡിയുടെ പുക വലിച്ചൂതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇടിത്തീ വീണ പോലെ വേലായുധന് അവനെ നോക്കി; പിന്നെ ലേഖയെയും. അവള് സുശീല കാരണം നോട്ടം മാറ്റി ഒരു പാട്ട് മൂളി.
കുറെ നേരം അവര് പലതും സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവസാനം സുശീലയ്ക്ക് ഉറക്കം വരാന് തുടങ്ങി. അവളും നാരായണനും ഉറങ്ങാനായി വേലായുധനും ലേഖയും അക്ഷമയോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോള് ലേഖയുടെ മുഖം തുടുത്തു.
“ലേഖ കിടക്കുന്നില്ലേ” സുശീല കോട്ടുവായ ഇട്ടുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അവള് മൂളി. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് വേലായുധനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
“എന്നാ ചേട്ടാ ഞാന് കിടക്കാന് പോവ്വാ.നല്ല ക്ഷീണം” സുശീല പറഞ്ഞു.
“ശരി..നീ കെടന്നോ” അയാള് പറഞ്ഞു. അതിനിടെ നാരയണന് അടുത്ത ബീഡി കത്തിച്ചു.
“എന്താ അളിയാ ഞാന് തന്നത് അടിച്ചില്ലേ” വേലായുധന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
“അടിച്ചു..കുറച്ചൂടെ ബാക്കി ഉണ്ട്..അത് കിടക്കാന് നേരം തീര്ക്കാം” നാരായണന് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദം കുഴഞ്ഞിരുന്നു.
“എന്നാല് വാ കിടക്കാം..അളിയന് രാവിലെ പോണ്ടതല്ലേ” ലേഖയുടെ പൂറും മുലകളും തിന്നാനും അവളെ കൊതിതീരെ ഊക്കാനും ഭ്രാന്തെടുത്ത് നില്ക്കുകയായിരുന്ന വേലായുധന് പറഞ്ഞു.
“ഒറക്കം വരുന്നില്ല..” നാരായണന് ബീഡി വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
വേലായുധന് അവനെ കൊല്ലാനുള്ള കോപം വന്നെങ്കിലും നിയന്ത്രിച്ചു.
“എന്നുപറഞ്ഞാ നാളെ അങ്ങ് ചെന്നിട്ടു ജോലിക്ക് പോണ്ടായോ” അയാള് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് ചോദിച്ചു. നാരായണന് മൂളി.
“എങ്കീ വാ..നേരത്തെ കെടന്നാല് നേരത്തെ എഴുന്നേക്കാം”
അങ്ങനെ വേലായുധന്റെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി നാരായണന് വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
“അളിയന് ചെന്ന് ബാക്കിയുള്ള അതങ്ങ് പിടിപ്പിക്ക്..ഉറക്കം താനേ വരും”
ഉള്ളില് കയറി കതകടച്ചുകൊണ്ട് വേലായുധന് പറഞ്ഞു. നാരയണന് ആടിയാടി നിന്ന് മൂളിയ ശേഷം അവന്റെ മുറിയില് കയറി. ലേഖ കട്ടിലില് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവന് ചെന്നു മദ്യം എടുത്ത് വെള്ളം പോലും ചേര്ക്കാതെ ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു. ലേഖ തനിക്കത് ബാധകമേ അല്ലെന്ന മട്ടില് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്ങനെയും പണ്ടാരം ഒന്ന് ഉറങ്ങിക്കിട്ടിയാല് മതി എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത. മദ്യത്തിനു പുറമേ കുറച്ച് വെള്ളം കൂടി കുടിച്ച ശേഷം നാരായണന് കിടന്നു.
“നിനക്കും ഒറക്കം വരുന്നില്ലേ” കട്ടിലില് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഭാര്യയോട് അവന് ചോദിച്ചു.
“ചേട്ടന് ഉറങ്ങ്..രാവിലെ ജോലിക്ക് പോണ്ടതല്ലേ?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നല്കാതെ അവള് മുടി മുകളിലേക്ക് കെട്ടിവച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഉം പോണം..പഷേ ഒറക്കം വരുന്നില്ല. അതൂടങ്ങ് തീര്ത്തേക്കാം” അവന് പറഞ്ഞു.
അതീവ സ്വാദിഷ്ഠമായ മാംസാഹാരം ചൂടോടെ മുന്പില് വിളമ്പിയിട്ടും അത് അനുഭവിക്കാനുള്ള യോഗമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ നാരയാണന് ചെന്നു ബാക്കി മദ്യം കൂടി കുടിച്ചു. വീണ്ടും വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം അവന് ആടിയാടി വന്നു കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. ലേഖ പ്രതീക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി. അവന്റെ ബോധം നശിക്കണേ എന്നവള് അതിയായി ആശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടയിടുക്കിലെ അനിയന്ത്രിതമായ കടി പണിപ്പെട്ട് നിയന്ത്രിച്ച് ലേഖ എഴുന്നേറ്റു.
“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കട്ടെ ചേട്ടാ” അവള് ചോദിച്ചു.