ലേഖയുടെ പടയോട്ടം 4

നാരായണന്റെ കൂര്‍ക്കം അവള്‍ കേട്ടു. ലേഖയുടെ രോമങ്ങള്‍ ഒന്നടങ്കം എഴുന്നുനിന്നു. അങ്ങനെ അയാള്‍ ഉറങ്ങിയിരിക്കുന്നു! ജനലഴികളില്‍ ചന്തികള്‍ അമര്‍ത്തി അവള്‍ നാരായണനെ നോക്കി. തണുത്ത കമ്പികള്‍ നഗ്നമായ ചന്തികളില്‍ മുട്ടിയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് ഭയങ്കര സുഖം തോന്നി. വേലായുധന്‍ ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ വന്നെങ്കില്‍ എന്നവള്‍ അതിയായി മോഹിച്ചു. തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയടിച്ചു. ഏതോ നായ ഓലിയിടുന്ന ശബ്ദം! അവള്‍ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ തെറിച്ച മുലകള്‍ ജനല്‍ കമ്പികളുടെ ഉള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കാറ്റിന്റെ ശക്തി കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മരച്ചില്ലകള്‍ ഇരുളില്‍ താണ്ഡവമാടുന്നത് ലേഖ കണ്ടു. പ്രകൃതിക്കും മദം ഇളകിയിരിക്കുന്നു. മഴത്തുള്ളികള്‍ വീണു തുടങ്ങിയത് അവളറിഞ്ഞു. കാറ്റില്‍ ജലത്തുള്ളികള്‍ അവളുടെ നഗ്നമായ ദേഹത്തേക്ക് പതിച്ചു. മഴ എത്തിയിരിക്കുന്നു!
ലേഖ കാമാര്‍ത്തിയോടെ തന്റെ മുലകള്‍ തഴുകി. മഴ ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. അവളുടെ മുലഞെട്ടുകള്‍ പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു. ലേഖ അവളുടെ ദേഹത്ത് ആകെ അവശേഷിച്ചിരുന്ന പാന്റീസ് ഊരി സ്വയം മണത്തുനോക്കി. അതില്‍ പറ്റിയ മദജലം അവള്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ നക്കി. അതേപടി മുകളിലേക്ക് ചെല്ലാന്‍ അവളുടെ മനസ് ഭ്രാന്തമായി മോഹിച്ചു. പക്ഷെ അതിനുള്ള ധൈര്യം അവള്‍ക്കില്ലായിരുന്നു. പുറത്ത് നിന്നും ജലകണങ്ങള്‍ തുടരെത്തുടരെ ദേഹത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീഴാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ വന്നു കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു കാലുകള്‍ കവച്ചു.

പാന്റീസ് അവള്‍ താഴേക്കിട്ടു. പുറത്ത് മഴ ആര്‍ത്തിരമ്പി പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. കൊഴുത്ത തുടകളകത്തി ലേഖ പുരുഷസുഖത്തിനായി വന്യമായ ആസക്തിയോടെ കിടന്നു. മുകളില്‍ വേലായുധന്‍ ഉണ്ട്. അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നാല്‍ തനിക്ക് വേണ്ടതിലധികം തന്നെ കിട്ടും. പക്ഷെ കഷ്ടകാലത്തിന് ചേച്ചി എങ്ങാനും ഉണര്‍ന്നു വന്നാല്‍? അവള്‍ക്ക് മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. പക്ഷെ സുഖത്തിനു മുറവിളി കൂട്ടുന്ന ശരീരത്തിന് ആശ്വാസം നല്‍കാന്‍ അവള്‍ കൈവിരലുകള്‍ പൂറിന്റെ വഴുവഴുത്ത പിളര്‍പ്പിലേക്ക് കയറ്റി.

വേലായുധന്‍ മുകളില്‍ വെരുകിനെപ്പോലെ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടക്കുകയായിരുന്നു. താഴെ ഭാര്യ ഉള്ളതിനാല്‍ അയാള്‍ക്ക് ലേഖയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലാന്‍ ധൈര്യം പോരായിരുന്നു. വല്ല വിധേനയും അവള്‍ ഉണരുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ അളിയന്‍ ഉണരുകയോ ചെയ്താല്‍ പിന്നെ ജീവിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. പക്ഷെ അതിനേക്കാളൊക്കെ ഉപരിയായി ലേഖയുടെ കാമാസക്തി നിറഞ്ഞ നോട്ടവും അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരവും അയാളെ താഴേക്ക് പോകാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. തനിക്ക് പോകാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല എന്ന് വേലായുധന്‍ നിസ്സഹായതയോടെ അറിഞ്ഞു. കുന്തിച്ചിരുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകള്‍ ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അയാള്‍ പരവേശം മൂത്ത് ഒരു പെഗ് ഒഴിച്ചടിച്ചു. ഒന്ന് രണ്ടു തവണ അയാള്‍ പടികള്‍ പകുതി ഇറങ്ങിയിട്ട് തിരികെ കയറി. സമയം പതിനൊന്നായിട്ടും വേലായുധന് ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്താന്‍ സാധിച്ചില്ല. നാശം പിടിച്ച നാരായണന്‍ മുകളില്‍ കിടന്നിരുന്നെങ്കില്‍ സംഗതി എത്ര സുഗമമായി നടന്നേനെ! അപ്പോഴാണ് മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയത്. വേലായുധന്‍ നോക്കി. ഈ മഴ കുറെ നേരം നിന്നു പെയ്യും എന്നയാള്‍ക്ക് മനസിലായി. അന്തരീക്ഷം തണുത്തിട്ടും വേലായുധന്റെ ശരീരം ചൂടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒടുവില്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് അയാള്‍ മെല്ലെ പടികള്‍ ഇറങ്ങി. ഭയം കാമത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ തോറ്റുപോയിരുന്നു. ലേഖയുടെ കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരം വേലായുധനെ അയാള്‍ അറിയാതെ താഴേക്ക് വലിച്ചിറക്കി. അയാള്‍ ചെന്ന് ഭാര്യയുടെ മുറിയില്‍ നോക്കി. അവള്‍ നല്ല ഉറക്കമാണ്. സുശീല കിടന്നാല്‍ പിന്നെ രാവിലെ മാത്രമേ ഉണരൂ എന്നയാള്‍ക്ക് അറിയാംഅവിടെ നിന്നും അയാള്‍ ലേഖയുടെ മുറിയുടെ വാതില്‍ക്കലെത്തി കതകില്‍ മെല്ലെ തള്ളി. അത് ഉള്ളിലേക്ക് തുറന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *