“നെനക്ക് ഒരു മാറ്റോം ഇല്ലല്ലോടാ,”
എന്റെ തോളില് പതിയെ ഇടിച്ചുകൊണ്ട് അവന് പറഞ്ഞു.
“നീയെന്നാ തീറ്റേം കുടീം ഒന്നുമില്ലേ? അന്നത്തെപ്പോലെ തന്നെ ഇപ്പഴും! എല്ലും തോലുവായിട്ട്…എന്നെ നോക്കിക്കേ…ഞാന് നല്ല സൂപ്പര് മസില്മാനായില്ലേ?”
ശരിയാണ്. പണ്ടേ തന്നെ കൂറ്റന് ഒരു മനുഷ്യനാണ് കാര്ലോസ്. കൈകാലുകള് നിറയെ മാംസപേശികള്! വിരിഞ്ഞ വലിയ മാറിടം. ഒതുങ്ങിയ വയര്. തടിച്ചുകൊഴുത്ത തുടകളും വലിയ കാലുകളും. മസില് ഉയര്ന്നിറങ്ങുന്ന വലിയ കൈകള്…
അപ്പോഴാണ് അമ്മ അകത്ത് നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്. നൈറ്റി അരയില് കുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാരണം അമ്മയുടെ കാല് മുട്ടിന് താഴെയുള്ള കാലിന്റെ വെളുപ്പും കൊഴുപ്പും മുഴുവന് വെളിയില് കാണാം.
“എന്റെമ്മേ!”
അമ്മയെ നോക്കി കാര്ലോസ് അങ്ങനെ പറയുന്നത് ഞാന് വ്യക്തമായും കേട്ടു. അവന്റെ മുഖത്ത് വലിയ അദ്ഭുതഭാവം ഞാന് കണ്ടു.
അത് കണ്ട്, നേര് പറഞ്ഞാല് അവനെ ഒറ്റയടിക്ക് കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം വന്നു, എനിക്ക്. ഒന്നാമത് അമ്മയേയും കൊണ്ട് എപ്പോള് പുറത്ത് പോയാലും ആണുങ്ങളുടെ കണ്ണു പറിക്കാതെയുള്ള ഒരു മാതിരി നോട്ടവും കമന്റ്റുകളും എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. സാരിയുടുത്താലും ചുരിദാറിട്ടാലും അമിത വലിപ്പമുള്ള മുലകള് എല്ലാവരുടെയും നോട്ടമേല്ക്കുവാന് പുറത്തേക്ക് തുള്ളിത്തെറിച്ച് കിടക്കും. എപ്പോള് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലും കാണാം ആണുങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് വേര്പെടുത്തുവാനാകാത്ത വിധം അമ്മയുടെ അമിത വലിപ്പമുള്ള ചന്തികളില് പറ്റിപ്പിടിച്ചു നില്ക്കുന്നത്…
അവരുടെ നോട്ടങ്ങളില് പോലും അസ്വസ്ഥനായിരുന്ന ഞാന്. അപ്പോള് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വെറുക്കുന്ന ഇവന് അമ്മയെ വായ് പൊളിച്ച് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു നോക്കി നിന്നാല് കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം വരില്ലേ?
“നീ അവിടെ നിക്കുവാണോ ഇപ്പഴും?”
അമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“അതാരാടാ?”
കാര്ലോസിനെ കണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ശ്യാമിന്റെ ഫ്രണ്ടാ…”
ഞാന് എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുമ്പ് കാര്ലോസ് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“ഇപ്പം നിങ്ങടെ അയലോക്കവും!”
എന്നിട്ടവന് അമ്മയെ ആകെയൊന്ന് നോക്കി.
“ശ്യാമിന്റെ സിസ്റ്റര് ആണോ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്മ ചിരിച്ചു.
അമ്മ ചിരിക്കുന്നോ!
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല!
അമ്മയുടെ ചിരി എന്നെ അതിയായി ത്രില്ലടിപ്പിച്ചു.
ഒരുപാട് നാളായി അമ്മയെ ചിരിച്ചു കണ്ടിട്ട്. ഒരുപാട് നാളെന്ന് വെച്ചാല് ഏകദേശം രണ്ടു വര്ഷം.
അമ്മയുടെ അനിയത്തി, എന്റെ രേഖ ആന്റി മരിച്ചതിന് ശേഷം. അമ്മയാണ് ആന്റിയെ വളര്ത്തിയതും പഠിപ്പിച്ചതുമെല്ലാം. ആന്റി ഒരാശുപത്രിയില് നേഴ്സായിരുന്നു. ദൂരെ ടൌണില്. വീടും ആശുപത്രിയും തമ്മിലുള്ള ദൂരമേറെയായതിനാല് അടുത്ത് തന്നെ രണ്ടുമൂന്ന് നേഴ്സുമാര് ഒരുമിച്ച് ഒരു ചെറിയ വീടെടുത്ത് താമസിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വീടിനു വെളിയില് ആന്റിയുടെ ജീവനില്ലാത്ത ശരീരം കാണപ്പെട്ടു. പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടം റിപ്പോര്ട്ടില് ബലാത്സംഘം ചെയ്യപ്പെട്ട്, പിന്നെ കഴുത്ത് ഞെരിച്ച് കൊലപ്പെടുത്തിയത് എന്നാണ്.
പോലീസ് അന്വേഷണമൊക്കെയുണ്ടായെങ്കിലും കേസ് എവിടെയുമെത്തിയില്ല.
അന്ന് മുതല് അമ്മ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയില്ലാതെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
“അയ്യോ അല്ല, ഇവന്റെ അമ്മയാ…”
“ഓ!”
അവന് പെട്ടെന്ന് മുഖം പൊളിച്ച് അദ്ഭുതം കാണിച്ച് അമ്മയെയും എന്നേയും മാറി മാറി നോക്കി.
“സോറി കേട്ടോ…”
അവന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“കണ്ടാ ഇവന്റെ അമ്മയാകാനുള്ള പ്രായം ഒന്നും തോന്നിക്കത്തില്ല കേട്ടോ…അതുകൊണ്ടാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ…”
അമ്മ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“എന്നതാ വീട്ടുപേര്?”