“നേരത്തെ വീട്ടിലെ എല്ലാ കാര്യോം ചെയ്യുവാരുന്നു…ഈയിടെ ആയിട്ട്…”
അമ്മ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
“അതാ കാര്യം അല്ലെ? ഹ്മം…”
അവനൊന്ന് അമര്ത്തി മൂളി.
“ഇപ്പഴും ഉള്ള് ഡ്രൈ ആക്കി വെക്കരുത്…”
ഫ്രീസറില് കൈവിരലുകള് കൊണ്ട് കുത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു.
“ഇടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ, വിരല് ആയാലും മതി..ഇങ്ങനെ കുത്തീം ഞരടീം ഒക്കെ നോക്കണം…അല്ലേല് പ്രോബ്ലവാ…”
എന്റെ ഉള്ള് ദേഷ്യം കൊണ്ട് കത്താന് തുടങ്ങി. അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടിട്ട്.
അമ്മ പക്ഷെ പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ്.
“ഇനിയൊന്നു നോക്കിക്കേ,”
കൈ ഫ്രീസറില് നിന്നും മാറ്റി പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് അവന് ചോദിച്ചു.
അമ്മ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേര്ന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കി. ഫ്രീസറിലെക്ക് കൈ കടത്തി നോക്കി.
“ശരിയാണല്ലോ…”
അമ്മ ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഓക്കേയായല്ലോ…താങ്ക്യൂ…”
“വീട്ടിലെ ഈ ടൈപ്പ് പണിയൊക്കെ ഞാനാ ചെയ്യുന്നേ ചേച്ചീ…”
“മക്കളായാ അങ്ങനെ വേണം!”
അമ്മ പറഞ്ഞു.
എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി. എങ്കിലും ഞാന് നിയന്ത്രിച്ചു.
“വീട്ടില് മമ്മി ഉള്ളപ്പോള് എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുവാരുന്നു…ഇപ്പം പക്ഷെ…”
അവന്റെ സ്വരം ഇടറിയോ?
സൂപ്പര് അഭിനയം!
ഞാന് ഓര്ത്തു.
“ഓ…”
അത് കേട്ട് അമ്മയും വികാരാധീനയായി.
അമ്മ അവന്റെ തോളില് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ പിടിച്ചു.
“ഞങ്ങളൊക്കെയില്ലേ ഇവിടെ? പിന്നെന്താ?”
*****************************************
അതില്പ്പിന്നെ അമ്മയേയും കാര്ലോസിനെയും പല തവണ മതിലിനടുത്ത് നില്ക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നില്ക്കുന്നത്. ഞാന് എപ്പോള് പുറത്ത് പോയി തിരിച്ചുവരുമ്പോഴും അവരെ അവിടെ വെച്ച് കണ്ടു. അതില് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. കാര്ലോസിനോടുള്ള വെറുപ്പും ഇഷ്ട്ക്കേടുമാണ് എന്റെ പ്രശ്നം. അച്ഛന് വരുമ്പോള് അമ്മ ഒരിക്കലും മതിലിനടുത്ത് പോയി നിന്ന് അവനോടു വര്ത്താനം പറയുന്നത് ഞാന് കാണാറില്ല.
അച്ഛന് ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം ഞാന് എന്തിനോ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോള് അമ്മ ആരോടോ ഫോണില് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഫോണ് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് കാര്ലോസിന്റെ ഫോട്ടോ കണ്ടു. സ്ക്രീന് മൊത്തം ഉണ്ട്. അപ്പോള്?
“അമ്മ അവനെ സ്നാപ്പ് ചാറ്റില് ആഡ് ചെയ്തോ?”
വിശ്വാസം വരാതെ ഞാന് ചോദിച്ചു.
“എടാ, അതേ…”
സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞു. അതില് അനുനയിപ്പിക്കുന്ന സ്വരമുണ്ടോ? ഞാന് സംശയിച്ചു.
“എന്തേലും ആവശ്യം വരുവാണേല് സ്നാപ്പ് ചാറ്റില് മെസേജ് ഇടുന്നതാ സൗകര്യന്ന് കാര്ലോസ് പറഞ്ഞപ്പം ഞാന്…”
“എന്തേലും ആവശ്യവോ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“എന്ത് ആവശ്യം?”
“ഇന്നാളത്തേപ്പോലെ ഫ്രിഡ്ജിലെ ലീക്കോ അങ്ങനെ എന്തേലും…”
അത്തരം അത്യാവശ്യങ്ങള് തുടര്ന്ന് വന്ന ദിവസങ്ങളില് കൂടെക്കൂടെ സംഭവിച്ചു. മിക്സിക്ക് കേട് പാട്, ടിവി റിമോട്ട് വര്ക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല, ടാപ്പിലൂടെ വെള്ളം വരുന്നില്ല, അപ്പോഴൊക്കെ കാര്ലോസ് ഓടിവന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം ഞാന് വരുമ്പോള് അമ്മ സിങ്കിനടുത്ത് നിന്ന് ആരോടോ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വര്ത്തമാനം പറയുന്നത് കേട്ടു. ഞാന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അടുക്കള വാതില്ക്കലേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോള് സിങ്കിനടിയില് കാര്ലോസ് മലര്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് പൈപ്പ് തിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അവന്റെ ദേഹത്ത് ഷര്ട്ടോ ബനിയനോ ഇല്ല. ഷോട്ട്സാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്..
പെട്ടെന്ന് എന്റെ കണ്ണുകള് അവന്റെ അരയിലേക്ക് പോയി. ഞാന് വായ് പൊളിച്ചുപോയി.