‘അതേ…” രമ്യ നേര്ത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. അറിയാതെ കാസീം റാവുത്തറും ആ പുഞ്ചിരിയില് മയങ്ങി തയലാട്ടിപ്പോയി. ജംഗ്ഷനിലെ പ്രമുഖ ആക്രിവ്യാപാരിയാണ് രാജന്. കുറച്ചുദിവസം മുന്പ് ചായകുടിക്കാന് ബേക്കറിയിലെത്തിയപ്പോള് ബേക്കറയിലേക്ക് ഒരു സ്റ്റാഫിനെകൂടി വേണമെന്ന് അയാളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഈ സമയം രാധമ്മ ചായയിട്ടുകൊണ്ട് വന്നു.
‘ അയ്യോ വേണ്ടാരുന്നു രാധേച്ചീ… ‘ ഭവ്യതയോടെ രമ്യ പറഞ്ഞു.
ചായക്കപ്പ് എടുക്കാന് കൈകള് ചലിപ്പിച്ചപ്പോള് മാറിയ ചുരിദാറിന്റെ ഷോളിനിടയിലൂടെ രമ്യയുടെ വലതുവശത്തെ മുലഭാഗം കാസീം റാവുത്തര് കണ്ടു. വീര്പ്പുമുട്ടി നില്ക്കുന്ന മീഡിയം പരുവത്തിലുള്ള മുല… ഉള്ളം കയ്യിലിട്ട് നല്ലോണം ഞെരടി ഉടയ്ക്കാം… അയാളുടെ അടിവയറ്റിലൊരു കൊള്ളിയാന് മിന്നി.
സക്കീന ബേക്കറിയുടെ ഐശ്വര്യമായി രമ്യ മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ഒന്നാം മാസം ആയപ്പോള് പറഞ്ഞതിലും കൂടുതല് ശമ്പളം നല്കിയതിനാല് രാജീവും വളരെ സന്തുഷ്ടനായി.
‘എടീ രമ്യേ… നമുക്ക് കുറച്ച് വസ്തു വാങ്ങണം… രണ്ടാണ്മക്കളാ… കുറച്ച് രാത്രിയൊക്കെയായാലും സാരമില്ല… ഇക്കാ കൊണ്ടുവിടുമെങ്കില് നീ കുറേ സമയം കൂടി ബേക്കറിയില് നിക്ക് ശമ്പളം നല്ലോണം കിട്ടില്ലേ… റ്റ്ഞാനറിഞ്ഞിടത്തോളം അയാള് ഡീസന്റാ വേറൊന്നും പേടിക്കണ്ട…’ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ഫോണ് വിളിച്ചപ്പോള് രാജീവ് പറഞ്ഞു.
ഉള്ളില് രമ്യയോട് കാമം തോന്നിയെങ്കിലും കാസീം റാവുത്തര് അതൊരിക്കലും പുറത്തു കാണിച്ചിട്ടില്ല.
പക്ഷെ അത് രാധമ്മയ്ക്ക് നേരത്തെ മനസ്സിവലായതാണ് ഇടയ്ക്കിടെ അവര് അയാളെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്യും അതിന്റെ പേരില് ‘ എന്തുനോട്ടമാ… നോക്കി ഗര്ഭിണിയാക്കല്ലേ അതിനെ…’
‘അങ്ങനെ ദിവ്യ ഗര്ഭം കിട്ടുമെങ്കില് ആദ്യം ഗര്ഭിണിയാവുക നീയല്ലേ രാധേ…’ കാസീം റാവുത്തര് തിരിച്ചും തമാശയായി പറഞ്ഞു. അയാളുടെ താഴേക്ക് വളര്ന്ന താടിരോമങ്ങള് നരച്ച് നല്ല പഞ്ഞികണക്കെയാണ്. ചിരിക്കുമ്പോള് ആ താടിക്ക് നല്ല ശോഭഉണ്ടാവും. അത് കാണാന് രാധമ്മയ്ക്കും ഇഷ്ടമാണ്.
‘എന്തെങ്കിലും ആവണേ പറഞ്ഞാല് മതി. ഞാന് മാറിത്തരാം…’ രാധമ്മ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു കാസീം റാവുത്തര്ക്ക്.
അന്ന് രമ്യ വന്നപ്പോള് കാസീം റാവുത്തര് പറഞ്ഞു.
‘രമ്യാ… നിനക്കൊരു ഒന്പത് മണിവരെ കടയില് നില്ക്കാമോ… രാവിലെ 10 മണിക്ക് വന്നാലും മതി…’
‘ആഹാ… രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യന് കല്പ്പിച്ചതും പാലാണല്ലോ…’ അതിശയത്തോടെ രമ്യ അത് പറഞ്ഞപ്പോള് അവളുടെ കണ്ണുകള് വിടരുന്നത് അയാള് ശ്രദ്ധിച്ചു.
‘അതെന്താ കൊച്ചേ രോഗി ഇച്ഛിച്ചത്…’ അവിടേക്ക് വന്ന രാധമ്മ ചോദിച്ചു.
‘ഇന്നലെ രാജീവേട്ടന് വിളിച്ചപ്പോള് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു കുറച്ച് സമയം കൂടി കടയില് നിന്നാല് കുഴപ്പമില്ലെന്ന്. മക്കളെ നോക്കാന് വീട്ടില് അമ്മയുണ്ടല്ലോ. എന്തായാലും ഉടനെ വീട് പണി തുടങ്ങണം. അതിന് ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കൂടി അങ്ങ് കഷ്ടപ്പെടാന് തീരുമാനിച്ചു…’
രമ്യ അത് പറയുമ്പോള് രാധമ്മയുടെ കണ്ണുകള് കാസീം റാവുത്തറിലായിരുന്നു. അയാളുടെ ഇടതുകൈ മുണ്ടിന് മുന്നിലേക്ക് നീളുന്നത് അവര് കണ്ടു.
ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം. ബേക്കറിയില് നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. പതിവില്ലാതെ രാജീവിന്റെ ഫോണ് വന്നു. രമ്യ ഫോണ് അറ്റന്ഡ് ചെയ്തു.
‘രാജീവേട്ടാ ഞാനും രാധേച്ചിയും ഇന്ന് കാസീംക്കായുടെ വീട്ടിലായിരിക്കും സ്റ്റേ. ഇവിടെ നല്ല തിരക്കാ. ഓണം വരുവല്ലേ…’
‘എടീ രാധേച്ചിയുണ്ടെങ്കില് മാത്രം നീ അവിടെ തങ്ങിയാല് മതി… ഇല്ലെങ്കില് എത്ര വൈകിയാലും വീട്ടില് കൊണ്ടുവിടാന് പറയണം കേട്ടേ…’
‘ഒ.കെ.അത് അത്രയേ ഉള്ളു രാജീവേട്ടാ… പിന്നെ വീട്ടിലേക്കൊന്ന് വിളിച്ച് പറയണേ… എന്റെ ഫോണില് ബാലന്സ് ഇല്ല. അമ്മയോടൊന്ന് വിളിക്കാന് പറയണം’ തിരക്കായതിനാല് രമ്യ ഫോണ് വെച്ചു.
രാത്രി ഒന്പത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഷട്ടര്താഴ്ത്തി ബേക്കറി ലോക്ക് ചെയ്തത്. രാധമ്മയാണ് ലോക്ക് ചെയ്തത്. അതുകണ്ട് കാസീം റാവുത്തര് വന്ന് ചോദിച്ചു.