സ്വയംവരവധു Likeഅടിപൊളി  

കണ്ടത് വെറും സ്വപ്നമാണോ എന്നുള്ള തോന്നലിൽ കണ്ണ് തിരുമി അവൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി അപ്പോളേക്കും ഏട്ടൻ ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടർ യിലേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

തിരിച്ചു വന്നു അനന്തൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു “ധ്വനി നീയി തീയറ്റർ വന്നിട്ടില്ലലോ..”

“ഊഹും…”

“എന്നാ നമ്മുക്ക് ഒരു സിനിമ കണ്ടുകളയാം.. എന്തോ കടൽ കടന്നൊരു മാത്തുക്കുട്ടി എന്നോ മറ്റോ ആണ് സിനിമയുടെ പേര്….പത്രത്തിൽ കണ്ടതാ.”

സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണർന്ന പോലെ അവൾ മറുപിടി പറഞ്ഞു “അയ്യോ അത് പൊട്ട മൂവി ആണ് മാഷെ…” ധ്വനി ചിണുങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിലെ കുസൃതി അനന്തൻ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“കുഴപ്പമില്ല….. ഉറക്കം വന്നാൽ വീട്ടിൽ പോകാം…. നീ വാ; ഷോ തുടങ്ങാൻ സമയം ആയി”

സിനിമയുടെ ഇടിയിൽ ധ്വനിയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തന്നെ ഇരുന്നു. ഇന്റർവെൽ ആയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു..

“ഏട്ടാ, ബോറടിക്കുന്നു, പോകാം….”

വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു യാത്ര തിരിക്കവേ അനന്തനവളോട് തിരക്കി

“ഇഷ്ടായോ സിനിമ”

“ഹം ഉറക്കം വന്നു….. ഏട്ടന് ഇഷ്ടായോ?”

“ഹിഹി ബോർ!”

💜💜💜💜💜💜💜💜💜

വീടെത്തിയതും അനന്തൻ ഷർട്ടൂരി വെച്ചിട്ട് സോഫയിലേക്കിരുന്നു, അദ്ദേഹം പൊതുവെ അധികമുറങ്ങാത്ത ടൈപ്പ് മനുഷ്യനാണ്. ഒന്നുകിൽ പഴയ ഹിന്ദിപ്പടമോ വാർത്തയോ കണ്ടിരുന്നു സമയം ചിലവഴിക്കും. ഇപ്പൊ സമയം 10:30 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ധ്വനി അവളുടെ മുറിയിൽ കയറി വിശദമായി ഷവറിൽ നനഞ്ഞുകൊണ്ട് കുളിച്ചു. അവളുടെ വെളുത്തു സുന്ദരമായ ഉടയാത്ത പൂമേനിയെ അവൾ KIMIRICA ഫ്രഞ്ച് ഷവർ ജെല്ലിൽ പതപ്പിച്ചു രസിച്ചു. പൊതുവെ ഉള്ളിൽ കുസൃതി കുടുക്ക ആയിരുന്ന അവൾക്ക് പുതിയ വീടും പരിസരവും വല്ലാതെയിഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു….
കുളി കഴിഞ്ഞു ടവൽ ചുറ്റി കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുമുലകളെയും അമർത്തി നാണിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ വാർഡ്രോബ് തുറന്നു. രാത്രിയിൽ അവൾ ബ്രാ ഇടാറില്ല, അവളൊരു പിങ്ക് ടീഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് കോട്ടൺ പാവാടയുമിട്ടുകൊണ്ട് തലയിണയിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. 9 ആം ക്‌ളാസിലേക്ക് അവളുടെ ഓർമ്മകളെത്തി….

“എവിടെ നോക്കിയാണ് ഇരിക്കുന്നുന്നത്… ധ്വനി..”

അവളുടെ തലയിലേക്ക് അനന്തൻ മാഷിന്റെ കയ്യിലെ ചോക്ക് കഷ്ണം വന്നു പതിച്ചു.

“ചെല്ല് ഈ പ്രോബ്ലം സോൾവ് ചെയ്യ്..” ബോർഡിലേക്ക് ചൂണ്ടിയത് പറയുമ്പോ ധ്വനിയുടെകൈകൾ വിറച്ചു. സ്വതവേ കണക്കിൽ അത്ര താല്പര്യമില്ലതിരുന്ന അവളുടെ മനസിലേക്ക് സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ ഒരു പുരുഷനെ ഇടക്കിടെയാവൽ കണ്ടിരുന്നു…

“അറിയില്ല അല്ലെ ??” ബോർഡിന്റെ അരികിൽ നഖം കടിച്ചുകൊണ്ട് അനന്തൻ മാഷിനെ തന്നെ കരുണയോടെ നോക്കുന്നയവളെ പിന്നീടൊന്നും ശാസിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല….

“ചെന്നിരിക്ക്….വൈകീട്ട് ക്‌ളാസ് കഴിയുമ്പോ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എന്നെ വന്നു കണ്ടിട്ട് പോയാ മതി…”

കടക്കണ്ണിലെ കണ്ണീരു തുടച്ചവൾ അഭിമാനത്തിനേറ്റ കളങ്കവുമായി ബെഞ്ചിൽ ചെന്നിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു കുട്ടികൾ അവളെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. ക്‌ളാസ്സിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും മുടിയുമുള്ള പെണ്ണെന്ന അഹങ്കാരം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷെ ഓർക്കാപുറത്തിങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്നവളോർത്തില്ല….

അവൾ വൈകീട്ട് ക്‌ളാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുജിതയെയും കൂട്ടി സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് ചെല്ലാൻ തുടങ്ങിയതും, സുജിതെയുടെ അച്ഛൻ ഗേറ്റിനരികിൽ എത്തിയിരുന്നു. “ശെരി നീ പൊയ്ക്കോ ..ഞാൻ സാറിന്റെ ബാക്കിയുള്ള വഴക്കുകൂടി കേട്ടിട്ട് പോയ്കോളാം …”

“എന്താ …ധ്വനി …നീ 9 ഇൽ അല്ലെ …ഇങ്ങനെ ഉഴപ്പിയാലോ …കഴിഞ്ഞ ഏകസാമിന്‌ സത്യത്തിൽ നിന്ന് 3 മാർക്ക് കുറവായിരുന്നു …പിന്നെ എനിക്കെന്തോ നിന്നെ തോൽപിക്കാൻ തോന്നിയില്ല …ഇത്തവണ …അങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ ഞാൻ ആ സ്നേഹമൊന്നും ഇനി കാണിക്കില്ല കേട്ടോ …” വാത്സല്യം കലർന്ന ശാസന കേട്ടുകൊണ്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നയവളെ

“ഹയ്യോ …കരയാൻ മാത്രം എന്താ ഉണ്ടായേ ….”

സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ആരുമില്ലെന്ന ധൈര്യം കൊണ്ട് അനന്തൻ സാർ ഇരുന്ന കസേരിയിൽ നിന്നുമെണീറ്റു. ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കിയശേഷം ധ്വനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് കൈനീട്ടികൊണ്ട്, അവളുടെ കവിളിലൊന്നു തൊട്ടു. വിറക്കുന്ന വിരൽ കൊണ്ട് കണ്ണിലെ കണ്ണീരു തുടച്ചു കൊടുത്തു. ധ്വനി കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചു. ഒരു പുരുഷന്റെ കൈ ആദ്യമായി അവളുടെ കണ്ണിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അവൾ വേഗം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും മാറികൊണ്ട് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഇറങ്ങി നടന്നു.
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *