ഒളിവുജീവിതം

Olivujeevitham | Author : Flash

 

“സർ സ്ഥലം എത്തി.”

ഹലോ, ഞാൻ ടെഡ്രിക്ക് ക്രസ്. പേര് കേട്ടിട്ട് ഫോറിനർ ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്, മലായാളി തന്നെ ആണ്. പക്ഷെ ജനിച്ചത് ജർമനിയിൽ ആയതുകൊണ്ട് പേര് ഇങ്ങനെ ഇട്ടു.

 

പിന്നെ ഈ ക്രസ് എന്ന് പറയുന്നത് അച്ഛൻ്റെ പേരല്ല. അച്ഛൻ്റെ പേര് ജെയ്സൺ. ജർമനിയിൽ ജീവിക്കുന്നത്കൊണ്ട് ഒരു സ്റ്റൈൽ ന് വേണ്ടി ക്രസ് എന്ന് പേരിന് ഒപ്പം വച്ച്. ടെഡറിക് ക്രസ് ജെയ്സൺ എന്ന് മുഴുവൻ പേര്.

 

 

 

ജനിച്ചത് ജർമനിയിൽ ആണെങ്കിലും വളർന്നത് കേരളത്തിൽ ആണ്. അതിൻ്റെ കാരണം അറിയിത്തില്ല.

 

പ്ലസ് ടൂ വരെ നാട്ടിലെ ഒരു സ്കൂളിൽ ആണ് പഠിച്ചത്, അത് കഴിഞ്ഞ് ബിരുദത്തിന് തിരിച്ച് ഫ്രിൽബ്ർഗ് ലേക്ക് പോയി.

 

അതിനിടെ മമ്മി വേർപിരിഞ്ഞിരുന്നു.

 

അതുകൊണ്ട് അച്ഛൻ വേറെ ഒരു മലയാളി ഡോക്ടറെ കല്യാണം കഴിച്ചു.

 

ഗ്രാജുവേഷൻ എന്നും പറഞ്ഞു ഓരോ ഉഡായിപ്പഠിച്ച് ഞാൻ നാലഞ്ചു കൊല്ലം വെറുതെ കളഞ്ഞു. ഇട്ട് മൂടാൻ ഉള്ള പൈസ ഉണ്ടാകി വച്ചിട്ടുള്ളപോ ഞാൻ എന്തിനാ ചുമ്മാ ടയിം കളയുന്നെ…

 

അതുകൊണ്ട് പഠിപ്പിന് ശേഷം പണിക്കൊന്നും പോയി ശീലം ഇല്ല. എങ്കിലും അക്കൗണ്ട്സ് ല് കുറച്ച് അറിവും സർട്ടിഫിക്കറ്റും ഉണ്ട്, അത് ഇപ്പൊ ഉപകരിക്കുന്നും ഉണ്ട്.

 

 

അപ്പോ അങ്ങനെ ജീവിതം ഓരോരോ രാജ്യങ്ങളിൽ ആയി അടിച്ചു പൊളിച്ചു തീർക്കുമ്പോ ആണ് കൊറോണയും സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും വരുന്നത്.

 

പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ, ബിസിനസുകൾ ആകെ കുളം ആയി. ലിക്വിഡ് മണി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇൻവെസ്റ്റ്ർസിന് പണം തിരിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റാതായി. അങ്ങനെ വീട് പോയി, കാറു പോയി, സ്റ്റെപ് മതർ ജെയിലിൽ പോയി, അച്ഛൻ ഏതോ രാജ്യത്തേക്കും പോയി.

 

അച്ഛൻ പോയത് ബിസിനസ് വീണ്ടും പച്ചപിടിക്കാൻ ആണ്.

 

യൂറോപ്പിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് എന്നെ അച്ഛൻ ആദ്യം ആഫ്രിക്കയിലെ പകുതി രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് ട്രിപ് കൊണ്ട് പോയി.

 

പല രാജ്യങ്ങളിൽ പോയി പട്ടിണി കിടന്ന ശേഷം സേനഗലിലെ കുടസ് മുറിയിൽ ഉച്ചപട്ടിണി കിടക്കുമ്പോ ആണ് കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള ടിക്കറ്റും ആയി ആ കത്ത് എനിക്ക് കിട്ടുന്നത്.

 

അടുത്ത അറിയിപ്പ് ഉണ്ടാകുന്ന വരെ കേരളത്തിൽ ആണ് അക്കോമടെഷൻ. ഒപ്പം നാല് നേരം ചോറുണ്ണാൻ ആയി ഒരു ചെറിയ ജോലിയും.

 

ജോലി എന്ന് പറഞാൽ ഞാൻ പഠിച്ച സ്കൂളിൽ മാഷ് ആയി.

 

വനവാസത്തിൻ്റെ രണ്ടാം വാർഷികത്തിൽ ഞാൻ കേരളത്തിലെത്തി.

 

 

ഇവിടെ ഏഴ് വർഷം പഠിച്ചപോഴും ഇതുപോലെ ഒരു നശിച്ച തിരിച്ചുവരവ് സ്വപ്നത്തില് പോലും കണ്ടിരുന്നില്ല. അതും മാഷ് ആയിട്ട്.

 

 

സ്കൂൾ എന്ന് പറയുമ്പോ അതികം സ്റ്റുഡൻ്റ്സ് ഇല്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ ടൗണിലെ ചെറിയ സ്കൂൾ. കുറച്ചു പേര് മാത്രം. അതും പകുതിയിൽ അതികവും ഹോസ്റ്റലിൽ താമസിക്കുന്നവർ, എന്നെപോലെ പേരൻ്റ്സ് വിദേശത്ത് ഉള്ളവർ.

 

അച്ഛനും അഞ്ചാറ് ഫ്രണ്ടുസും ചേർന്നായിരുന്നു ഇത് നടത്തിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ആണ് ഇവിടെ അധ്യാപകൻ ആയി ജോലി കിട്ടിയത്.

 

ബിസിനസ് പാളി തുടങ്ങിയപ്പോ ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെ അച്ഛനെ നന്നായി തേച്ചു.

 

എങ്കിലും എൻ്റെ ഒളിവു ജീവിതത്തിൽ ഇതുപോലെ ഒരു സഹായം എങ്കിലും അവരു ചെയ്ത് തന്നു, എൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷം ആയി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല.

 

 

ടാക്സി പറഞ്ഞു വിട്ട ശേഷം ഞാൻ ആ വീട് നോക്കി നിന്നു, കഴിഞ്ഞ കുറെ കാലം ആയി താമസിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളെ വച്ച് നോക്കുമ്പോ ഇത് ലക്ഷ്വറി ആണ്.

 

 

അത്യാവശ്യം വലിപ്പം ഉള്ള ഒരു വീട്. അച്ഛൻ്റെ സുഹൃത്ത് വഴി ശരിയാക്കിയത് ആയിരിക്കും. എന്നോട് മാസാമാസം റെൻ്റ് കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

 

 

വീട്ടിൽ ഈ രാത്രിയും വെളിച്ചം ഉണ്ടല്ലോ, ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത് ഓണർ ഇവിടെ ഇരുന്നട്ടുണ്ടാകും…

പുവർ ഗായ്.

മുന്പ് ആയിരുന്നെങ്കി കുറച്ച് ടിപ് കൊടുത്ത് പുള്ളിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു വിടാമായിരുന്ന്.