മീഞ്ചന്തയിലെ പുത്രിയും പിതാവും
Meenchanthayile Puthriyum Pithavum | Author : JM&AR
തിരുവനന്തപുരത്ത് പോവാനുള്ളത് കൊണ്ട് ഉപ്പ തലേ ദിവസം ഷോപ്പിൽ പോയിരുന്നില്ല. അതിരാവിലെ ഏഴുന്നേറ്റ് യാത്രക്കാവശ്യമായതെല്ലാം ഒരുക്കി വെക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്ന ഉപ്പ മുകളിലെ മുറിയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിൻ്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. ഷഹാന എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയിരുന്നു. കൊതുക് കടിച്ചപ്പോൾ ഉറക്കം മുറിഞ്ഞ് ചിണുങ്ങി കരഞ്ഞ് ഉണരാൻ തുടങ്ങിയ കുഞ്ഞിനെ ഉപ്പ എടുത്ത് തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി ആട്ടി വീണ്ടും ഉറക്കി.
നേരം പുലർന്ന് വരുന്നു. ദൂരെ തിരുവച്ചിറയിലെ ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള സുപ്രഭാത ഗീതങ്ങൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പ്രഭാത നടത്തത്തിന് ഇറങ്ങിയവരുടെ ബാഹുല്യം കൊണ്ട് പിന്നിലെ റെയിൽ പാളത്തിനോട് ചേർന്നുള്ള നിരത്ത് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ആ തിരക്കിനിടയിലൂടെ രാത്രിയിൽ മീൻ പിടിച്ച് പുലർച്ചെ തിരികെ എത്തിയ തൊഴിലാളികൾ ഹാർബറിൽ നിന്ന് മടങ്ങുന്നുണ്ട്. കാക്കകൾ കൂട്ടമായി വന്ന് കലപില ശബ്ദം കൂട്ടി തലേ ദിവസത്തെ ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ അവശിഷ്ടം തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി കളഞ്ഞത് കൊത്തി തിന്നുന്നു. എന്നും തിന്നാൻ കൊടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഇണങ്ങിയ ഒരു പൂച്ച ഷഹാന അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ എവിടെ നിന്നോ പാഞ്ഞെത്തി വാതിൽപ്പടിയിൽ ഇരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി.
” ങ്യാവൂ ങ്യാവൂന്ന് കണ്ടൻ കരച്ചില് കരയണ കേട്ടാല് തോന്നും പൂച്ചക്ക് എന്തോ പറ്റീന്ന്. വെറുതെ തൊള്ള കീറണ്ട.. ഇപ്പോ എടുത്ത് തരാം”
ഷഹാന പൂച്ചയുടെ തലയിൽ തലോടി വാലിനു മുകളിൽ പുറത്ത് ചൊറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. പൂച്ച എഴുന്നേറ്റ് അവളെ മുട്ടിയുരുമ്മി കാലിൻ്റെ ഇടയിൽ കൂടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
” ഓൻ്റെ ഒരു താലോലം…അല്ലേ തന്നെ വയ്യ.. ഇഞ്ഞിപ്പോ ഇയ്യും കൂടി ഇന്നെ വീഴ്ത്താനാ?”
” മ്യാവൂ.. മ്യാവൂ.. “
പൂച്ച അതിൻ്റെ പതിവ് സ്ഥലത്ത് പോയി ഇരുന്ന് ഷഹാനയെ നോക്കി സൗമ്യമായ സ്വരത്തിൽ കരഞ്ഞു.
” മ്യാവൂ. ഇപ്പോ എടുത്ത് തരാട്ടോ”
ഷഹാന വെള്ളത്തിലിട്ടു വെച്ച തലേന്നത്തെ ചോറ് ഒരു പിടിയെടുത്ത് ഒരു കഷ്ണം മീനും ഉടച്ച് ചേർത്ത് പൂച്ചയുടെ പാത്രത്തിൽ കൊണ്ട് പോയി ഇട്ട് കൊടുത്തു. തിന്ന് കഴിഞ്ഞ പൂച്ച അടുക്കളയിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു മൂല ലാക്കാക്കി പോവുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഒച്ചയിട്ടു.
“എങ്ങട്ടാ…? എങ്ങട്ടാ…?”
ഷഹാനയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് കണ്ടൻ പൂച്ച പെട്ടെന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് നിന്ന് വാൽ വിറപ്പിച്ച് വാതിലിൽ മൂത്രം ചീറ്റി.
” എന്നുള്ളതാ ഓന്.. തിന്ന് കഴിഞ്ഞാ മൂത്രൊഴിക്കണത്. ഇവടെപ്പോ ആര് വരാനാ? ഒരു കുറിഞ്ഞീം കൂടെല്ല പേരിന്. ന്നാലും ഓൻ്റെ സ്ഥലാന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തീല്ലേല് കണ്ടനൊര് സമാധാനോല്ല “
മൂത്രമൊഴിക്കുന്നത് കണ്ട് ഷഹാന പൂച്ചയെ ഓടിക്കാൻ ചെന്നു. വയറ് നിറഞ്ഞത് കൊണ്ട് വാൽ ഒന്ന് നീട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളെ അഭിവാദനം ചെയ്ത് പൂച്ച എങ്ങോട്ടോ ഇറങ്ങിപ്പോയി.
കുഞ്ഞ് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ഉപ്പ അവനെ പുതപ്പിച്ച് കൊതുകു വല ശരിക്ക് കെട്ടി തൊട്ടിലിൻ്റെ നടുവിൽ വിലങ്ങനെ കുത്തി നിർത്തിയ പലകയിൽ ഉറപ്പിച്ചു. അൽപ്പസമയം ശാന്തനായി ഉറങ്ങുന്ന പേരക്കുട്ടിയെ നോക്കി നിന്നു. അവനോടുള്ള വാത്സല്യം ഒരു പാൽപ്പുഞ്ചിരിയായി ഉപ്പയുടെ അധരങ്ങളിൽ തങ്ങി നിന്നു.
ഉപ്പ മകളെ തിരഞ്ഞ് അടുക്കളയിലെത്തി.
തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ചായയുണ്ടാക്കുകയായിരുന്ന അവളെ ഉപ്പ കള്ളനെപ്പോലെ പതുങ്ങി ചെന്ന് പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കയ്യിലെ ചായ പാത്രം താഴെ വീണു.
“എന്താ പൂവീ ഇത്? ഇവിടെപ്പോ ഞാനും ഇയ്യും തന്നെ അല്ലേ ഉള്ളൂ”
” ന്നാലും ഓർക്കാപ്പൊറത്ത് ഒരു കയ്യ് വന്ന് വയറ്റത്ത് ചുറ്റുമ്പോ പേടിക്കൂലേ”
ഉപ്പ മകളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു. ഷഹാനയുടെ ദേഹം വലിഞ്ഞു മുറുകി. ഉപ്പയുടെ കൈത്തലം അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ നിമ്നോന്നതങ്ങൾ തൊട്ടറിഞ്ഞ് സഞ്ചരിച്ചു തുടങ്ങി. ഉപ്പ തലോടിയ ഭാഗങ്ങൾ അയഞ്ഞ് വരുന്നത് ഷഹാന അറിഞ്ഞു. തൻ്റെ ചെവിക്കൊപ്പം ഉയരമുള്ള മകളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി വയറിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി ഉപ്പ മകളെ തന്നിലേക്കമർത്തി നിർത്തി. സുഖകരമായ കുളിര് ഷഹാനയുടെ തനുവാകെ വ്യാപിച്ചു.