മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ 3
Maounangal Vachalamakumbol Part 3 | Author : Cuck Hubby
[ Previous Part ] [www.kambi.pw ]
എന്റെ മനസ്സ് അന്ന് മുഴുവൻ കലങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു…
അന്ന് ഞാനും ഷബീനയും തമ്മിൽ കൂടുതൽ സംസാരമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വാക്കുകൾ വേണ്ടെന്നു വച്ചതല്ല;
വാക്കുകൾക്ക് ജീവൻ ഇല്ലാതായി പോയിരുന്നു.
സംസാരം തുടങ്ങാനുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ഇടങ്ങളും നിശ്ശബ്ദത കൊണ്ട് അടഞ്ഞുപോയിരുന്നു !!
മനസ്സിലെ സമ്മർദ്ദം പുറത്തേക്ക് ചോർന്നുപോകാതിരിക്കാൻ ഞാൻ കഴിയുന്നത്ര പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അത് എന്റെ മുഖത്ത് മിന്നിമറിയുന്നത് എനിക്ക് തന്നെ ബോധ്യമായിരുന്നു.
ഒളിപ്പിക്കാമെന്നു കരുതിയതെല്ലാം, കണ്ണുകളിൽ കെട്ടിക്കിടന്നു.
അവിചാരിതമായി ഞങ്ങൾ മുഖാമുഖം വന്നുനിന്നപ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ അലറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ കലക്കം അവൾ കണ്ടിരിക്കണം!
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തെളിഞ്ഞ ആ മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി… ‘അത് അവൾ കണ്ടു’ എന്ന നിശ്ശബ്ദ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു!!
എന്നിട്ടും അവൾ ഒന്നും പറയാൻ തയ്യാറായില്ല!
ചോദിക്കാൻ… ഞാനും!!
അന്നത്തെ അത്താഴത്തിന് രുചി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
അല്ല—
രുചി തിരിച്ചറിയാനുള്ള ശേഷി എന്റെ നാവിൽ നിന്നു ഒഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു!
അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ ഞാൻ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.
മൊബൈലിലേക്ക് കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നെങ്കിലും,
അതിനുള്ളിൽ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന കാഴ്ചകളും ഉയർന്നുവരുന്ന ശബ്ദങ്ങളും എന്റെ ശ്രദ്ധയെ ആകർഷിച്ചിരുന്നില്ല!!
കലങ്ങിയ മനസ്സിൽ തിളച്ചുമറിയുന്നത്
രണ്ടേ രണ്ട് ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രം.
ആ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളിലും സമാനമായത് ഒരേ ഒരു വാക്യമായിരുന്നു —
“എന്തിന്…?”
എന്തിന് ഞാൻ സമ്മതം മൂളി…?
എന്തിന് അവൾ എല്ലാം എന്നിൽ നിന്നു മറച്ചുവെക്കുന്നു…?
പതിവിലും നേരത്തെ തന്നെ ഷബീനയും മുറിയിലേക്ക് വന്നു.,
അപ്പോഴും നമുക്കിടയിൽ സംസാരങ്ങൾ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല…
ഞാൻ ഷബീനയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കിയതും…
അതുവരെ എന്നിലേക്ക് നീണ്ടിരുന്ന അവളുടെ നോട്ടം പെട്ടെന്ന് ദിശ മാറിപ്പോയി…
അലമാരയിൽ നിന്നെടുത്ത ഒരു നൈറ്റി
ബെഡിലേക്കു അലക്ഷ്യമായി എറിഞ്ഞ ശേഷം, കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ മേൽകുപ്പായം പതിയെ തല വഴിയായി ഊരി മാറ്റി…
വെറുമൊരു സ്ക്കർട്ടും കറുത്ത ബ്രായും മാത്രം അണിഞ്ഞു,
അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി
മുടി കോതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അർദ്ധനഗ്നമായ അവളുടെ പിൻവശം
എന്റെ കണ്ണുകളെ അനായാസം പിടിച്ചുകെട്ടി… പക്ഷേ ആ കാഴ്ചയിൽ ആകർഷണമല്ല—
പകരം എന്തോ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു അസ്വസ്ഥത.
അവളുടെ നഗ്നമായ ഇടുപ്പിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ
എന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെതന്നെ നിശ്ചലമായി.
അവിടെ… ഇതുവരെ ഒരിക്കലും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ അടയാളം.
കുത്തുമല്ല… പാടുമല്ല…
ശരീരം എന്തിലോ കൊറിയതുപോലെ
ചെറുതായി പൊളിഞ്ഞ ചർമ്മം.
എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്ക് കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിക്കേണ്ടിവന്നു.
അപ്പോഴാണ് അത് വ്യക്തമായത്—
നഖക്ഷതങ്ങൾ!!
ചെക്കപ്പ് റിസൾട്ടിനോടൊപ്പം ഡോക്ടർ അവൾക്കു നൽകിയ സമ്മാനം!!
ആ നഖപ്പാടുകൾ കണ്ട നിമിഷം
എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പിളർന്നുവീണു…
എന്റെ ഉള്ളിൽ സംശയവും ദേഷ്യവും ഒരുമിച്ച് ഉയർന്നു…
ഒരു ചോദ്യം മതി— എല്ലാം പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ…
മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ച എന്റെ കണ്ണുകൾ.. കണ്ണാടിയിലെ ഷബീനയുടെ പ്രതിബിംബത്തിൽ കുടുങ്ങി..
കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളും എന്നെ നോക്കുകയാണ്—
രൂക്ഷം.. തീപാറുന്ന ഒരു നോട്ടം!!
ആ നോട്ടത്തി…
ഭയമില്ല.
കുറ്റബോധമില്ല.
വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല…
ചോദിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് അവകാശമില്ലെന്ന ഒരു ധ്വനി പോലെ…

