നീയും ഡോക്ടറും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം എനിക്ക് ശരിയാകുന്നില്ല… അതുകൊണ്ട് ഇനി ഇത് നമുക്ക് വേണ്ട!!
പക്ഷേ അതിന് ശേഷം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചത് മുഴുവൻ ഷബീനയായിരുന്നു.
എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മറുപടിയായി വന്നത് “ഹ്മ്മ്…”,,, “ഹ്മ്മ്മ്…”,,, “ഹ്മ്മ്…” എന്ന മൂളലുകൾ മാത്രം.
“എനിക്ക് ഒരു മെയിൽ ഡോക്ടർ
കംഫർട്ടബിൾ അല്ലെന്ന് ഞാൻ ആദ്യമേ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ…?”
“ഹ്മ്മ്…”
“അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് തനിച്ചുപോകാൻ എനിക്ക് മടിയാണെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നോ…?”
“ഹ്മ്മ്…”
“എനിക്ക് അയാളോട് വേണ്ടാത്ത അടുപ്പം തോന്നുന്നുണ്ടെന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നോ…?”
“ഹ്മ്മ്…”
ഇനിയും മുന്നോട്ടു പോയാൽ അത് നിങ്ങൾക്കും ഒരു പ്രശ്നമാകും എന്ന് ഞാൻ താക്കീത് തന്നിരുന്നോ..?
“ഹ്മ്മ്…”
“അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്താ പറഞ്ഞത്..??”
“എനിക്ക്… എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലെന്ന്..” (അതു പറയുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ ഒന്ന് മിടയിറക്കിപ്പോയിരിന്നു)
“അയാൾ എന്നെ തുണിയൂരി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അത് കണ്ടിട്ട് ആസ്വദിച്ചിരുന്നോ…?”
അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ സാധിച്ചില്ല.
പക്ഷേ നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഷബീനയുടെ ശബ്ദം കഠിനമായി ഉയർന്നു —
““”“സത്യം പറഞ്ഞോണം…””””
അപ്പോൾ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് എനിക്ക് തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻകഴിയാതെ ഒരു നീട്ടിയ മൂളൽ പുറത്തേക്ക് ചാടി —
“”“ഹ്മ്മ്മ്…..”””
എന്റെ കുറ്റസമ്മതം പൂർണ്ണമായി കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഷബീന പതിയെ
എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് വേദനയില്ലായിരുന്നു. കരച്ചിലുമില്ലായിരുന്നു.
ഉണ്ടായിരുന്നത്…
എന്നോടുള്ള കടുത്ത ദേഷ്യവും.. പുച്ഛവും മാത്രം…
അത് തന്നെയാണ് എന്നെ കൂടുതൽ തകർത്തതും…
അവൾ എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു —
“എന്നിട്ടെന്തേ… ആ പരിശോധന കണ്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ചൊറിച്ചിൽ മാറിയോ…?”
ആ ചോദ്യം വളരെ ശാന്തമായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതിനുള്ളിൽ കത്തിയിരുന്നത്
അഗ്നിയായിരുന്നു!!
ആ നിമിഷം അവൾക്ക് എന്നോടുണ്ടായിരുന്ന ബഹുമാനത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ചെറിയ തരി പോലും ചോർന്നു പോയി… അത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു!
എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം വീണ്ടും തിരികെ എത്തി… അടിച്ച കള്ളെല്ലാം ഇറങ്ങിപ്പോയി എന്നുമാത്രമല്ല അതിന്റെ രുചി പോലും എനിക്കിപ്പോൾ ഓർമ്മയിലില്ല…
എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്നെ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു…
സത്യം പറഞ്ഞാൽ… അത് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്…
പക്ഷേ മനസ്സുകൊണ്ട് നീ മറ്റൊരാളുമായി അടുക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല…
എനിക്ക് നീ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമോ എന്ന ഭയം…
നീ അയാളെ പ്രണയിക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല!!
ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള കാര്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു,,, പക്ഷേ ഇത്രയും പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വിയർത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു…
എന്റെ ആ പ്രസ്താവന കേട്ട ‘ഷബീന’ രൂക്ഷമായി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
മുഖത്തുള്ള ഭാവം അവിശ്വാസവും.. അത്ഭുതവും.. ആശയക്കുഴപ്പവും എല്ലാം ചേർന്നതായിരുന്നു…
അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം നെറ്റി ചുളിച്ച് പുരികങ്ങൾ ഉയർത്തി നീരസത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു…
അല്ല… നിങ്ങൾ എന്നെപ്പറ്റി എന്താ വിചാരിച്ചു വച്ചേക്കുന്നേ…?? ഒരു ഇഷ്ടവുമില്ലാതെ ഒരു ആത്മബന്ധവും ഇല്ലാതെ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം കിടക്ക പങ്കിടാൻ ഞാനെന്താ വേശ്യയാണോ???
ശരിക്കും!!! അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും തകർന്നു…
അവൾ പറഞ്ഞത് പോയിന്റ് അല്ലേ?? ശരിക്കും എന്റെ ആ പ്രസ്താവന എത്ര മണ്ടത്തരം ആയിരുന്നു എന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നത് അപ്പോഴായിരുന്നു!!
എന്നിൽ ഇനി ചോദിക്കാൻ ചോദ്യങ്ങളോ.. പറയാൻ വാക്കുകളോ.. ഒന്നും അവശേഷിച്ചിരുന്നില്ല…