അടുത്ത ഒരു മണിക്കൂർ എത്ര പ്രാവശ്യം അവരുടെ ലാസ്റ്റ് സീൻ
മാറിമാറി പരിശോധിച്ചു എന്നത്
എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല.
എന്നാൽ സമയം മാറുന്നില്ല…
രണ്ടുപേരുടെയും സ്റ്റാറ്റസ് ഒരേപോലെ തന്നെ… 9:17
ഒരു മണി.
ലഞ്ച് ബ്രേക്കിനായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരിക്കൽ കൂടി മൊബൈൽ തുറന്നു.
ഷബീന — ഓൺലൈൻ.
ഡോക്ടർ — ഓൺലൈൻ.
അവിടെ… എന്റെ ചങ്ക് പൂർണമായും തകർന്നു പോയിരുന്നു!!
ഏകദേശം പത്ത്… പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്…
ഞാൻ മാറി മാറി വാട്സപ്പ് തുറന്നു.
അവർ രണ്ടുപേരും ഓൺലൈനിൽ തന്നെ…
ഇനിയും നോക്കി നിന്നാൽ ബ്രേക്ക് ടൈം തീരുമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ
മനസ്സില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോയി!
പക്ഷേ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ പ്ലേറ്റിലല്ലായിരുന്നു…
മാറിമാറി അവരുടെ വാട്സപ്പ് തുറന്നു…
അവസ്ഥ അതേപടി.
എന്നെ അപേക്ഷിച്ച്… തളത്തിൽ ദിനേശന്റെ അവസ്ഥ എത്രയോ ഭേദമായിരുന്നു!!
അന്ന് പിന്നീടുള്ള പല സമയങ്ങളിലും ഞാൻ രണ്ടുപേരുടെയും ഓൺലൈൻ സ്റ്റാറ്റസ് ചെക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു..
അല്ല– അന്നത്തെ എന്റെ മുഖ്യമായ ജോലി അവരുടെ ലാസ്റ്റ് സീൻ സ്റ്റാറ്റസ് പരിശോധിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു!!
ലാസ്റ്റ് സീൻ സ്റ്റാറ്റസിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വ്യതിയാനങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും… ഏതാണ്ട് 80 ശതമാനത്തോളം മാച്ചിംഗ് ആയിരുന്നു!!
***************
അന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ പൂർണമായി അവശനായിരുന്നു —
ക്ഷീണം ശരീരത്തിൽ അല്ല… മനസ്സിൽ!
ദിവസം മുഴുവൻ എന്നെ ചൂഷണം ചെയ്ത ചിന്തകളുടെ ഭാരം ഇനിയും
നെഞ്ചിൽ തന്നെ.
പക്ഷേ…
ഷബീന അങ്ങനെയല്ലായിരുന്നു.
അവൾ നേരെ മറിച്ച് വളരെ ഉല്ലാസവതിയായിരുന്നു!
പതിവിലും കൂടുതൽ!!
ചിരിയിൽ അവ്യക്തമായൊരു തെളിച്ചം,
വാക്കുകളിൽ അനാവശ്യമായൊരു ലാളിത്യം!
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു…
പുത്തൻ പ്രണയത്തിന്റെ
ഉത്സാഹവും
ആവേശവും.
ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് വസ്ത്രം മാറാൻ പോകുമ്പോൾ, അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് ചായ എടുക്കാൻ പോയി!
അവളുടെ ആ പോക്കിനെ…
നടത്തമെന്ന് പറയുന്നതിനെക്കാൾ,
ചാട്ടുള്ളം എന്ന് വിളിക്കുന്നതാവും
കൂടുതൽ ശരി.
ഓരോ കാൽവയ്പ്പിലും
അവ്യക്തമായൊരു ഉത്സാഹം,
ഓരോ നീക്കത്തിലും
മറച്ചു വയ്ക്കാൻ പോലും
ശ്രമിക്കാത്തൊരു ആവേശം.
അത് ചായക്കായുള്ള നടക്കൽ ആയിരുന്നില്ല…
മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന പുത്തൻ സന്തോഷത്തിന്റെ വെളിവായ പ്രഖ്യാപനം പോലെയായിരുന്നു!!
ഞാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി
കാൽമുഖം കഴുകി, വസ്ത്രം മാറി
മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടക്കവേ…ബെഡ് സൈഡ് ടേബിളിൽ കിടക്കുന്ന ഷബീനയുടെ മൊബൈൽ എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.
പ്രതീക്ഷയൊന്നുമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ,
എന്നാൽ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ
ഞാൻ അത് എടുത്തു.
വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു നോക്കി.
ഡോക്ടറുടെ പേര് പട്ടികയിൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷേ കളം കാലിയായിരുന്നു!
ക്ലിയർ ചാറ്റ് അടിച്ച ആ പേജിൽ പൊടിപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല കണ്ടുപിടിക്കാൻ..
മിൽക്കാനയുടെ പാൽപ്പൊടി പോലെ!!
മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി കലങ്ങിമറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ,
മായ്ക്കപ്പെട്ട മെസ്സേജുകളുടെ ആ പേജിലേക്ക് എത്ര നേരം ഞാൻ നോക്കി നിന്നുവെന്ന് എനിക്ക് തന്നെയറിയില്ല.
“ചായ…”
ഷബീനയുടെ ശബ്ദമാണ് ആ ഗഹനമായ ചിന്തകളുടെ ലോകത്തിൽ നിന്നു എന്നെ പെട്ടെന്ന് ഉണർത്തിയത്..
ഒരു സ്വപ്നത്തിലിരിക്കുന്നതുപോലെ
ഞാൻ പതിയെ അവളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.
അവളുടെ മൊബൈൽ അപ്പോഴും
എന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
ശാന്തമായ മുഖഭാവത്തോടെ ശബീന എന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി…
ഡോക്ടറുമായുള്ള ചാറ്റിന്റെ
മായ്ക്കപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് ഞാൻ പരിശോധിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം—