ക്യാബിനിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ
ആരും എന്നെ വിളിച്ചില്ല…ആരും ചോദിച്ചില്ല… എല്ലാവരും അവരുടെ ജോലി കൊണ്ടു തിരക്കിലായിരുന്നു…
എന്റെ ലോകം മാത്രമാണ് അപ്പോഴേക്കും പൂർണ്ണമായും തകർന്നത്…
ലിഫ്റ്റിന് മുന്നിൽ രണ്ടു സെക്കന്റ് നിൽക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ക്ഷമയില്ലായിരുന്നു…
പടികൾ… ഒന്നും എണ്ണാതെ
ഞാൻ താഴേക്ക് പാഞ്ഞിറങ്ങി…
ഹൃദയം നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പൊട്ടി പുറത്തേക്കു വീഴും പോലെ ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
പാർക്കിങ്ങിലെത്തിയപ്പോൾ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കീ വിറച്ചു…
ഒരിക്കൽ…
രണ്ടിക്കൽ…
കാർ തുറക്കാൻ പോലും എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല…
ഒടുവിൽ വാതിൽ തുറന്നു…കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത നിമിഷം ഞാൻ വീണ്ടും ഷബീനയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു…
റിംഗ്…
റിംഗ്…
റിംഗ്…
കോൾ കട്ട്…
സ്റ്റിയറിംഗിൽ കൈ മുട്ടിച്ചിടിച്ചു…
“എടുക്കെടീ ഫോൺ…” വാക്കുകൾ
വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു…
കാർ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ മനുഷ്യനായി ഡ്രൈവ് ചെയ്തില്ല…
ഭയം തന്നെയാണ് അന്ന് സ്റ്റിയറിംഗ് പിടിച്ചത്…
ഓരോ സിഗ്നലും എനിക്ക് തടസ്സമായിരുന്നു… ഓരോ സെക്കന്റും
ഒരു കുറ്റബോധം പോലെ…
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി ഇത്രയും നീളമുള്ളതായി എനിക്ക് ഒരിക്കലും
തോന്നിയിട്ടില്ല…
ആ വാതിലിനു പിന്നിൽ എന്താണ്
എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന്
എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു…
എന്നാൽ മനസ്സിൽ ഒരു തോന്നൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…
ഇനി ഒന്നും എന്റെ കൈയിൽ ഇല്ല!!
വീട്ടുമുന്നിലെത്തി കാർ നിർത്തിയ നിമിഷം തന്നെ എന്റെ നെഞ്ച്
ഒന്ന് കൂടി ഇടിഞ്ഞു…
വാതിലിലേക്കുള്ള ആ കുറച്ച് ചുവടുകൾ… അവയാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാരമുള്ള നടപ്പാതയായത്…
ബെൽ അമർത്തി…
ഒരിക്കൽ…
രണ്ടിക്കൽ…
അകത്തു നിന്ന് ഒരനക്കവും ഇല്ല…
സമയം 6:37,,, ജോലി കഴിഞ്ഞു ഇത്രയും നേരത്തെ വീട്ടിലെത്തിയ ചരിത്രമില്ല… എങ്കിലും ഇന്ന് ഞാൻ അല്പം വൈകിപ്പോയോ എന്നൊരു സംശയം മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ പോലെ
കൊട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
എന്റെ കാലുകൾ നിൽക്കാൻ പോലും
സമ്മതിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു…
വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു…
കാറ്റ് അടിച്ചു കയറുന്നതുപോലെ
ഞാൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു…
ഷബീനയെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ
എന്റെ എല്ലാ വേവലാതികളും,
ഭയങ്ങളും,
ആശങ്കകളും
വെറുതെയായിരുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമായി…
അവളുടെ കോലം–
ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ എല്ലാം പറഞ്ഞു…
മുടികൾ പൂർണ്ണമായും അലങ്കോലമായിരുന്നു — ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് അവളിലൂടെ കടന്നുപോയതുപോലെ…
കണ്മഷി അതിരുകൾ വിട്ട് പടർന്നു പോയിരുന്നു —
അവൾ ഏറെ നേരം തളർന്നിരുന്നുവെന്നു പറയുന്ന പോലെ…
രക്തചുമപ്പുള്ള അവളുടെ അധരങ്ങൾ
അസാധാരണമായി തുടുത്തിരുന്നു —
വേദനയും, സുഖവും ഒരുമിച്ച് കടന്നുപോയ ഒരു അടയാളം പോലെ…
അല്ലെങ്കിൽ– ആരോ അതുങ്ങളിലെ ‘തേൻ’ ഒരുപാട് നേരം നുകർന്നതുപോലെ!!
കഴുത്തിലെ ചില പാടുകൾ
കണ്ടാൽ ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു… പലയിടങ്ങളിലും രക്തം കല്ലിച്ചു കിടക്കുന്നു – കടിപ്പാടിന്റെ മുദ്രകൾ പോലെ…
അണിഞ്ഞിരുന്നു മാക്സിയുടെ zip പൂർണ്ണമായും ഉയർത്തിയിരുന്നില്ല… മുലവിടവ് പൂർണ്ണമായും ദൃശ്യം…
സുതാര്യമായ വസ്ത്രത്തെ തുളഞ്ഞു കീറാണെന്നോണം കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണികൾ,, അവൾ ബ്രാ ധരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു…
അവളിൽ ആകെ ശാന്തമായി കിടന്നിരുന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ മാത്രമായിരുന്നു…
ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ
ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു നിറവുണ്ടായിരുന്നു…
തൃപ്തിയുടെ…
പരിപൂർണതയുടെ…
അത് സന്തോഷമല്ലായിരുന്നു… മറിച്ച്
കാമശമനം കിട്ടിയ ശേഷം വരുന്ന
ഭീകരമായ ശാന്തത…
അവളുടെ ആ നില കണ്ടാൽ ആർക്കും
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ പറയാൻ പറ്റുമായിരുന്നു…
അവൾ നല്ലൊരു കളി സുഖം കിട്ടിയ…
അല്ലെങ്കിൽ വന്യമായി ഭോഗിക്കപ്പെട്ട സുഖ ലഹരിയിൽ നിൽക്കുകയാണെന്ന്!!