❤️റസിയ 4❤️

Rasiya Part 4 | Author : SKR

[ Previous Part ] [www.kambi.pw ]

പിറ്റേന്ന് തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ. മാളികവീട്ടിലേക്ക് ജനാലപ്പടികൾക്കിടയിലൂടെ വെളിച്ചം അരിച്ചെത്തുമ്പോൾ പുറത്ത് പക്ഷികളുടെ നേർത്ത ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. അലിക്ക് വീണ്ടും മില്ലിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക് പോകേണ്ട ദിവസമാണ്.

അലി മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ റസിയ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി, ഒരു കൈ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ഇട്ട് ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു. രാത്രിയിലെ സുന്ദരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും അവളുടെ ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. നഗ്നമായ അവളുടെ തോളിലേക്ക് വീണുകിടന്ന മുടിയിഴകളെ അലി മെല്ലെ മാറ്റി, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു ചുംബനം നൽകി.

ആ സ്പർശനത്തിൽ റസിയ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന അലിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു മനോഹരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അലി അവളെ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി കിടത്തി.♥️

“എടാ… വിട്, നേരം വെളുത്തു. എനിക്ക് താഴെപ്പോയി ഉപ്പയ്ക്കും ഉമ്മയ്ക്കും ചായയും ഭക്ഷണവും ഉണ്ടാക്കണം. നീ മില്ലിൽ പോകേണ്ടതുമല്ലേ,” അവൾ കൊഞ്ചലോടെ മന്ത്രിച്ചു.
“അതിനൊക്കെ ഇനിയും സമയമുണ്ട് ഉമ്മാ… കുറച്ചുനേരം കൂടി ഇങ്ങനെ കിടക്കാം,” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പിന്റെ നേർത്ത ഗന്ധം ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഒരു കൈ മെല്ലെ പുതപ്പിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വണ്ണമുള്ള തുടകളിൽ തഴുകി മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി.
“ഈ ചെക്കന് ഇപ്പോഴും ഒരു അടക്കവുമില്ലല്ലേ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് റസിയ അവന്റെ കവിളിൽ മെല്ലെ നുള്ളി. എങ്കിലും അവളുടെ ശരീരം വീണ്ടും അവനിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു. രാവിലെ കട്ടിലിൽ വെച്ചുള്ള ആ നേർത്ത സ്പർശനങ്ങളും ചുംബനങ്ങളും അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ഉണർവ് സമ്മാനിച്ചു.

കുറച്ചു സമയം കട്ടിലിൽ അങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന ശേഷം, റസിയ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഭദ്രമായി ധരിച്ചു. “നീ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കുളിക്കാൻ നോക്ക്, ഞാൻ താഴെ ചായ റെഡിയാക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഒരു കള്ളനോട്ടത്തോടെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അലി നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

അലവി ഹാജിക്ക് കയ്യിന് വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് മൂപ്പർ ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് മില്ലിലേക്ക് വന്നിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രാവിലെ മുതൽ മില്ലിലെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും അലിയുടെ തലയിലായിരുന്നു. അവൻ തിരക്കിട്ട ജോലികൾക്കിടയിലാണ്.

“ആ രാഘവേട്ടാ… കൂപ്പിലേക്ക് ഇന്ന് ആരെങ്കിലും പോകേണ്ടതുണ്ടോ?” അലി ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾ ഒതുക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“തടി എടുക്കാൻ ഇന്ന് പോകാം എന്ന് ഹാജിയാർ മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിപ്പോ… ഹാജിയാർക്ക് സുഖമില്ലാതെ കിടപ്പല്ലേ, മൂപ്പർ ഇനിയിപ്പോൾ മില്ലിലേക്ക് വരില്ലല്ലോ,” രാഘവൻ അല്പം ആശങ്കയോടെ മറുപടി നൽകി.

“ഹും… എന്നാൽപ്പിന്നെ ഇനി ഞാൻ തന്നെ പോകേണ്ടിവരുമല്ലോ! കൂപ്പിലെ കാര്യങ്ങൾ എന്താ ഏതാ എന്ന് എനിക്ക് ഒരു പിടുത്തവുമില്ല,” അലി തന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഓ… അതിപ്പോൾ വലിയ കാര്യമൊന്നും ഇല്ല മോനെ. നീ ഈ ഓർഡർ ബില്ലുമായി നേരെ കൂപ്പിലേക്ക് പോകുന്നു, അവിടെ ആ റാവുത്തർ ഉണ്ടാകും. അവന് ഈ ബില്ല് കാണിച്ചാൽ മതി. അവൻ നമുക്ക് വേണ്ട നല്ല തടികൾ നോക്കി ലോറിയിൽ കയറ്റിത്തരും. പൈസയുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഹാജിയാർ പിന്നെ നേരിട്ട് കൊടുത്തോളും. നീ തടി കയറ്റിയ ലോറിയുമായി നേരെ ഇങ്ങ് പോന്നാൽ മതി… അത്രേയുള്ളൂ കാര്യങ്ങൾ,” രാഘവൻ വളരെ ലളിതമായി കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു കൊടുത്തു.

അതു കേട്ടപ്പോഴാണ് അലിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായത്. അവൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്തു. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് സമയം ഒരു മണിയോടടുത്തിട്ടുണ്ടാകും, അവനും മില്ലിലെ വിശ്വസ്തനായ ഒരു ജോലിക്കാരനും കൂടെ തടി കൊണ്ടുവരാനായി കൂപ്പിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെയെത്തി റാവുത്തറെ കണ്ട് ബില്ല് കാണിച്ച്, നല്ല ഒന്നാന്തരം തേക്ക് തടികൾ ലോറിയിൽ കയറ്റി അവൻ തിരിച്ചിറങ്ങി.